"Eigen roem stinkt" wordt gezegd, want het is niet kies om de loftrompet te steken over je eigen creaties. Aan de andere kant is valse bescheidenheid ook weer niet goed, het woord "vals" zegt het al. Beroemde ontwerpers (van kleding b.v.) hebben doorgaans geen last van valse bescheidenheid. Door aan de weg te timmeren en voortdurend te benadrukken hoe goed ze wel zijn worden ze beroemd, niet zozeer door hun creaties. Die moeten natuurlijk wel goed zijn (zoals die van veel andere ontwerpers), maar de marketing (lees "de loftrompet steken") zorgt ervoor dat de ontwerpen fantastisch worden.

Op de website www.uselog.blogspot.com zijn niet alleen mooie foto's van de spade te vinden, maar ook een (Engelse) tekst, waarin toch wel een zekere bewondering te lezen valt voor het feit dat de spade vanuit particulier initiatief ontwikkeld is, en niet een of ander project is van een groot bedrijf met een gevestigde naam. Als dat wel zo was, dan lag de spade nu waarschijnlijk al lang in elke goede ijzerwarenzaak waar ook ter wereld. Zo'n groot bedrijf heeft n.l. voldoende midddelen (niet alleen geld maar ook zakelijke contacten) om een nieuw produkt te lanceren en er zo een commercieel succes van te maken.

Toen ik begon met mijn spade-project had ik alleen een spade met twee houten stelen voor ogen, waarbij de voet op het blad geplaatst werd. De stelen liepen eerst parallel, in het verlengde van de zijkanten van het rechthoekige blad. Gaandeweg heb ik steeds meer verbeteringen aangebracht, niet alleen in ergonomisch maar ook in esthetisch opzicht, waarbij de bladvorm b.v. van lomp naar elegant is gegaan. Door het kiezen voor een geheel metalen spade is er ook een mooier geheel ontstaan, omdat er geen verschillende onderdelen van verschillend materiaal aan elkaar bevestigd hoeven te worden. Al met al moet ik zeggen dat ik bijzonder tevreden ben met het uiteindelijke resultaat, en dat wil wel wat zeggen, want als perfectionist ben ik niet zo gauw tevreden !