Ditjes en Datjes van Otto en Jeanine, Rocky, Scar en Simba	Dreumel is een van de dorpen in de Gemeente West Maas en Waal.
Wapen van Dreumel	Ons adres: Griendweg 20, 6621 LC Dreumel.		Gemeentewapen.

Hallo, mijn naam is Scar en ik ben het tweelingbroertje van mijn zusje Simba, die je achter mij ziet zitten. We zijn in het voorjaar van 2011 geboren op een boerderij in Altforst en toen we een maandje of twee waren zijn we verhuisd naar Dreumel. De eerste tijd was het om heel goed te wennen met onze vrijheid gedaan en pas in 2011 zijn we voor het eerst alleen naar buiten gegaan.

Slim als we zijn, ondernamen we vanaf de eerste dag buiten een steeds groter wordend ontdekkingsreisrondje, totdat we na enkele weken de hele buurt in kaart hadden gebracht en alle paadje, gaatjes, plekjes en vluchtroutes op onze kattenduimpjes kenden.

Simba en ik zijn allebei heel vriendelijk en daarmee maak je snel vrienden. Simba is wat voorzichtiger, maar ik heb al snel een maatje gevonden in een bakbeest van een hond een eindje verderop in de straat. Eerst schrok ik me ellendig van dat enorme mormel, waar ik eigenlijk bang voor zou moeten zijn. Maar tegen wat mijn genen me vertellen in is het een snoepie! Naar zijn erf is een dagelijks tochtje geworden. Langs de waterkant van de wiel, ondertussen speurend naar alles wat aan de 'haak' is te slaan. Klein of groter, het maakt niet uit!

Kruist zo een vrijbuiter mijn pad en is die te langzaam voor deze jonge kater dan betekent dat in elk geval dat er een tijdje wordt gespeeld. Er is tenslotte al ellende genoeg! Grote tegenstanders laat ik meestal nadat die zich te pletter zijn geschrokken vrijuit, maar muizen, ratjes en mollen gaan stuk voor stuk naar de Eeuwige Jachtvelden. Natuurlijk is dat jammer voor dei beestjes en vinden jullie dat zielig, maar mijn baasjes en de andere bewoners van de Griendweg weten het wel te waarderen omdat het letterlijk barst van die kleine niet uitgenodigde 'binnensluipers' en laten we eerlijk zijn, er zijn grenzen!

Wanneer ik bijna bij mijn makker, de hond, ben moet ik nog even door een wei waarin paarden staan. Natuurlijk ben ik helemaal niet bang, maar die linkmiechels zijn me simpelweg te groot en wanneer ze te dichtbij staan kies ik steevast de kanten van de wei. Scar is echt niet gek!!!

Bekentenis: Soms zit het even tegen! Wat weken terug dacht ik 'laat ik eens even in het koelhuis van het laatste huis in de straat te kijken'. De deur stond open en ik die altijd alles onder controle heb zag daadwerkelijk iets over het hoofd! Terwijl ik lekker aan het rondsnuffelen was in de verschillende niet meer als koelhuis gebruikte ruimten doet iemand de deur dicht. Voor rennen naar de deur was het al te laat en omdat er geen straal licht in zo een koelhuis naar binnen komt, kon ik zelfs als kat geen poot voor ogen zien.

Eerst helemaal niet, maar na verloop van tijd begon ik toch de moed te verliezen! Ik had geen flauw benul of het dag of nacht was, stikte van de honger en had geen drup te drinken. Liggen, soms wat langs de muren speuren naar een gaatje en wat miauwen was het enige wat ik kon doen, maar alles bleef zonder resultaat. Dat kot is werkelijk helemaal potdicht en zonder hulp was ik helemaal kansloos! Omdat ik echt geen flauw benul had van de tijd had ik ook geen enkel idee hoelang ik in die bajes was opgesloten. Mijn baasjes, die denken dat ik ze niet versta, hadden het over vijf dagen. Dat betekent in kattentaal '10 vleeshappen, 500 brokjes, 100 aaien, een lekkere bak water, 10 maal poepen en 20 plassen en dat is best lang! Hoe het ook zij, natuurlijk was ik zoals het een fatsoenlijke kater betaamd niet echt uit het veld geslagen, maar ik geef wel toe dat ik een gat in de lucht sprong en mijn lesje wel heb geleerd. Al marcheren de muizen er met tien tegelijk met een klodder slagroom op hun kop in het rond, mij zie je daar niet meer!!!