Via het echt donkergeel gekleurde woestijnzand en langs veel electriciteitsmasten komen we er. Op de hoge Nijldam - de tweede nieuwe dam ten zuiden van Aswan - worden we met een boog welkom geheten. Het donkere wegdek zegt iets over de temperaturen die daar heersen.
Feitelijk heeft de bevolkingstoename en de noodzaak deze van eten te voorzien er toe geleid dat de nieuwe Hoge Dam is aangelegd. Elf jaar lang van 1960 - 1971 is er aan gewerkt door 1900 Russen en 33.000 Egyptenaren.

Uit de dwarsdoorsnede hiernaast blijkt al dat het een indrukwekkend geheel is.
De dam heeft een boogvorm in de richting van het stuwmeer dat de dam tot stand heeft gebracht. De lengte van de dam is 3,6 kilometer. Ze heeft een hoogte van 111 meter en aan de voet is ze 980 meter breed. Hierboven bij de weg is dat nog 40 meter. Het water wordt 1,6 kilometer omgeleid via een waterkrachtcentrale met twaalf Francis-turbines die elk een capaciteit van 175 Mwatt hebben.
Het stuwmeer ten zuiden van de dam is 500 kilometer lang en 200 kilometer breed. Nederland past er bijna twee keer in om u een voorstelling te geven van het gebied dat onder water is gezet.

De vraag die je bij dit alles moet stellen is: wat heeft het de Egyptenaren opgeleverd. Wel ... er zijn voor - en nadelen. Het irrigatiegebied kon wat worden uitgebreid, de waterstroom is nu constant, meer oogsten per jaar en er is nu meer electriciteit, maar ongeveer 100.000 mensen (Nubiėrs) werden dakloos en zijn verplaatst naar dorpen in de buurt van Aswan. De industrie daar is nog te weinig toegenomen.