Een technische camera (TC) is een (groot)formaat camera waarvan het voorpaneel en het achterpaneel onafhankelijk van elkaar kunnen worden versteld.

    De Sinar P2

Op het voorpaneel is normaal de lens gemonteerd en op het achterpaneel is een matglas bevestigd plus een houder voor de film(cassette).

Om beide panelen onafhankelijk van elkaar te kunnen bewegen, zijn ze met elkaar verbonden door een lichtdichte balg.

Daardoor kun je alleen werken met een technische camera vanaf een zwaar statief.

Het geheel ziet er daarom nogal onhandelbaar uit.

Wat is nu de lol van zo'n camera?

Door het verstellen van het voorpaneel heb je controle over de ligging van het scherptevlak en door de verstelling van het achterpaneel heb je controle over het perspectief.

    De Bender TC45

Bij een zgn. "starre" camera, dus b.v. het doos-principe van de gangbare kleinbeeldcamera (zowel reflex- als zoekercamera), ligt het scherptevlak altijd parallel aan het filmvlak (de achterwand)

Bij deze starre camera's kan ook niets aan het perspectief worden veranderd.
Als je b.v. een hoog gebouw fotografeert vanaf een laag standpunt (wat meestal het geval is), zullen verticale lijnen op de foto naar boven toe naar elkaar toelopen.

Het scherptegebied van een starre camera kan alleen worden veranderd door te diafragmeren ( het kleiner of groter maken van de relatieve lensopening).

Bij een technische camera kan ook bij vol open diafragma een scherptediepte van praktisch nul tot oneindig worden verkregen, enkel door verstelling van het voorpaneel.

Perspectivische vertekening wordt verholpen door verstelling van het achterpaneel, waardoor rechte verticale lijnen voor het oog ook rechte verticalen op de foto worden.

De technische camera is er in vele formaten; het meest in gebruik is de zgn. 4" x 5" uitvoering, maar door de toegenomen kwaliteit van de films in de laatste jaren is er een tendens naar 6 x 9 cm uitvoering.