Toen ik terugkwam van deze reis kon ik in de Nederlandse kranten een heel verhaal lezen over klachten van miljonairs omtrent hun exquize reisjes naar de Bedoeïnen. De kip zou aangebrand zijn en de kaviaar van slechte kwaliteit. Kaviaar hebben we er niet gegeten en klachten over het eten hebben we niet geuit. Het was wel bijzonder er een nacht te vertoeven en wat me vooral bij is gebleven is de kou 's nachts. Na een flinke rit langs bergen en dalen een flink eind de Sinai in kwamen we er tegen de avond aan.


 

Uiteraard werden we met zeer zoete thee bij een schamel vuurtje ontvangen. Bij dat alles kwam de conversatie met de Bedoeïnen maar moeilijk op gang en was ook moeilijk te onderhouden. Dus werd het voor een deel ook onderling praten. Zelfs het tolken door de gids was nog niet altijd even gemakkelijk. Na de ontvangst werd het eten gemaakt op een roostertje dat op betonblokken - ook in de woestijn blijkbaar zonder problemen voorhanden - was gelegd. Vervolgens hebben we prima gegeten. Ondertussen hadden we het al voortdurend kouder gekregen en werd de maaltijd dan ook afgesloten met een aantal exclusieve hartversterkertjes.
Opvallend was dat we deze avond alleen maar mannen hebben gezien.

 
 

Als een der eerste ben ik uit de veren na nauwelijks geslapen te hebben vanwege de kou. Ik heb toen meteen de camera gepakt om te kijken in wat voor een omgeving we precies terecht gekomen waren en die was prachtig.

Met een medereiziger heb ik die ochtend nog een prachtige wandeling door het gebied gemaakt. Veelkleurige rotspartijen. Op grote afstand hebben we ook de vrouwen ontdekt en hun verblijf. Teruggekomen hebben we ontbeten - grote ronde dunne broodplakkaten - en daarna zijn we verder de Sinai doorgetrokken. Het water was nog altijd niet opgedroogd. Onderweg zijn we diverse militaire posten gepasseerd en hebben we oude inscripties op rotsen bekeken.