![]()
Lotgenotencontact
huiskamergroep Arnhem en omgeving

Nieuwe opzet huiskamergroep - introductiegroep
Artikel geschreven voor het ME-Platform
Ik zou nog wat vertellen over de nieuwe opzet van onze huiskamergroep en omdat het weer zo'n typische zondag is - de hele buurt is muisstil terwijl het nu toch al 11 uur is ben ik maar achter mijn pc gekropen.
We komen gemiddeld 1 x per maand bij elkaar en ik probeer de bijeenkomst elke keer bij iemand anders van de deelnemers thuis te laten plaats vinden, maar vorig jaar dreigde onze huiskamergroep "dood te bloeden". Er stonden dan wel 12 mensen op de adressenlijst, maar daarvan konden er 8 nooit of bijna nooit komen; of ze waren te ziek, of ze woonden te ver weg of ze hadden iedere keer een andere afspraak. Over bleef een "harde kern" van 4 mensen waaronder ikzelf, maar daarvan kon ook meestal maar de helft op de afgesproken datum, omdat zij dan ook net of te ziek, of een belangrijke andere afspraak hadden. We zaten dus zo maand na maand meestal maar met z'n 2en een huiskamer- bijeenkomst te houden en dat was niet echt leuk.
Er kwamen wel af en toe nieuwe leden bij, maar dan verdwenen er toch telkens mensen die al een poosje lid waren geweest. Bij navraag bleek dat die mensen er me op hielden, omdat ze het vervelend vonden om iedere keer maar weer hetzelfde verhaal te moeten aanhoren. Daarmee bedoel ik verhalen van verdriet, ongeloof, moeite met acceptatie, moeite met een weg te vinden in "ME-land" enz. Ik vond dat heel jammer, want de kracht van lotgenotencontact is juist nieuwe mensen steunen, helpen, een weg wijzen en een klankbord zijn, maar ja het was niet anders.
Om te voorkomen, dat onze groep een stille dood zou sterven hebben wij (Carla de toenmalige begeleider / coördinator en ik) een vergadering belegd met Tonnie onze (ook toenmalige) regiocoördinator. Tonnie kwam toen met een plan, dat ze had overgenomen van 2 andere leden van de regio-werkgroep en dat plan hield het volgende in:
Met de 6 ME-delotgenoten die inmiddels al een hele poos op de "wachtlijst" voor de huiskamergroep stonden zouden we een geheel nieuwe groep gaan starten. De bedoeling was om 5 tot 6 x in korte tijd ( +/- om de 3 weken) bij elkaar te komen. Voor de eerste bijeenkomst op 24 maart 2000 hadden de leden een lijst met 14 onderwerpen voor huiskamer- bijeenkomsten gekregen, waarvan ze de 3 voor hen belangrijkste onderwerpen konden aankruisen. We hebben toen geturfd welke onderwerpen het meest gevraagd werden. Voordat we echter wilde gaan beginnen met de 1ste bijeenkomst moest Carla afhaken en heb ik de coördinatie/begeleiding op me genomen. Omdat dit niet alleen te doen is heb ik een maatje/plaatsvervanger gezocht en dat is Günter.
Tijdens die bijeenkomsten kregen de leden zo veel mogelijk informatie over de gekozen onderwerpen en ze konden zo veel mogelijk vragen en spuien over de dingen die hen bezig hield. De bedoeling was, dat de nieuwe leden na die introductie/vraag/spui periode konden kiezen tussen of ik weet voldoende en ik stop nu of ik wil vaker met ME-delotgenoten samen komen. In het laatste geval gingen die leden over naar de bestaande huiskamergroep.
De volgende onderwerpen zijn tijdens die bijeenkomsten aan bod gekomen:
Onderstaand gedicht is van Renate Dorrestein uit haar boek "Heden Ik"
Ik zwoeg door mijn verlaten,
ijzige landschap,
ik weet wat
mijn doel is, en ik weet dat ik
het alleen zelf, op eigen kracht
zal kunnen bereiken.
Ik zal mijn leven eigenhandig
moeten redden.
En ik zal onderweg vast nog
vaak struikelen, ik val nooit
meer zo diep als vroeger en ik
stijg telkens hoger:
IK LEER VLIEGEN...
IK LEER VLIEGEN!
#
De bijeenkomsten waren ook te druk, want we waren de 1ste x met 8 mensen en daarom heeft 1 van de leden meteen na die 1ste x af moeten haken. We hebben dan ook besloten om de eventuele volgende groep niet groter te maken dan 4 leden (+ 2 begeleiders).
Toch waren die bijeenkomsten een succes, tenminste te oordelen naar wat de leden er van vonden. Van de 5 overgebleven leden zijn er 2 gestopt en 3 zijn doorgegaan naar de bestaande huiskamergroep. Wat ik eigenlijk het belangrijkste vind is dat er binnen die nieuwe groep leuke contacten zijn ontstaan, mensen die elkaar bellen, elkaar steunen en die begrip bij elkaar vinden en daar hebben we het toch in 1ste instantie voor gedaan.
Dit was mijn verhaal over ons lotgenotencontact, tenminste over die introductiegroep.
De bestaande huiskamergroep komt in 1ste instantie puur voor de gezelligheid bij elkaar. Er zijn uit die lijst van 14 onderwerpen die ik hierboven besproken heb best nog dingen blijven liggen en die willen we behandelen. Ook - als er behoefte aan is - t.z.t. zijn we van plan, in navolging van de huiskamergroep uit Wageningen, om bij mooi weer eens niet bij iemand thuis af te spreken, maar ergens een lekker terrasje of iets dergelijks te pikken of een of andere activiteit te gaan doen.
Ik ben heel benieuwd
hoe in de rest van het land huiskamer/lotgenotengroepen functioneren -
mensen die daar iets over willen vertellen of mensen die vragen hebben met
betrekking tot huiskamergroepen e.d. kunnen mij e-mailen.
![]()