Tessa

Nimrod in Uffelte Drenthe

9 november 2009

We konden moeilijk de slaap vatten de laatste weken, constant dacht ik wat we zouden kunnen verwachten op de Nimrod.

De onzekerheid sloeg toe, hadden we wel alles getraind, slepen, dirigeer, verloren of waterwerk. Ik besloot op een gegeven ogenblik het er bij te laten en geen gekke dingen meer te doen( mijn trainer, Arno, zei nog dat juist hierdoor de meeste honden kapot getraind worden zo vlak voor de Nimrod. Tessa had tijdens de mappen bewezen dat ze de moeilijke proeven goed kon doorstaan, ze had immers 2x een 1e plaats, een 2e, een 3e en een 4e plaats behaald en het viel op dat ze bij de moeilijke proeven, waar een hoop honden moeite mee hadden, zij deze goed aankon.

De laatste twee weken voor de Nimrod trainde we op vrijheid en ik heb met Tessa aardig wat veldwerktraing gedaan waar ik haar lekker vrij haar gang liet gaan. Alle varianten op de sleep werden getraind, over water, door sloten, over hekken, sleep oppakken na shot of markeer, brandnetels, bramen struiken, zand noem maar op of we deden het wel. Lijnen lopen deden we wat minder, dit zit er heel goed in bij Tessa, Tessa heeft ons tijdens alle dirigeerproeven geen een keer teleurgesteld, alles lukte, ik krijg haar waar ik wil, dit gebeurde vanaf de eerte KNJV-proef tot aan de Nimrod, iets waar ik erg trots op ben.

We waren om 03.30 uur al wakker, het weer zag er goed uit (zondag hing er de hele dag dikke mist). 
Om 07.15 uur werden we welkom geheten en na de uitleg van de proeven werd er een groepsfoto gemaakt, daarna vertrokken we naar de proeven. 

We zaten in de eerste groep en begonnen met proef A.
Tessa had startnummer 4.
De keurmeester legde de proef uit en dat was maar goed ook want door de spanning was ik het een en ander even kwijt. 



De schoten waren gevallen en ik mocht Tessa inzetten, de wind stond haaks op het veld, Tessa vertrok snel op de kraai en 15 meter voor de kraai krijgt ze verwaaiing van de drijvers die daar gelopen hadden en besluit aan de rechter kant te gaan zoeken. Ik wilde niet direct ingrijpen, omdat Tessa misschien de op de tweede markeer zou komen, de proeven lagen erg dicht bij elkaar en Tessa ging ook zitten op de fluit van een andere voorjager van proef-C, dit gebeurde uit zicht en heeft zo'n 30 sec. geduurd. Nadat ik haar terug had gefloten en op de kraai had gezet, kwam de kraai snel binnen.

Op naar de duif en deze kwam ook vrij snel binnen, ik moest haar wel een keer van de sleep affluiten.

Nu de sleep, deze was geschoten nadat Tessa met de duif terug kwam (maar hij lag er natuurlijk al) en het was de bedoeling dat alles in de juiste volgorde binnen kwam, anders zou dit veel punten kosten vertelde de keurmeester. Ik gaf Tessa een lijn en ze pakte de sleep goed op, ik zag haar werken op het weiland, mooi de sloot heeft ze dus goed genomen, en vrij vlug kwam ze netjes voor met de gans, jippie onze eerste proef zit erop.

Op naar proef B. In de wachtkamer liep de spanning op, twee honden voor mij haalde deze niet, ze hadden moeite met de gans.De keurmeester legde de proef uit en zei dat de gans in de bocht lag, bij de boom vroeg ik, ja zei hij en ik stuurde Tessa over water en gaf haar een lijn naar de gans. Ze trok richting de helper die daar stond en ik kon haar doorsturen richting die boom, gaf haar een zoek signaal en ze kon de gans niet vinden. Ik stuurde haar iets richting het water en via het water wat verder, mischien lag de gans wel langs het kantje, best wel vervelend als je niet precies weet waar die ligt. Het duurde allemaal vrij lang en besloot om haar iets voor te fluiten waardoor ze boven op de gans stuit, pff de gans lag veel dichterbij dan ik dacht en heb hier veel kostbare tijd verloren. Tessa kwam snel terug en nu zette ik haar in op de eend (dirigeer) gelukkig kwam de eend snel binnen en had ik nog maar twee minuten over voor de laatse verloren apport in het in het vennetje. 



Ik gaf haar een lijn en stuurde haar met een zoek commando het bos in, tijd tikte door en ja hoor dat komt ze, zo dat was spannend en heel blij waren we dat het binnen was. Het gedoe met de gans koste me bijna de kans op de AA, terwijl Tessa heel erg goed bleef luisteren.

De laaste proef C. In de wachtkamer werd het wel heel erg spannend; nr 1 werd uit de wedstrjd genomen omdat het hondje helaas niet wilde luisteren. Nr. 2 had problemen op de sleep en had hierdoor niet genoeg tijd om het konijn te vinden en nr 3 kreeg het konijn ook niet binnen. De wind was gaan draaien en de honden konden daardoor erg slecht verwaiing van het konijn krijgen. Tevens vertelde onze groepsbegeleider dat dit bos erg dicht begroeid was en vol met brandnetels stond, iets waar Tessa minder snel doorheen gaat, maar wel blijft zoeken gelukkig.

De spanning steeg en we waren eindelijk aan de beurt, ik stuurde ze richting het punt waar de fazantensleep begon en kon haar goed over het verleidngsspoor krijgen, ik zag door haar versnelling dat ze erop zat en nu maar afwachten. 



Na 5 minuten was ze terug met de fazant (lekker snel) en ik zette haar op de haas, ze liep een mooie lijn en ik stuurde haar de dekking in en de haas kwam ook snel binnen. 



Nog zo'n 9 minuten voor het konijn, het laaste apport, zou het lukken? In totaal gingen hier 11 honden op uit. Weer stuurde ik haar over het brede water en kon haar zonder moeite over de verleiding krijgen, ik had gezien de wind besloten om haar aan het einde van het bos het bos in te sturen en ik steunde haar door diverse malen 'zoek apport' te roepen. Het duurde erg lang en ja hoor daar kwam ze een heel stuk terug dan waar ik haar inzette het bos uit, de toeschouwer juichte al, maar ze heeft niets. De spanning steeg en werdeom zette ik haar op de zelfde plek in als de eerste keer en riep hard 'zoek apport'!. Weer wachten en vrij snel kwam ze weer uit het bos en ja hoor ze heeft hem. Dit is zo mooi, spontaan sprongen de trannen in mijn ogen en het publiek juichde heel erg hard, het werd even licht in mijn hoofd en ik begon spontaan een vreugdedans. Dit was zo'n mooie belevenis en ze kwam het konijn netjes brengen en nog voordat ik pakte het aanpakte begon het applaus en gejuig vanaf de kant, Tessa pakte ik vast, tilde haar op en bedankte haar, gaf haar een knuffel en zette haar weer neer. Ze vertrok uit zichzelf met een vaart naar Brenda en Nahtalie, die langs de kant stonden en kwam uiteindelijk weer terug naar mij. Tjonge wat was ik blij, ik heb een AA. 

Bij de kant aangekomen werd ik door heel heel erg veel mensen gefeilciteerd en heel veel mensen leefde met ons mee. Dit was zo'n ontzettend warm gevoel, echt overweldigend en onbeschrijfbaar. 

Ik wil ook iedereen hiervoor hartelijk bedanken, echt tof!

http://www.youtube.com/watch?v=QrGtjvBL-9k Filmpje van Tessa

Foto's fotojacht van de Nimrod 

Nog meer foto's