Alleen de nacht duurde maar kort. Om half drie werden we wakker gemaakt om vervolgens spoedig te vertrekken naar de voet van de Dzjebel Musa. In het donker ging het vervolgens uren omhoog naar de top. Onderweg waren er allerlei stalletjes, waar je de nodige verfrissingen kon verkrijgen. Voldoende water - je kwam ondanks de kou wel aan het zweten - en vooral ook een goed werkende zaklamp op het laatste steile en rotsige trappen-stuk had je wel nodig om gezond en wel na een uur of drie klimmen boven te komen.
Zonder dat we het van te voren duidelijk in de gaten hadden was het tijdstip waarop we deze klimtocht ondernamen: Kerstmorgen 25 december. Dat het dat was merkten we echter wel op de top. Daar bleek dat we niet de enigen waren, maar met zeer velen. En zo hoorden we allerlei kerstliedjes in allerlei talen. Ook waren er duidelijk groepen met een religieuze achtergrond. Je snapte niet hoe ze er allemaal gekomen waren.
Waar we voor kwamen was de zonsopgang. En die zag er uit zoals op onderstaande foto's. De sfeer van het geheel sprak me overigens het meeste aan.
Dat je via een moeilijke weg boven bent gekomen merk je eigenlijk pas goed als je met daglicht weer de trappen en de rotsige weg afdaalt en helemaal naar beneden loopt.
Van de top van de Musa op 2285 meter hoogte daalden we af tot 1570 meter. In het dal kwamen we uit bij het Catharinaklooster, maar daarover meer op een volgende pagina.
