Dit is de Skyline van Cairo gezien vanuit het zuiden over de Nijl. De rivier is hier niet meer zo erg schoon, zoals u ziet. Dat is in Aswan in het zuiden wel anders.
Een ander merkwaardig fenomeen beleefde ik in de taxi bij voorrangssituaties. Het is voor hen in het enorme drukke verkeer gewoon een wedstrijd wie het eerste de neus van zijn auto voor die van een ander kan drukken.
Eenmaal op brug aangekomen die u hierboven ziet, deed ik een voor mij merkwaardige ontdekking: een soort karrespoor speciaal voor ezel en wagen. In de miljoenenstad Cairo - net zoveel inwoners bijna als in heel Nederland, stel u dat eens voor - heeft dit soort vervoer blijkbaar toch een bepaalde prioriteit gekregen. Een prioriteit die waarschijnlijk tekenend is voor de maatschappelijke organisatie. De kleinere boeren, tuinders enzovoort brengen zelf in ruime getale hun spullen van het land in de grote stad aan de man. Weinig of geen tussenhandel dus. Ze krijgen de ruimte via een eigen spoor.
Van de andere kant had ik vanuit mijn hotelkamer 's ochtends deze blik op de ernaast gelegen dierentuin. Deze werd op de zondag zeer druk bezocht (overbevolkt) en werkelijk op alle vrije plekjes - op paden en gazons dus - werd gepicknickt.
Heel andere geuren en kleuren kwam ik tegen in deze koptische kerk, waar ik een deel van de dienst bijwoonde. De mannen en vrouwen zitten er niet naast elkaar en dat had ik niet meteen in de gaten.
Ter afsluiting van deze eerste beelden van Cairo nog een foto vanuit de bus op de terugweg naar het vliegveld. Ze geeft een beeld van een zeer klein deel van de zogenaamde dodenstad. Van oudsher is dit een zeer grote islamitische begraafplaats over een lengte van 6 km die vanaf 1920 bewoond wordt door de armen van de stad (dichtbevolkt).
