Foto: www.PhoToos.net

Vakantie

Een achillespeesblessure. De kenners onder ons weten dat dat lang kan duren. Het seizoen zit er voor mij op, dat was in Portugal al wel duidelijk.

Hoe ben ik de afgelopen weken doorgekomen? Ik mocht vier weken niet inlopen. Dat betekent dus eigenlijk dat je niets kunt doen. Ja, fietsen en krachttraining. Stroopert (mijn lieve schat) had zijn mannenfiets omgetoverd tot een vrouwenfiets, zodat ik in ieder geval mijn energie kwijt kon. Mijn grootste prestatie: Breda-Tilburg in 52 minuten. Tja, je moet doelen blijven stellen in het leven.
Vanaf 15 juli mocht ik weer rustig gaan inlopen. Dat is heel erg vreemd. Als je vier weken niet hebt gelopen en alleen maar hebt gefietst, lijken je voeten wel betonblokken en lijkt het alsof je knieën niet meer weten hoe ze moeten bewegen. Verder is de coördinatie ver te zoeken om nog maar te zwijgen over de conditie.
Op dit moment ben ik al in de ‘’versnellingen op de baan’’-fase, al moet ik oppassen dat ik het rustig ga opbouwen. Verder doe ik wat krachttraining en de gebruikelijke voet- en rompoefeningen. Ik blijf wel vasthouden aan 5 trainingen in de week, anders raak ik uit mijn ritme (en word ik heel vervelend).
De ochtend na een training is het elke keer hopen dat je normaal uit bed kunt stappen. De ene ochtend loopt het makkelijker de trap af dan de andere, maar ja, dat hoort bij een achillespeesblessure.

Uiteraard had ik mijn ZES WEKEN VAKANTIE (tja, als je docent bent, heb je dat soort voorrechten) op een andere manier willen invullen: wedstrijden doen, een beetje trainen en rusten, maar dat zit er helaas niet meer in. Ik houd het maar op trainen en rusten.

Dinsdag 16 augustus laat ik een foto maken. Vanaf die datum kan ik meer zeggen over de invulling van mijn trainingsweken voor de komende maanden…