Zoals ik al eerder vertelde kreeg ik mijn eerste duiven van mijn oma. Dit waren afstammelingen van de bloedlijn van mijn opa. De eerste maanden had ik heel veel plezier van die duiven en aan wedstrijdvliegen dacht ik nog niet. Het nieuwe vliegseizoen stond voor de deur en wedstrijden vliegen leek mij ook wel leuk toe. Ik werd lid van de leukste en gezelligste postduivenvereniging uit onze omgeving
"P.v. Snel" in Smilde. Een vereniging die nog steeds groeit. Iedereen wilde mij wel helpen en ik kreeg van menigeen duiven. Dat was mijn eerste beginnersfout, ik kon geen nee zeggen en kreeg veel te veel duiven uit verschillende bloedlijnen in een te klein hok. Ik raakte het overzicht kwijt en prestaties bleven uit. Sterker nog ik raakte in de eerste vluchten heel veel duiven kwijt. Dat vond ik heel erg en gedemotiveerd haakte ik al na enkele vluchten af. Na nog een paar maand was mijn interesse voor postduiven helemaal weg en na een tijdje heb ik de duiven weggedaan. Zoals iedereen wel eens overkomt kreeg ik daar spijt van en kocht ik een paar kweekkoppels. Vanuit de vereniging kreeg ik een mentor Henry Hoeks die mij de basisdingen leerde van de postduivenhouderij. Voeding, verzorging, training, ziekte's etc. Dat jaar (2003) deed ik weer mee met jonge duivenvluchten en de natour. Ja, ja de eerste resultaten kwamen, een enkele keer op de uitslagenlijst. Wat was ik trots, ook omdat bijna al mijn duiven steeds weer terug kwamen.
Vanaf dat moment ging het snel "Een nieuw begin.
