"Up-Date": 14-10-03

Van Cartagena naar Palma de Mallorca

Amper acht dagen op zee en we lopen alweer de volgende haven binnen. Het is een week geweest van Pieken en ontspannen. Waar mogelijk hebben we ontspannen, gezwommen, luchten op het achterdek terwijl we varen en we zijn zelfs even dicht langs Ibiza gevaren om ook dit eiland van dichtbij te bekijken. Maar als er niet ontspannen kan worden, moet er gepiekt worden. We hebben deze week met een andere onderzeeboot geoefend waarbij we oefentorpedo’s hebben afgeschoten. Ook HrMs Mercuur was de gehele week bij ons in de buurt, deze pikt die oefentorpedo’s dan weer uit het water. In Palma de Mallorca liggen we samen met de Mercuur en ook met de Dolfijn. Een groot deel van de onderzeedienst ligt dus binnen in dit zuid Spaanse eiland. Het wordt ons ondertussen duidelijk waarom sommige mensen gaan overwinteren in zuid Spanje. Het weer is hier nog redelijk goed, sommige dagen halen we makkelijk de 30 graden en het water is ook nog rond de 25 graden.

Houdt ook de rest van de site in de gaten, dit havenbezoek wordt de site weer aangepast en dit keer zijn er ook een hoop foto’s te zien van afgelopen weken. Zo is er een indruk te krijgen van de verschillende dienstvakken en zijn er o.a. foto’s te zien van het zwemmen, dit om een indruk te geven hoe dit in zijn werk gaat. Als het programma het toe staat en het weer is goed, leggen we de boot stil (midden op zee dus) en gaan we een uur zwemmen. Er kan dan van het achterdek afgesprongen of gedoken worden en voor de kerels die alle angsten overwinnen doen dit ook van het voorduikroer af (het roer dat aan het sail hangt). Veel plezier met het kijken van de de foto’s en de rest de site.

Van Lissabon naar Cartagena…

De periode tussen Lissabon en Cartagena wordt gebruikt voor beproevingen voor FEL/TNO. Deze beproevingen worden uit gevoerd in de Buurt van Sardinië. Het is dus een stukje varen om daar te komen. Eerst moeten we de Atlantische oceaan verlaten en varen we door de straat van Gibraltar (“GIBRALTAR!!! So eng wie eine jungfrau” citaat uit Das Boot) de Middellandse Zee in. Terwijl het weer in Nederland echte herfstvormen aan gaat nemen is het hier nog best lekker uit te houden. De zon schijnt en het water is 25 graden. Een prima gelegenheid om even een bad te nemen. Twee dagen achter elkaar hebben we een uur gezwommen in het heerlijke water. Natuurlijk zijn hier de nodige foto’s van gemaakt, die elders op de site te vinden zijn. De eerste week, na het vertrek uit Lissabon, is het e-mail bereik zeer beperkt. Vorige reis was wel een hele drukke reis, maar konden we wel bijna iedere dag wat van het thuisfront horen. Nu is dat anders, maar de periodes op zee zijn nu een stuk korter. De beproevingen voor FEL/TNO zijn voor de bemanning niet echt het hoogte punt van de reis, maar toch zal deze periode goed gebruikt worden. De relatief rustige wachten worden nu gebruikt om voorbereidingen te treffen voor het vervolg van het programma van de reis voor de Bruinvis, wat na Cartagena een stuk interessanter wordt.

Woensdag voor binnenkomst in Cartagena zijn de beproevingen klaar en gaan we richting Cartagena. De dag voor we binnenlopen gaan we nog een keer onderwater, de hele dag. Als we weer bovenwater komen is er nog net een kwartiertje tijd om te zwemmen, voor de zon ondergaat. Het water is nog steeds 25 graden en voelt dan ook nog steeds heerlijk aan. Om 14.30 lopen we Cartagena binnen voor een bezoek van drie dagen. De volgende haven is Palma de Mallorca…

Hallo allemaal,

De laatste reis van de Bruinvis is begonnen, tenminste, voordat zij het dok in gaat voor onderhoud. Er is niet veel tijd geweest om de boot weer gereed te maken voor vertrek naar zee, maar we hebben het weer gefixed. Een weekend voor vertrek van deze reis hebben we de onderzeedienstvlag vertegenwoordigd op de wereldhavendagen in Rotterdam. Deze reis brengt ons naar de Middellandse Zee. Dit schrijven is op de vooravond van een bezoek aan Lissabon (Portugal leeft een uur vroeger dan Nederland, we hebben dus een uur tijdverschil). Het eerste deel van de reis bestaat voornamelijk uit het bovenwater varen. Doordat er toch een groot deel van de bemanning nieuw is, staat het eerste deel van de reis voornamelijk in het teken van opwerken voor veilig varen. Hiervoor is Mark bereid gevonden om ons te ondersteunen, hij is geplaatst op de opwerk simulator op steiger 19. Lissabon zal een bliksembezoek zijn van twee dagen, de overige havens (Cartegena, Palma de Mallorca en Barcelona) liggen we langer. Naast het onderwater varen moet er ook tijd voor ontspanning zijn, zo staan er al foto’s van het schieten en luchten aan dek op de site. We kunnen nog wat zwemmen in het mooie blauwe water van de Middellandse Zee verwachten en in Palma de Mallorca hebben we nog een BBQ.

Het is niet meer mogelijk om vanaf zee of vanuit het buitenland onze site te vernieuwen. We hebben Jolanda bereid gevonden om vanuit Nederland de site te vernieuwen met de foto’s en verhalen die wij haar toesturen (daarvoor onze dank!). We zullen proberen om via haar vanuit elke haven de site te vernieuwen.

Hallo allemaal,

De Bruinvis is begonnen aan zijn laatste jaar voor het grote onderhoud. En rustig afbouwen is er niet bij en zo hoort het ook, want er zijn sierpaarden maar ook werkpaarden. En in die laatste categorie is de Bruinvis koploper.

Maandag 3 februari vertrokken we weer naar zee, ja dat was effe wennen, niet op een weekend dag vertrekken.  Achteraf hadden we beter wel op zaterdag (ssst niet tegen het management zeggen hoor!) kunnen vertrekken want toen was het lekker rustig  op zee en nu zaten we meteen in windkracht 8 tot 9. Lekker inslingeren hoor. Gelukkig werd het maandagavond alweer wat rustiger. Na twee dagen opstomen zijn we onderwater gegaan in de FOST (Flag Officer SeaTraining) oefengebieden. Klinkt bekend he! Nou als het uw als lezer al bekend begint te worden kunt U zich wel voorstellen dat wij het hier dromend afkunnen. Oké dat is niet helemaal waar, maar zogezegd met twee vingers in ons neus hebben we de bovenwater kanos  een lesjes onderwater gaan gegeven, dat komt wel aardig in de buurt. Gelukkig vermaken we onszelf dan wel met wat interne oefeningetjes. Een paar brandjes en lekkages verder en het was alweer vrijdag. Bij Plymouth werd een boot transfer uitgevoerd en kregen we wat oplopers aan boord. En deze waren gekleed in het rood, hmm aparte lui, maar zeer wel bekend bij ons aan boord. Ja hoor onze huisplaaggeest Willem van de Berg is er ook bij. Een intensief weekend lag weer voor ons in het verschiet. LTZ1 de Groot en zijn kompaan adjudant Stoeltjes onderwees ons operationeel al vanaf vertrek Den Helder en deden ons nog de nodige leermomenten doen toekomen gedurende het weekend. Tegelijkertijd werd ons het vuur aan de schenen gelegd (voor oefening natuurlijk) door de LTZE2oc van Braam en zijn kornuiten. Maar we hebben het overleefd en zondagmiddag konden we de plaaggeesten weer dumpen te Plymouth. Wij zelf gingen op de boei liggen voor de broodnodige rust en om even een captainsdiner te  nuttigen. De LD had zich weer lekker uitgesloofd en alles was zoals gewoonlijk, verrukkelijk. Gedurende de avond en de nacht kon men de wacht opsplitsen zodat iedereen weer een goede slaaptorn kon pakken. De volgende ochtend was er om 1000 uur een “alle hens” en werd de CDT toegezongen want het was zijn 35ste verjaardag. En met zijn sabel sneed hij de vierkante meter taart aan, welke de kleine koker had gebakken. ’s Middags besloot de Bruinvis zelf dat het tijd was om te vertrekken want de boot dreigde los te gaan van de boei. Dan maar wat eerder weg.  De rest van de week kenmerkte zich door een serene rust in de boot. Bijna geen index meer. Meteen stoppen met index is natuurlijk verkeerd, want dan krijg je natuurlijk het kouwe kalkoen effect (afkick verschijnselen). Na twee daagjes nog wat stoeien in de FOST gebieden, kwamen we weer bovenwater en gingen we in opmars naar New Castle. We troffen het geweldig met het weer. Bijna geen wind dus dat was goed voor de schoonschip, maar nog beter voor de voortgang, dus we waren ruim op tijd bij New Castle (14 t/m 16 februari) en lagen dus ook eerder dan verwacht tegen de kant. Tijd voor “tap los”!!!


Een ''view'' vanuit het ''kuipje'' te New Castle.

Na New Castle volgde een klein maar druk weekje op zee met een TFX oftewel een Torpedo Firing Exercise. Een primeur was de haven het weekeinde na New Castle, namelijk Dundee!
Deze voor kenners zeer bekende onderzeeboothaven was sinds jaren niet meer bezocht door een Nederlandse onderzeeboot en was nog nooit bezocht door een Walrus-klasse onderzeeboot.
Wederom dus een primeur voor de BRUINVIS.
Tesamen met Hr.Ms.Mercuur is dit heugelijke feit geviert middels een receptie.

Na dit haven bezoek vertrokken we maandags 24 februari en volgde een zeer drukke JMC periode.
Zondag 9 maart zijn we weer binnegelopen te Den Helder.

De visie van een tik!!!! (door Grit, de CRAD)

Ja hoor, op zaterdag weer vertrekken. Dat krijg je nou met die boten die niet zijn uitgerust met een dikke gasturbine, die sukkelen met een gangetjes van 10 à 11 knopen naar Zuid Engeland. Want daar werden wij weer verwacht. Zo hadden we de laatste reis voor de zomer besloten en daar zouden we nu zo weer de routine kunnen oppakken! Maar, dat zou toch wel te mooi zijn geweest. Vele wisselingen hebben plaatsgevonden onder de bemanning van de Bruinvis. Bijna de helft van de bemanning is gewisseld en daarvan is een gedeelte voor het eerst aan boord van een sub. Ook Bak 1(officieren) is grotendeels vervangen waaronder ook de commandant. Nou dan moet er natuurlijk wel weer een team op poten gezet worden en even alle neuzen in de juiste richting worden opgelijnd, om weer tot een mean clean fighting machine te komen.

Enfin we waren dus op zaterdag vertrokken. De weerberichten waren niet al te best. Weken lang mooi weer, maar de Bruinvis gaat weer varen, en het weer slaat om. Gelukkig bleek het buiten allemaal wel mee te vallen en verliep de opmars voorspoedig. De chef-kok was wel weer van zijn padje af door het vertrek op zaterdag, want op zondag hadden we geen rijsttafel. Dat zal dan wel op maandag komen, maar toen was de chef weer op het rechte pad, dus nog geen rijsttafel. Hij blijft ons verrassen. Maandag zijn we wel onderwater gegaan en dat was voor de nieuwe lui onderons een hele ervaring, al proefde je later wel enige teleurstelling onder hen. “Was dat nou alles”, kon je van hun gezicht aflezen. Ja het idee van krakende spanten en dergelijke zit diepgeworteld bij de mensen. Daar zullen films als “Das Boot” en “U571” zeker debet aan zijn. En ook op maandag hadden we ons eerste feestvarken, namelijk kpl “Schuit” Schuitema, mocht uit handen van de commandant een taart en een groot kado van het thuisfront in ontvangst nemen. 

De eerste week zal in het teken staan van “team building”, prachtige term overigens, probeer maar eens een goede Nederlandse term er voor te vinden. Het was in ieder geval meteen de eerste dagen “pen uit” met de brandoefeningen. Dat is natuurlijk niet zo raar want brand is toch wel een van de ergste dingen die je kan gebeuren, zeker aan boord van een onderzeeboot. Want ja er is misschien water genoeg zou je zeggen, maar een onderzeeboot zweeft onderwater, en dat lukt zo rottig met een paar ton bluswater binnenshuis. Het is dus zaak dat als er een brand mocht ontstaan dat deze zo snel mogelijk wordt geblust, en daar zijn dus oefeningen voor.

Buiten deze oefeningen binnenboord is er natuurlijk ook nog wat buitenboord. Daar varen wat grijze boten rond en die willen tikkertje spelen met ons. Nou is dat niet direct onze sterke kant, wij spelen liever verstoppertje, want daar zijn wij meester in. Wat dan wel jammer is, is dat we van de grote baas hier,  onze plek een beetje moeten verklappen, want anders vinden de bovenwater boys ons niet.

Dinsdag avond werd de LTZE2 Henkemans verblijd met de mededeling dat hij bevorderd was tot LTZE2OC. Daarbij kreeg hij overhandigd een stel rang onderscheidingstekens die waarschijnlijk al bij iemand op de schouders zaten, toen Henkemans ongeveer gerechtigd was tot het dragen van pampers of zoiets dergelijks.

Op donderdag eindigt de oorlog hier altijd ruim op tijd maar deze keer zelfs nog wat eerder, dus daar werd meteen gebruik van gemaakt en ’s avonds lagen we op de boei in de Plymouth Sound. Aan dek werd er een “alle hens” gehouden, wat al bijzonder is. Maar dat er ook nog wat kunst verlichting aan te pas moest komen zodat de commandant fatsoenlijk het een en ander kon voorlezen, is natuurlijk heel apart.

Na de “alle hens” was het einde luchten aan dek en mochten we twee biertjes de man nuttigen. De volgende ochtend zijn we van de boei af gegaan en meerden we af te Plymouth.

Het havenbezoek was weer geslaagd, zoals altijd. De Engelse pub “Two Trees” werd weer omgedoopt tot een Nederlands stamcafé en ook in de oude havenwijk “Barbican” werd regelmatig de Nederlandse taal gehoord.

Ook was er een groep die zonodig weer even een stukje moesten wandelen in de Moors. Nou dat was dus ruim de moeite waard en zeker dat kouwe biertje daarna viel goed in de smaak.

Nadat we Plymouth achter ons hebben gelaten, is het weer tijd om oorlogje te spelen met de bovenwater vloot.
Zij zijn nog steeds bezig met hun opleiding, maar wij ook, want de eerste interne oefeningen zijn al weer voorbij.
Dit alles ter lering en vermaak van de bemanning maar zeker ook voor ons toekomstig HMD. Want hij is met een planning bezig om de bemanning op te werken, maar tegelijkertijd zijn anderen voor hem aan het plannen. Dit geeft wel eens een verbaasde uitroep van onze Duty-HMD: “He, deze oefening had ik niet op mijn programma staan.”

Over op de BIBS
NO en OVA in actie

De LTZ Bremer ondervond ook hoe realistisch sommige oefeningen worden uitgevoerd, toen hij werd natgespoten met water, en te horen kreeg: “je zit helemaal onder de olie en je hebt vreselijke pijn in je ogen.” Het moet gezegd worden, zijn acteren was een gouden kalf waard. Ik vrees alleen dat degene die hem natspoot nog niet van hem af is, gezien zijn laatste woorden: “die Herben pak ik nog wel”. Het viel ook wel op dat de Majoor Herben vol overgave en zonder enige schroom te werk ging, maar of dit te maken had met overdreven dienstijver of dat het zijn directe chef betrof laten we maar in het midden.
Crisis in de centrale
Scheidsrechters Richard & Kees

Verder hadden we in Plymouth een aantal officieren aan boord gekregen die de AC-course moeten volgen. Dit houdt in dat zij allerlei leuke operaties moeten bedenken en uitvoeren en zodoende het idee krijgen wat een onderzeeboot commandant allemaal moet overwegen. En met de nu  verkregen kennis kunnen ze dus een commandant beter assisteren. Dit alles onder leiding van de LTZ1 de Groot, die de heren (Rouwhorst, van Heel, Glashouwer) af en toe flink laat zweten. Ook zijn enkele bemanningsleden niet te beroerd om het allemaal wat realistischer (moeilijker) te maken en wordt er met een GSM’tje en een elektrisch scheerapparaat de nodige oppositie en aanvallen gesimuleerd welke door de sonar worden opgepikt.

Periscoop Photo Rec van vliegveld op Scilly Eilanden

Het is dus een drukke periode voor de gehele boot en dat is niet altijd even leuk, maar de tijd vliegt wel voorbij. En zeker als er ook nog tijd is om even boven water te komen om een uurtje te luchten of zoals op zondag om de warme hap aan dek te nuttigen onder genot van een biertje.

Dinsdag avond kwamen we boven water en werd aangevangen met het schoonschip, zodat we fris en schoon aan het havenbezoek Cardiff konden beginnen. Woensdag rond 1000 uur lokale tijd lagen we afgemeerd in de Queen Alexandra Dock.

Zo Cardiff hebben we gehad. En ja dat was een toppertje van een haven, en zeker voor herhaling vatbaar. Veel gezellige kroegjes maar ook heel veel arcades (overdekte winkelcentrums) zowel oud als nieuw. Dus er was genoeg te shoppen, niet dat dat goed voor de portemonnee is want het is hartstikke duur in het verenigd koninkrijk.

Primeur voor BRUINVIS

De periode van Cardiff tot en met Falmouth zal in het teken staan van interne oefeningen t.b.v. onze duty-HMD. Daarvoor kwamen ook weer wat oudgedienden aanboord, namelijk onze ex chef TD Marc en onze ex chef WD Victor. En daarbij ook nog Patrick, en dit alles om leuke oefeningetjes te draaien. Maar we gingen natuurlijk ook weer FOST’en. Dus eigenlijk deden we weer precies hetzelfde als wat we de afgelopen weken hadden gedaan. Het enige nieuwtje wat we de eerste week hadden was een Captains Diner terwijl we op de boei lagen bij Plymouth. Dat laatste had wel enige voeten in aarde want het werd uiteindelijk pas half acht dat we afgemeerd lagen op de boei. Dus voor de tweede groep mensen was het half tien dat ze konden aanschuiven voor het diner. Maar ruim de moeite waard, want het zwijntje was goed te pruimen. De LD en hun hulpjes hadden weer hun best gedaan.

Na dit avondje genieten op de boei lag de volgende uitdaging al weer op ons te wachten. Oefenen met het NL fregatten squadron. Poeh, poeh, dat was even wat anders, in plaats van Engelse fregatten, waren het nu Nederlandse fregatten en niet te vergeten onze Belgische vriend de Wandelaar, waarmee we toen zijn gaan knokken. Maakte dus weinig uit maar het programma was wel eventjes wat intensiever dan bij de FOST. Want wat we daar in een hele week doen, doet Jan Kaas in nog geen 2 dagen. Er waren totaal vier dagen, dus toch wel even afzien.

Ook was er nog gelegenheid voor een aantal mensen om te crosspollen met de bovenwatervloot. Wij kregen toen een aantal officieren aan boord die bezig zijn met hun opleiding. Nu konden ze dus ook zien hoe wij de oefeningen ervaren.

Na deze periode met het fregatten squadron moesten we een halve dag bovenwater opstomen om onze volgende taak uit te voeren. En wel een torpedo schietoefening. Hierbij schoten wij 4 torpedo’s af en werd er ook op ons 2x geschoten door een vliegtuig. Dit zijn natuurlijk geen torpedo’s met een explosieve lading, maar zogenaamde exercitie torpedo’s en het is ook niet de bedoeling dat er echt raak wordt geschoten. Gedurende deze periode werden we vergezeld door de Mercuur.

Deze haalt de torpedo weer uit het water. Ook kwam de Abraham van der Hulst nog even langs want ja als je dan toch gaat schieten wil je natuurlijk ook een doel hebben om  op te richten. Was het een echte torpedo geweest dan hadden we een M-fregat minder gehad. O ja en trouwens ook één onderzeeboot want dat vliegtuig kon ook leuk richten, maar daar hebben we het niet over. Tijdens deze dagen hebben we ook even een intensief speelkwartier (zeg maar 6 uur) gehad, om onze duty-HMD even aan de tand te voelen. De oefeningen vlogen hem om de oren, maar gelukkig kunnen we mededelen dat we een nieuwe HMD aan boord hebben, want anders waren al die uren oefenen nog voor “jan met de korte achternaam” geweest ook.

De ouwe HMD kon meteen zijn titel inleveren en werd gedegradeerd tot OZAF (officier zonder aanwijsbare functie). Maar dat was niet alles, ook zijn bed raakte hij kwijt want een OZAF heeft natuurlijk geen recht op een bed in hutje twee officieren. Ja het leven is hard, maar rechtvaardig. 

De avond voor binnenkomst zijn we bovenwater gekomen om op te stomen naar Falmouth. Dit was vroeger een bekende haven voor de onderzeedienst, want de drie-cilinders kwamen er vaak op bezoek. Zo ook ondergetekende die met de Potvis deze haven in 1992 bezocht. Dat was de laatste keer dat een Nederlandse onderzeeboot daar een bezoek heeft gebracht.

BRUINVIS en MERCUUR gebroederlijk tesamen in Falmouth (UK).

De Bruinvis heeft dus een primeur met dit havenbezoek, want het is de eerste keer dat een Walrus-klasse onderzeeboot Falmouth aandoet.