2003-08-23

 

Drink met mate(n)

 We spraken af op een vrijdag na het werk. Dat voorspelt niet veel goeds. Ten eerste ben je niet fris en ten tweede ben je niet uitgerust. Nu bleek achteraf dat die afspraak meer in mijn hoofd zat dan bij de anderen en dat ik gewoon veel later of niet had kunnen komen. Maar goed ik deed alsof mijn neus bloedde en zat vol verwachting aan de bar van mijn stamkroeg. Op de Velperweg zag ik Menno al in zijn Jeep zitten en gebaarde hem dat ik op weg was naar de bar. Hij zou er zo snel mogelijk zijn. Toen we in het café zaten moest zelfs mijn broertje nog gesmsd worden want  ik zei al  het was geen solide afspraak zoals ik in mijn hoofd had.  Mijn broertje kwam eraan op de fiets en we gingen aan de vaasjes. Vorige week was er dus een semi afspraak om naar Ruben(s) te gaan op de Jansplaats omdat je daar onbeperkt wijn kon drinken bij een in totaal 1 voor en nagerecht. Nu drinken we altijd wel tot we niet meer kunnen maar het idee was gewoon leuk. Gênant genoeg herkende de kok ons al en  liet dat ook weten. We zaten pal voor hem. Hij zei al gelijk iets van ‘Komen jullie weer onbeperkt wijn drinken?’.  Ik vond het wel grappig want hoe vaak is horecapersoneel in Arnhem nou enthousiast?  Menno en Yvar hadden elkaar al een tijdje niet gezien en waren dus flink aan de babbel. Ik schonk ondertussen de glazen steeds vol. Ik tik dit met een kater en bij elke tik op het toetsenbord voel ik alsof er water in mijn oor stroomt. Het eten was lekker maar volgens mij schrokten we alles binnen ‘no time’ naar binnen. Een cool lijkende blonde meid in de bediening werd wat  losser toen ze zag dat we de telefoon van Menno in zijn pakje sigaretten hadden verstopt  en hem voorstelde nog eens in het toilet te gaan kijken. Ja, die wijn hakte er dus goed in na al dat bier in onze stamkroeg. In de plaats van een zoveelste karaf dronken we nog een irish koffee. Het was pas ongeveer acht uur dus waar moesten we in hemelsnaam heen? We besloten naar Touché te gaan, de oude werkgever van Yvar. Onderweg daar naar toe liepen we langs alle lege kroegen en zagen we ‘De rebel’. Een kijkje nemen kan geen kwaad. Ik weet niet wie het zei maar er zou iemand(een knul) van het programma Temptation island werken. Ja het was zo f*cking vroeg dat we met open armen werden ontvangen daar. Ik was de enige die de jongen van Temptation Island herkende omdat ik de enige was die dat programma had gezien. Hij begon om negen uur met werken en groette ons vriendelijk. Eigenlijk zaten we vol maar we dronken toch maar een paar biertjes. Er zaten een paar meiden aan de bar die naar alle waarschijnlijkheid bevriend waren met het personeel of gewoon super vaste klant. Who knows! Er zat in ieder geval een meid met supervlechten a la Dewi van Idols. Er zat er wel eentje glimlachend naar me te kijken maar ik weet daar allang geen raad meer mee. Op naar Touché! Toen we er even waren besloot ik toch nog even te gaan pinnen. Het uitgaan is niet meer zo goedkoop als ik gewend was. Ik zag lopend naar de pinautomaat dat de Korenmarkt schrikbarend leeg was. En nu wil het kabinet de accijns op alcohol nog verhogen ook, de prusters. Voor mij in de rij bij het pinnen stonden wat jonge meiden die lulde over allerlei party’s en over wat voor kleding ze dan zouden aantrekken. Ze pinden stuk voor stuk maar geen van allen had nog positief saldo. Giegelend en een beetje ongemakkelijk liepen ze weer verder. 250 euro leek me wel genoeg voor vanavond. Terug in Touché kon ik na weer een vaasje geen bier meer zien. Ik bestelde wat cocktails, daquiries of zo. Ze waren zoveel aan het inhalen die twee dat ik besloot een gokje te wagen op de speelautomaat. Zal je natuurlijk net zien dat je bekenden tegenkomt. In dit geval was het een kennis van een ex vriendin van me. Een huisje, boompje, beestje type. Ze was beleefd maar hield het kort. Ik was tenslotte een sukkel aan een gokkast. Prachtig! Tot mijn verbazing won ik en we hadden dus in principe gratis gedronken daar. Menno was naar de kloten en ging naar huis. En wat moesten we toen? Het voordeel van een lege Korenmarkt is dat er nog niet veel portiers zijn. Ik stelde voor om naar Juicy Lucy te gaan. Normaal komen we er   nooit maar aangezien het overal toch leeg is was dit gewoon een optie. Ahum, daar zaten we dan. Met z’n tweetjes aan de bar waar de barmeiden hun dansjes oefenden voor onze neus. Yvar liet me blijken dat het niet zijn soort tent was maar voor dat ik het wist zat ie wel een half uur te lullen met een van de barmeiden. Ik moet stiekem wel toegeven dat die meiden leuk konden dansen. Eigenlijk kende ik een aantal van die meiden al. Voordat we er erg in hadden zat de tent vol en dronken we allerlei foute zoete drankjes. Ik kon gewoon geen bier meer zien dus vandaar. Geen Breezers maar een soort Safari shit. Ik had het niet verwacht maar de sfeer was er best wel gemoedelijk. Je staat er natuurlijk wel hutjemutje tegen elkaar. Gek genoeg zag ik best wel wat bekenden. Ik vertelde er eentje dat ik eigenlijk nooit in deze bar kwam maar dat geloofde die persoon niet. Ik zag meerdere vrouwelijke kennissen en zelf mijn buurvrouw. Ik begon langzamerhand alles in slowmotion te zien door de vermoeidheid en drank. Het had wel wat al die opzwepende muziek en dansende barmeiden in de trend van Cayote Ugly. Dewi die ik eerder zag in ‘De Rebel’ was toiletjuffrouw hier. Maar goed ik werd vet dronken en begon aardig te wankelen. Ik gaf een rugtas terug waar ik op paste en haalde Yvar over om nog even naar Club Chillers te gaan. Ik liep echt op alcohol want ik had geen energie meer over. Alternatieve brandstof zal ik maar zeggen. Onderweg naar boven liep ik tegen een kennis op waar ik mee in gesprek raakte. Yvar liep ondertussen verder naar boven. De kennis was een meisje waar ik een paar weken geleden aan semi afspraak mee had. Ik weet niet hoe het kwam maar ineens zat ik in een moment dat ik haar moest vertellen wat ik van haar vond. Ik weet niet meer hoe we op dat onderwerp kwamen maar ik stond daar een beetje na te denken en te brabbelen. Het kwam er dus op neer dat ik haar zei dat ik haar erg leuk vond en aantrekkelijk. Ik merkte dat dit soort bekentenissen mij vreemd waren en dat ik dit soort dingen eigenlijk lang niet meer had gezegd. Het is niet dat ik niet wist dat ik haar erg leuk vond maar dat ik dat zeg vind ik raar. Nutteloos gewoon en dodelijk voor de vriendschap. En een combinatie van drank en vermoeidheid! Dat was het. Ik kreeg van haar een soortgelijk antwoord terug maar dan meer uit beleefdheid denk ik. Bla bla bla. Ik had haar dus wel vaker gesproken maar nu was ze wel heel snel weer weg. Als klap op de vuurpijl gaf ze me ook nog de drie traditionele zoenen die we normaal zo verafschuwden. Nu weet ik weer wat waarom ik dat soort dingen niet meer zei.  Maar ja, dat krijg je ervan als je nog slechts op alcohol loopt. Voor het eerst die nacht had ik dus nagedacht en toen ik bij zinnen kwam stond ik ergens naast de bar. Ik kreeg bier aangeboden van bekenden en ik werd zatter en zatter. Elke slok was extra lood in mijn schoenen en besloot mijn broertje te gaan zoeken. Hij zat ergens met een paar bekende meiden die mijn komst aangrepen om maar eens te vertrekken. Ik kon niet meer. Ik zag een glimlachend meisje naast Yvar zitten wat misschien voor hem een reden was om te blijven want hij ging niet mee. Ja ik zeg maar wat want wat is nou waar wat je denkt als je doordrenkt ben van alcohol?  Ik moest naar huis. Ik geloof dat ik wankelend naar huis ben gegaan. Ik heb het geweten want ik voel het nu nog. De volgende keer weer maar geen bekentenissen.      

 (Dit is een typisch zattemans verhaal waar ik niet trots op zal zijn maar me wel leuk lijkt om te bewaren.)



     
 
home

estrade66©