Net als bij Watsu kan Waterdance een krachtig instrument zijn die invloed heeft op verschillende niveaus van zijn, van de ontvanger. Regressie ervaringen zijn mogelijk, oude gevoelens en angsten kunnen boven komen. Maar door de vloeiende bewegingen en het water kan het worden losgelaten en verwerkt. Waterdance is een vorm van bewegen die veel speelsheid in zich heeft, alsook om zich te kunnen overgeven aan de gever. Er moet vertrouwen zijn, en dit is erg belangrijk, tussen beide mensen. Spelen, overgave, bewegingen en harmonie vormen de combinatie in deze unieke manier van werken in warm water. Het is een ideale manier om oude patronen en emoties los te laten en nieuwe openingen, vreugde en verbondenheid terug te vinden. Waterdance ook wel Wassertanzen of WaTa genoemd, begint met de gever die het lichaam van de ontvanger boven water beweegt, net als bij Watsu. Het water is ook hier ongeveer 35 graden. Daarna wordt er een neusclip gegeven die ervoor zorgt dat er geen water in de neus komt. Doordat bij vele bewegingen de ondersteuning van het hoofd wordt losgelaten, ervaart de ontvanger een lichamelijke vrijheid die alle ervaringen op het droge voorbijgaat. Het lichaam kan worden gestrekt en bewogen in ongehinderde houdingen.  Vaak opent dit voor de ontvanger de mogelijkheid om andere realiteiten van bewegingen in de onderwaterwereld te onderzoeken. Dit alles, samen met een diepe staat van ontspanning, kan een grondige emotionele bevrijding geven. Waterdance werd ontwikkeld door Arjana Brunschwiler en Aman Schröter in Zwitserland in 1987. De gever stemt zich volledig af op de ontvanger en zijn of haar adempatroon. Het duikreflex begint meteen wanneer het gezicht onder water komt. Hierdoor neemt de hartslag af, wordt de stofwisseling vertraagt en stopt het onbewust ademen. Zo gauw het gezicht weer boven water komt, gaat de ademhaling door.

Website Arjana; Watsu-Wata