bouwverslag

BOUWVERSLAG

Tijdens de moeilijke periode voor een zeiler...de wintermaanden......was mijn interesse al eerder gewekt door een radiografisch bestuurd modeljachtje; de XL25.
Een beginnende klasse met een mooi ogend ontwerp....zonder twijfel.
Tijdens het zoeken naar informatie hierover kwam ik op de site van MicroMagic terecht. Daar sprak me het model van de MM direct aan. Daarnaast ook het feit dat de boot gemakkelijk in korte tijd te bouwen is (ik ben geen modelbouwer...) en dat de kosten te overzien zijn.
Ik besloot er een aan te schaffen.
Er bleek echter een leveringsprobleem te bestaan bij de firma Graupner, waar de bouwpakketten vandaan komen. Bijna twee maanden verder kwamen de eerste boten pas beschikbaar.
Om mijn ongeduld te bedwingen had ik de site's al uitgebreid bestudeerd en had ik al enkele zeiltjes gemaakt als oefening.

Na een telefoontje van de "hofleverancier" van de klasse; 2Brothers in Bussum, ben ik naar Bussum gereden om mijn bestelde exemplaar op te halen.
Op Internet had ik de goedkoopste aanbieding in zenders/ontvangers ook al getraceerd in Gorkum...dat lag op de route.

Vergat bij het afhalen nog te melden dat ik al aangesloten was bij de klasse waarmee ik nog 4 Euro korting had kunnen bedingen. Dat mocht de pret niet drukken. De doos ging op de voorbank en tijdens het rijden kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen de onderdelen al te bekijken.
En hoewel ik nogal eigenwijs van aard ben heb ik toch gelijk de aanbevolen lijm; Stabilit van Pattex en een flesje secondenlijm maar in Bussum mee genomen. Ik wilde geen risiko lopen.

Op de terugweg de zender opgehaald en snel naar huis.
De gedachte waar ik mee overweg moest zien te raken was, dat een volwassen vent bijzonder in zijn nopjes was met de aanschaf van wat het leek; een speelgoedbootje.

Maar het ging me niet om dat kleine bootje.....het was de ervaring van het zeilen....het gebruik maken van dezelfde principes uit de zeilsport...de bedwinging van natuurkrachten....een andere vorm van mijn passie; zeilen. Genoeg verklaring?
Tafeltennis is toch ook een volwaardige sport?

Vond het nog steeds een heel leuk en lief bootje en ik popelde om haar in elkaar te knutselen.
Wat was het dan?
Kinderlijk enthousiasme?........en wat is daar dan mis mee?
Wegdromen...de stressvolle dagelijkse realiteit even ontvluchten door je even ergens anders aan over te geven.....je interesse even centraal zetten.....aan jezelf denken.....

Genoeg gemijmer....bouwen!

Het volgende verslag is niet geheel een chronologisch verslag. Het wordt meer bepaald door de beschikbare foto's.

Je begint heel simpel de voorgestanste houtdelen van de standaard in elkaar te zetten.
De kop is er af!
Voor de nieuwkomers onder ons; de Duits- en Engelstalige bouwhandleiding is door een aantal bereidwillige MM zeilers inmiddels in het Nederlands vertaald. Dit maakt het bouwen weer wat gemakkelijker.....
Dan is de kielkast aan de beurt. De twee schaaldelen passen niet echt lekker op elkaar.
Op de Duitse site had ik gelezen dat het zeer belangrijk is deze delen goed te verlijmen. Als het gaat lekken kun je er nooit meer bij. Het wordt soms met aceton versmolten. Het risiko daarbij is dat de aceton wat teveel versmelt met het ABS en je je kostbare delen langzaam in elkaar ziet schrompelen......en van dat schrikbeeld zou je 's nachts gillend wakker kunnen worden.
Ik besluit het experiment aan te gaan met plastic-lijm dat ook naar aceton ruikt.
Nadat ik het op een stukje ABS heb geprobeerd verlijm ik de delen met deze lijm.
Het houten servoplankje is inmiddels ook gemaakt. Ik besluit het niet te schilderen. Ik heb een flesje vol waterdunne secondenlijm en impregneer al het houtwerk hiermee. Bijkomend voordeel is dat het hout hiermee lekker hard wordt.
En.....natuurlijk zat ik ook af en toe met mijn vingers ergens aan vast....maar gelukkig niet met mijn oogleden.
Bijkomend detail is wel dat ik achteraf bleek allergisch te zijn voor de damp van secondenlijm. Daar kwam ik echter pas later achter. (..."elk voordeel heb z'n nadeel"....)
Al mijn slijmvliezen zwollen op en ik kon alleen nog maar door mijn mond naar lucht happen. Met als gevolg dat ik die nacht geen oog heb dichtgedaan...en uit doffe ellende maar door ben gegaan met het bouwen. Met secondenlijm...dus je begrijpt hoe ik me de volgende dag heb gevoeld.
Het heeft dagen aangehouden voordat ik de koppeling maakte met die lijm.

Inmiddels zijn de servo-uitsparingen op het plankje wat geruimd omdat die te nauw zijn voorgestanst en is alles pasklaar gemaakt.

De roerstang-doorvoer is ook bevestigt en voor het eerst werk ik met de Stabilit....mooi spul.
Het dek heb ik al pasklaar gemaakt door de randjes van de romp aan de achterzijde met een scherp mesje weg te snijden.
Hierdoor past de boel aan de voorzijde ook beter en wordt het spiegeltje mooi vlak.

De kielkast zou ik zeker in dit stadium controleren op waterdichtheid. Ik ben dat vergeten.
Dan wordt de kielkast in de boot gelijmd. Het opstaande randje aan de binnenzijde van de romp bepaalt precies de juiste positie. Met voldoende Stabilit wordt de zaak bevestigd.

Van tevoren had ik de kiel al passend gemaakt in de kielkast. Heb daarvoor met een hobbymesje wat materiaal weggesneden. Nadat ik de kielkast heb verlijmd met de romp blijkt dat ik deze procedure opnieuw moet uitvoeren. Ook lijm ik in dit stadium de loodbulb onder de kiel.
Uit eerdere commentaren heb ik begrepen dat het gewicht wat naar achter verplaatst mag worden voor een betere trim met harde wind. Ik snijd een stukje van de voorzijde onder van de kiel weg zodat het kielblad bijna een centimeter naar voren verplaatst kan worden en dus meer gewicht naar achter.
De Stabilit verbinding tussen het lood en het kielblad geeft me alle vertrouwen. Het spul wordt in no-time kogelhard. Met een schuurpapiertje maak ik de overgang wat vloeiender tussen kiel en bulb.
Meerdere keren test ik de aansluiting van het dek op de romp. Ik oefen een aantal malen "droog" om het dek snel op de romp te bevestigen. Die Stabilit heeft weinig geduld......

Uiteindelijk is het een gesmeerde procedure waarbij een viertal "post-elastieken" al om mijn pols zitten die ik zo over de romp kan schuiven en de delen licht op elkaar drukken.
Vanuit mijn printer na-vulsetje gebruik ik de injectiespuit om de twee bakjes Stabilit die ik heb aangemaakt in de spuit te proppen met een spateltje. De gehele spuit wordt gevuld.(10ML)
Beter teveel aangemaakt dan te weinig......
Je hebt tenslotte ook nog wat Stabilit nodig om de bovenkant van de kielkast tegen het dek te bevestigen.

Het blijkt een ideale hoeveelheid want ik leg een mooie lijmrups aan de binnenzijde van het dek.
Snelheid is hierbij geboden. Eerst de hennegatskoker door het dek en dan laat ik zachtjes de delen elkaar vinden. De Kielkast is aan de bovenzijde met Stabilit ingesmeerd om zich daar met het dek te verlijmen.
De elastieken schuif ik een voor een over de romp en het geheel gaat precies volgens mijn "oefeningen".
Pffffffffffffff....die zit.
Hier en daar zie ik kleine hoeveelheden Stabilit tussen de rand uitkomen...te weinig om weg te vegen. Ik heb er vertrouwen in dat de Stabilit alle eventuele oneffenheden in de dek/romp verbinding zal dichten.
Ik kan me zo voorstellen dat zich hier een drama kan voltrekken als hierbij iets niet goed gaat en de Stabilit eigenwijs haar hardingsproces doorzet.
Dit is een cruciaal punt in de bouw. .

De servo's en de ontvanger zitten er allemaal nog "losvast" in om te zien of alles past.
Maar.....het is nu wel een BOOT geworden....zo klein als ze is.

Alle gaatjes in het dek zijn van tevoren geboord en de verstevigingen aan de onderzijde aangebracht. Ik heb dat met echte boten ook; je ziet of de vormgeving klopt of niet...en hier klopt het.

Wit is mooi...buiten ligt er sneeuw....maar mooi geel is ook niet lelijk.
Op de site had ik gelezen dat je de romp kunt voorschuren met een schuursponsje. En omdat ik begreep dat het dan om een "echt" schuursponsje moest gaan en niet zo'n afwassponsje....heb ik eigenlijk te diepe groeven geschuurd. De schade valt nog wel mee en ik schuur flink na met een afwassponsje.

Bij de bouwmarkt schaf ik een gele spuitbus aan voor weinig, en spuit de boot op zolder.
Ik weet dat je zuinig moet spuiten...maar dat geel dekt ook zo slecht......
Het dek spuit ik daarom te dik en schiet er niks mee op want het duurt dagen voordat het echt droog is.

Tussen de lagen duurt het zeker 24 uur voordat het droog genoeg is weer een laag te spuiten.
Het is een aanslag op mijn geduld....ik wil verder.

Uiteindelijk gaan de lagen wat dekken en wordt het een mooi resultaat...de zolder is nu ook geel. En alles wat er verder op zolder stond ook......
Je moet wel.....

Nu wordt het tijd om het verdere dekbeslag te monteren en het tuig in orde te gaan maken.
Bij een modelbouw winkel heb ik messing dekoogjes gekocht in een kleinere afmeting dan de oogjes die bij het pakket zitten.
Bij de "Decorette" koop ik plastic-folie om "antislip" op het dek te plakken.

De antislip zorgt net als bij mijn "grote" zeilboot" (e-boat....)voor een racy uiterlijk.

Daarnaast combineert het geel mooi met blauw.

Als ik tenslotte de kajuitraampjes er op plak krijgt de boot een eigen gezicht.

Dan wordt het tijd voor de verdere afwerking en afstelling van de servo's.
Het installeren van de mast met verstaging neemt ook nog wel wat tijd in beslag maar is in dit stadium erg leuk werk.

I
Eerder was ik van plan het onderwaterschip blauw te spuiten. Ik volsta echter met een dunne waterlijn. Op deze manier ziet de romp er robuuster uit.

Ik Styleer het nummer 253 in Photo-paint en plak dit er aan beide zijden op.
Het resultaat vind ik zo leuk dat ik overweeg ook mijn "grote" E-boat op deze wijze te gaan schilderen.

KLAAR!

Ik heb de boot in ongeveer 6 weken gebouwd. Denk niet dat je hem op een zondagmiddag "even" in elkaar zet.
Er zijn verhalen van mensen die het in 3 dagen hebben klaargespeeld, maar voor een mooi en goed resultaat zou ik wat meer tijd uittrekken.
Vooral het spuiten vraagt veel tijd omdat de lagen steeds moeten drogen.
Ik heb aan het bouwen erg veel plezier beleefd, afgezien van mijn allergische reactie op de secondenlijm.
Door de boot zelf te bouwen heb je er natuurlijk een ander gevoel bij dan in het geval dat je de boot kant en klaar zou aanschaffen.(...als dat al zou kunnen....)
Iedere eigenaar geeft zijn boot toch weer een persoonlijk accent wat de MM's, ondanks de strikte klasse-regels, tot een sprankelende en kleurrijke klasse maakt.

Ik wens iedere nieuwe eigenaar net zo veel bouw-plezier toe als dat ik er aan heb beleefd.

BOUWVERSLAG