Het passeren van de grens hier kostte ongeveer een uur, terwijl we ons daarbij niet meer dan 500 meter verplaatsten. Het is eerst al een heel gedoe om door Israël losgelaten te worden. Die willen alles van je weten. En bij de Egyptenaren, waar het er wat losser aan toe gaat, hebben ze inmiddels ook een hele toer opgebouwd.
Een anecdote. Ik had een batterij-oplader op basis van zonne-energie bij me. Die ging bij de Egyptenaren met 4 batterijen erin door de scanner. Vervolgens constateerde de dienstdiende medewerker dit en stelde mij de vraag terwijl ik even mocht mee kijken:"Are that bullets ?". Ik leg het hem uit, maar hoefde de rugzak niet open te maken.
Als we dan eindelijk kunnen vertrekken, gaat het via een kustweg naar het zuiden. We passeren er een burcht - prachtig gelegen op een eilandje - die oorspronkelijk door de kruisvaarders schijnt te zijn gebouwd. We zien weinig groen en belanden uiteindelijk in Nuwaiba, waar we vrij luxe overnachten. Iedereen praat daar over de regen die de vorige nacht voor het eerst sinds 4 jaar met bakken uit de hemel is gekomen. Alles is dan ook nog een beetje nat.
