geografie

klimaat

natuurparken

hulpverlening

HOE

voorbeelden

Twee verhalen over de ervaringen opgedaan tijdens een reis naar Roemenie zijn in deze website geplaatst. 

Ik heb daar geweldige mensen ontmoet, die een onvergetelijke indruk op mij hebben achtergelaten.

Titels:

• Emotions
• A great story

Roemenie Boekarest Roemenië (Roemeens: România), is een republiek in Zuidoost-Europa. De totale oppervlakte is 237.500 vierkante kilometer (waarvan 230.340 km2 land, 7160 km2 water) en Roemenië is daarmee bijna zes keer zo groot als Nederland.
Roemenië grenst in het noorden (362 km) en zuiden (169 km) aan de Oekraïne, in het noordoosten aan Moldavië (450 km), in het zuiden aan Bulgarije (608 km), en in het zuidwesten aan Servië (476 km) en Hongarije (443 km). Tweederde van de 3182 kilometer lange grenslijn bestaat uit water: de Donau als natuurlijke begrenzing met Bulgarije, de Prut met Moldavië, de Tisza met Oekraïne en de Zwarte Zee (225 km) in het oosten.

Hulpverlening.

Er zijn diverse landelijke stichtingen, maar ook daar buiten, actief in de hulpverlening in Oost Europa. 

Het doel van stichting Hulp Oost-Europa is het verlenen van geestelijke en materiële hulp aan kerken en personen in Oost-Europa.

Stichting Hulp Oost-Europa: een organisatie met vijfentwintig jaar ervaring in de hulpverlening. Dat en een groot aantal betrouwbare kerkelijke contacten, maakt haar tot een deskundige en betrouwbare partner. Uw onmisbare bijdrage is bij Stichting HOE in vertrouwde handen. Maak het stichting HOE mogelijk het belangrijke werk te blijven voortzetten. Omdat het mag ... en moet!
Werk met grote risico’s

Hongarije, Roemenië, Oekraïne, Slowakije, Tsjechië, Polen, ex-Joegoslavië: namen op de kaart van Europa die tot de verbeelding spreken. Namen van landen die decennia lang zuchtten onder de dictatuur van het communisme; kerk en samenleving in de greep van een atheïstisch regime.
Stichting Hulp Oost-Europa (HOE) is ruim vijfentwintig jaar actief in deze landen van het voormalige Oostblok. Met geestelijke en materiële hulp aan geloofsgenoten in de jaren van verdrukking. Met hulp in velerlei vormen nu, omdat Oost-Europa die meer dan ooit nodig heeft. Omdat het mag ... en moet!

Tot aan de ineenstorting van de communistische regimes was hulpverlening in Oost-Europa niet zonder grote risico’s. Het invoeren van Bijbels en christelijke lectuur in die landen was ronduit gevaarlijk. Toch gingen vrijwilligers van Stichting HOE regelmatig op pad ‘om te doen wat hun hand vond om te doen’: de lasten van verdrukte geloofsgenoten helpen dragen en zo de opdracht van Christus vervullen. Dankzij vele diaconale en particuliere giften kon Stichting HOE talrijke bijbeltransporten organiseren, materiële hulp verlenen en morele steun bieden aan naasten in geestelijke en materiële nood
Uit de anonimiteit

Na de ‘Wende’ aan het eind van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig hoeft Stichting HOE niet langer in de anonimiteit te opereren. Het invoeren van Bijbels en christelijke lectuur is in de meeste landen geen probleem meer, hulp bij de opbouw en toerusting van gemeenten is meer dan welkom en materiële hulp in velerlei vorm is dringend nodig.

Er zijn mensen die menen dat met de ineenstorting van het communisme alle problemen zijn opgelost en hulp aan Oost-Europa niet langer nodig is. ‘Vrijheid’ is voor hen hetzelfde als ‘welzijn’ en ‘welvaart’. Niets is minder waar! De armoede in de meeste landen van het voormalig Oostblok is de laatste jaren alleen maar groter geworden. Zelfs in landen die de naam hebben enigszins welvarend te zijn, zijn de levensomstandigheden steeds zwaarder geworden. De weg van een door de staat geleide economie naar een markteconomie gaat door een diep dal. Dáárom en om het de kerken in Oost-Europa mogelijke te maken hun taake en opdracht te vervullen in prediking, diaconaat en zending, moet Stichting HOE de hulpverlening op materieel gebied onverminderd voortzetten. Wij mogen Oost-Europa juist nu niet in de steek laten!
Er wacht nog enorm veel werk

Dat geldt niet minder voor de hulpverlening aan de kerken. Er wacht veel en belangrijk werk, dat zij zonder onze hulp onmogelijk aankunnen. De hulp aan de kerken concentreert zich op een aantal terreinen:

- gemeenteopbouw en toerusting
- opzetten van evangelisatiewerk
- ontwikkelen van jeugd- en jongerenwerk
- ontwikkelen van studiemateriaal
- opbouwen van diaconaal werk
- wederopbouw van het christelijk onderwijs
- lectuurvoorziening
- renovatie en nieuwbouw van kerken en kerkelijke gebouwen
- hulp in noodsituaties

Het zijn slechts enkele voorbeelden. Want Stichting HOE helpt ook bij het ontwikkelen van landbouwprojecten in verschillende landen, de bouw en exploitatie van kindertehuizen in Oekraïne, Kroatië en Roemenië, de wederopbouw van ex-Joegoslavië en medische hulp in diverse landen.

De nood is nog onvoorstelbaar groot. Op alle fronten moet enorm veel werk worden verzet. De kerken in Oost-Europa kunnen dat onmogelijk alleen. Daarom moet Stichting HOE de helpende hand blijven bieden. Zeker nu het mag en kan. Maar vooral: omdat het moet. ‘Draagt elkanders lasten’ is een opdracht voor christenen van alle tijden en alle plaatsen. Oók voor christenen aan het begin van de eenentwintigste eeuw! Voor Stichting HOE is dat een opdracht die nooit verzaakt mag worden.
Gelukkig kan Stichting HOE rekenen op een hechte achterban, die van de noodzaak van het werk overtuigd is. Vele trouwe gevers maken voortzetting van het werk in Oost-Europa mogelijk. Tegelijk is het van groot belang de kring met gevers uit te breiden. Om niet alleen nu, maar ook straks de helpende hand te kunnen blijven bieden.

In de gemeente Hardinxveld is de Stichting Contact Oost Europa meer dan 25 jaar actief geweest. In 2007 is het besluit genomen de stichting op te heffen. Individuele actie gaan door waaronder de organisatie en uitvoering van een groot [kleding] transport.

Klimaat

Roemenië heeft een gematigd landklimaat met zeer warme zomers, koude winters, een kort voorjaar en een langere, meestal milde herfst. Duidelijke regionale verschillen kenmerken echter het kustgebied, de laagvlaktes en de bergen. In het zuiden en aan de Zwarte-Zeekust is de jaarlijkse gemiddelde temperatuur 11°C, in de bergen maar 2°C.
In de zomermaanden juli en augustus kan het in de laagvlakten erg heet worden; dagtemperaturen van boven de 35°C zijn dan geen uitzondering. Dit is bijvoorbeeld het geval in de Donauvlakte waar ook de hoofdstad Boekarest ligt.
Aan de kust en in de bergen is het in de zomer veel aangenamer met gemiddelde dagtemperaturen van 22°C. Het aantal zonnige dagen is aan de Zwarte-Zeekust ongeveer evenveel als aan de Franse Middellandse-Zeekust.
s’ Winters, vanaf ongeveer november, waait meestal de koude noordoostelijke ‘crivat’. In de Karpaten is de gemiddelde wintertemperatuur -3°C, en er ligt van december tot maart een dik pak sneeuw.
De neerslag kan in de Karpaten oplopen tot ca. 1400 mm per jaar, voor Boekarest bedraagt deze 580 mm per jaar. De minste regen valt aan de Zwarte-Zeekust. De natste maand is over het algemeen juni.
De gemiddelde maandtemperatuur in Boekarest is –2,8°C in januari en 22,9°C in juli; voor Cluj in het noordelijke Transsylvanië is dit respectievelijk –4,4 en 18,9°C.
In het noorden overwegen oostenwinden, in het zuiden winden uit het westen.

Natuurparken

Roemenië heeft elf nationale parken met een totale oppervlakte van bijna 4000 km2. Het oudste is het Retezat-prak (10.000 ha), dat al in 1935 tot nationaal perk werd uitgeroepen. In het 10.000 ha groet park groeien ca. 900 plantensoorten. De hoogste top is de Peleaga, 2509 meter.
Verder zijn er nog bijna 600 beschermde gebieden, waarvan de meeste in de Karpaten liggen. Enkele bekende natuurgebieden zijn: Bucegi natuurreservaat, Piatra Craiului, Ceahlau massief, Apuseni-bergen, Slatioara reservaat en Todirescu bloemenreservaat. In dit laatste reservaat is het in juli een ware kleurenpracht met o.a. tulpen, wilde hyacint, gele narcis, madeliefje, chrysant en de giftige omagul (Aconitum anthora).

Verdere uitgebreide informatie over o.a. Roemenie kunt u vinden op de website van www.landenweb.com