Hoe noemen we deze twee schatten.......We zijn nog aan het nadenken.... Deze twee kanjers zijn geboren op vrijdag 30 November....op vrijdag 11 januari 2008 zijn ze bij ons komen wonen. We zijn allemaal in de wolken... Vooral Bobbie.

Zijn ze niet mooi???

How to name these two darlings...we're still thinking...they were born on 30 November 2007...came to live here on Friday 11 January. We are all so pleased, Bobbie the most, aren't they beauties?

We moeten toch zoveel spelen en daar wordt je zooooo moe van!!!!

We have to play so much and that makes us sooooo tired!!!!

We hebben een naam.....Fleur en Jupi

We hebben allebei een bandje gekregen en dat hadden we samen in een paar uurtjes kapot.

Zijn we niet groot geworden????

We have a name now...... Fleur and Jupi

We both were given a collar and we both had ruined that in a few hours time.

Didn't we become tall????

We proberen de hele dag alleen maar te eten - spelen en slapen en dat lukt goed.

Soms mogen we met Bobbie in de tuin en als we daar aan het dollen zijn dan doen we net als bobbie onze oortjes dicht, anders moeten we veel te vlug weer naar binnen.......We hebben toch zeker tijd genoeg!

We try just to eat and play and sleep whole day and we manage very well.

Sometimes we get to play with Bobbie in the garden and when we do so then just like Bobbie we close our ears, if we don't we have to go in to soon......and we surely have all the time in the world!

What on earth is our boss doing???

Ohhh so you want to take a picture of us?

28 mei 2006 Onze Bobbie zat in een dierenasiel en was een Toy Poedel zei men, maar hij leek meer op een Hazewindhond met krulletjes. Hij was zoooooo mager en aandoenlijk en jong, volgens zijn paspoort geboren op 14-01-06..... We namen hem even mee naar huis en Snoopy vond het goed.......Bobbie was en is zo verschrikkelijk lief, maar voor ons was het allemaal heel onzeker, het verhaal van de vorige eigenaren was vaag en na het weekeinde gingen we meteen naar de dierenarts.

Bobbie had bij ons alleen nog maar geslapen.......eten deed hij niet, alleen wat leverworst en stoofvlees. De dierenarts vertelde ons dat hij heel erg ondervoed was en misschien ook daarom nog niet gewisseld had, wat ook kan is dat hij veel te vroeg uit het nestje was gehaald.... Snoopy leerde Bobbie eten en drinken als hij eens wakker was, wat weken duurde. Na 3 of 4 weken was hij soms al meer als een half uurtje wakker en ook wat vaker...... In jullie ging hij pas wisselen en eten is nog steeds iets waar we erg op moeten letten. Hij werd nu vlot en onvermoeibaar en speels maar wist eigenlijk niet hoe hij moest spelen en onze bejaarde Snoopy vond niet dat ze hem dat ook moest leren.......... Bobbie is echt de liefste hond die ik ooit heb gekend, enig nadeel is dat hij bijna altijd voor de voordeur poept. Hij komt er soms voor binnen als hij buiten aan het spelen is. Na ruim 11/2 jaar is het minder maar zeker niet over, maar misschien helpen zijn nieuwe vriendjes hem. Bobbie mist Snoopy zo dat we nieuwe puppies hebben.

In oktober 1998 werd ik door Snoopy geadopteerd. Omdat het een baaldag was gingen we even naar een asiel in de buurt. Niet om een hond, gewoon om te kijken. Er werd mij gevraagd of ik even een Yorkje vast wilde houden en ik vertelde nog dat ik dat geen honden vond. Snoopy (zoals we haar later noemden knuffelde lekker tegen me aan, na een tijdje kwam een medewerkster van het asiel haar weer pakken maar dat ging niet, Snoopy beet met man en macht alles bij me weg, furieus was ze als men in mijn buurt kwam........maar ik wilde geen hond, we hadden Trixy al (scroll naar beneden voor Trixy). Net voor sluitingstijd stond ik met Trixy terug bij het asiel en we namen haar mee. Ze was duidelijk een wat ouder hondje, had een beetje staar en haar tandjes zagen er slecht uit. Snoopy is altijd mijn hondje gebleven, lag het liefst op mijn jas of tas en wie daar aan durfde te komen had een serieus probleem. Verder was ze een lief aanhankelijk dotje voor ons allen en een echte hond, nergens bang voor!!!! Ze is ingeslapen op zaterdag 21-12-2007 gewoon thuis, op mijn schoot met wat zachte hulp van de dierenarts......We missen haar heel erg...zeker ook haar vriendje Bobbie.