Loopstijl de Hinde

Verslagen/foto's

Verslagen en foto's.

Verslag van de tocht op 8 juni langs de Zwette. Een prachtige zonnige zwoele avond geeft veel loopplezier. We verzamelen 19.15 uur bij hotel/restaurant/camping Weidumerhout waar we altijd heel gastvrij worden ontvangen. We zijn dit keer met een klein groepje van 2 man en 8 vrouw. Eerst is er nog wat twijfel over de donkere wolken in de verte maar dan komt de man van de buienradar met het verlossende bericht: voor elf uur geen regen. Prompt zijn de wolken verdwenen en is het blauw! Gezamenlijk dalen we af richting de Zwette. De zon schijnt ons heerlijk tegemoet. Met stevige stappen lopen we richting Leeuwarden waar de Achmeatoren groots naar ons lacht. Het uitzicht is prachtig en iedereen geniet ervan. Jacinta heeft het zwaar ,,wanneer komt nu die afslag naar rechts?" Daar aangekomen vindt ze het tijd voor een pauze. Er wordt van alles uit de rugtas getoverd. Onder het genot van een hapje en drankje wordt er gezellig bijgekletst maar vooral rijkelijk bijgetankt voor het komende pad. Hoe ver is het nog? Zichtbaar minder zwaar wijst juf ons de weg. Een St Bernardhond komt met veel bravour op ons af maar dichterbij blijkt de hond banger voor ons dan wij mogelijk voor hem of haar. Niet wetend wat er nog meer op ons af zou komen vervolgen we onze weg. We lopen bij de Zwette weg en tussen de schapen en spoorlijn door lopen we richting de oude klinkerweg. Ook op deze ondergrond hebben we goed grip en houden we het tempo erin. Links van ons horen we een verdacht luid gekwekkwek. Verrassend genoeg zien we geen moedereend maar een opa en oma (mensen) welke zich over de "13" (zo snel als Henk kon tellen) eendenjonkies bekommeren. De jonkies volgden gehoorzaam en het was heel vertederend om te zien. Vol trots spraken opa en oma over hun kroost. Ja zo beleef je nog eens wat op een gewone doordeweekse maandagavond. Mooi toch! ,,Hoeveel kilometer is het nu eigenlijk?", blijft de vraag. Iets minder of meer dan 8 als we hier afslaan en iets minder of meer dan 10 als we daar langs gaan. Dit is de discussie bij onze tweede "verzorgingspost". De gehele rugtas wordt leeggeplunderd en al het afval verdwijnt keurig in de nabije afvalbak. Jacinta veranderd voortdurend de afstanden en we kiezen uiteindelijk voor het snelste pad. Aangekomen bij Weidumerhout blijkt het volgens de stappentellers ruim 10 kilometer. Trots als pauwen zettelen we ons in heerlijk kuipstoelen. Het is inmiddels half tien. We genieten in "onze" stoelen van het mooie plekje Weidumerhout en luisteren naar de rustieke muziek op de achtergrond. Plots het indrukwekkende geluid van een trekzak en vervolgens het vrolijke gezang.......daarbij het kleine cafe aan de haven........ Het lijkt (missschien) gemakkelijk maar na uitleg hoe deze trekzak te bespelen, weten wij inmiddels dat het zeer kunstig is! Vol verbazing kijken we naar het vliegensvlugge vingerwerk. Siets nogmaals bedankt voor dit optreden en extra stukje gezelligheid! Iedereen die er vanavond bij was, bedankt! Graag tot ziens.

Verslag van een woensdagochtendtraining. Iedere woensdagochtend trainen we een uur in het Leeuwarder bos. Het zijn oa de deelnemers met COPD en/of Fibromyalgie die onder mijn begeleiding doortrainen na de gevolgde pilot van Zorgverzekeraar De Friesland. Het is echt genieten in het Leeuwarder bos, de natuur is hier prachtig en geen week is hetzelfde! Dit alles werkt zeker mee tot gezellige, sfeervolle en afwisselende trainingen. Het is fraai om te zien dat de deelnemers met veel plezier en met een goed stuk zelfvertrouwen de trainingen doorlopen. We Nordic walken nu al meer dan een jaar en het lopen met stokken is het bewijs dat deze manier van bewegen je conditie en houding enorm verbeterd! Door de aanhoudende droogte zijn de zandpaden rul en de gras- en schelppaden hard. Dit alles maakt het lopen en het prikken zwaarder. De poles worden door de deelnemers stevig en met de juiste techniek in de grond geplaatst. Geen ondergrond is ons de baas. We hebben deze training in wisseltempo's gelopen, ieder naar zijn of haar eigen kunnen. De temperatuur was aangenaam en de lucht was goed, ideaal voor deze manier van trainen. Heen rustig, snel terug, volgende pad op en weer rustig heen, snel terug. Zo doorkruisen we het bos al lijkt het vandaag meer een oerwoud. De natuur is wild en groeit hier en daar uit zijn jasje. Af en toe even bukken of een plotselinge wegversmalling houden ons scherp. De schelppaden werken we slepend af zodat de spieren even tot rust kunnen komen. Ja... even maar... want daar komt het volgende rulle zandpad alweer. Ze doen allemaal extra hun best want hebben de juf met een fototoestel zien staan. Het leverde mooie plaatjes van sportieve Nordic walkers in de natuur op. Wat brengt het Leeuwarder bos ons volgende week?