Picknicken bij kasteel Doorwerth
Hallo
allemaal,
Mamma
houdt van taart bakken. Maar, taart bakken zonder reden is niet leuk! Dus dacht
ze dat het wel leuk zou zijn om te gaan picknicken. Erik wist nog een héél
mooi plekje om te
picknicken, in
Duno. Nou, zover zijn we nog nóóit gereden om te gaan
picknicken! Maar, het was inderdaad een héél mooi plekje! Nadat we dus
anderhalf uur in de auto gezeten hadden, wou mamma éérst eten! En ik ook. Erik
heeft gelijk foto's gemaakt van de mooie omgeving, want dat vind hij leuk!
We
kwamen natuurlijk niet alléén voor de picknick, dat kunnen we in het
zuiderpark ook! We hebben ook een héérlijke boswandeling gemaakt. Als echte
stoere jonge wou ik een stok meenemen. Nou, die heb ik een heel stuk getild,
maar toen moest Erik de stok van mij in het water gooien. Dat vind ik namelijk
het allerleukste om te doen met stokken: In het water gooien!
Na
een wandeling van ongeveer 4 km kwamen we bij kasteel
Doorwerth. Daar hebben we
weer héérlijk gepicknickt. Ook hebben mamma en ik aan Erik laten zien hoe je
een koprol moet maken, en een handstand en wat op z'n kop aan de waslijn
betekend. Dat wist hij natuurlijk al, maar het was wel héél leuk!
Toen moesten we weer terug lopen! Op de terugweg zijn we langs een hele oude boom gelopen. Erik dacht dat het één boom was, maar mamma dacht dat het meer bomen waren, wat denken jullie?
Daarna
kwamen we een hole boom tegen. Erik en ik hebben mamma toen gefopt en verteld
dat er een kaboutertje in de boom woont. Eerst geloofde mamma het niet, maar
toen ze kwam kijken, zat er écht een kabouter in de boom!
We
kwamen ook nog paardenbloemen tegen.
Die heb ik geblazen. Ik had dat nog nooit
eerder gedaan en had eerst niet door wat de bedoeling was. Al gauw had ik dat al
wel door en iedere uitgebloeide paardenbloem wou ik wegblazen. Mamma vond wel
dat dat héél veel tijd kostte, maar het was dan ook zo leuk! Het is ook een
paar keer fout gegaan. Toen blies ik tegen de wind in en kreeg ik alle zaadje in
m'n gezicht en zelfs een paar in m'n mond, vies hoor!
Toen we eindelijk weer terug waren bij de auto was het al 8 uur. Mamma en Erik hadden verwacht dat ik wel zou gaan slapen op de terug weg, maar nee hoor, ik ben de hele weg wakker gebleven! Ook thuis wou ik nog niet direct naar bed, maar dat moest wel... Het was een héérlijke dag!
Groetjes,
en tot snel!
Chris
&
Gwendelyn