Het gehele fragment wordt zo spoedig
mogelijk toegevoegd. Hieronder vast een voorproefje:
Donderdag
28 juli
Dus
volgde ik welgemoed - welgemoed is een veel te zwakke uitdrukking voor de
gemoedsstemming waarin ik toen verkeerde - door de heerlijke ochtend de
Langbroeker Dijk.
De vele landhuizen grenzen met hun parken en geboomte pal tegen het water van de
wetering. De huizen zelf blijven van de weg af meest onzichtbaar. Hier en daar
wemelde de wetering van vogels en ander gedierte.
Een gelukzalige stemming deelt zich ook aan de omgeving mee. Je veronderstelt
elke boom, een heel bos in zijn nopjes. Huizen ook, lekker droog wordend. Lekker
de mensen dienend. Zo voelend liep ik urenlang langs de Dijk, de lange dag nog vóor
mij.
Een gelukzalige stemming is een heel egocentrisch gebeuren, de buitenwereld
heeft er niets aan.
Belcampo
