Prostaatkanker Symposium

Aankondiging Louise Klaverweide

door Hans Verhoef

Deze aankondiging neem ik graag zelf voor mijn rekening vanwege een inmiddels ontstane persoonlijke band met de Brahma Kumaris.

Anderhalf jaar geleden was mijn gezondheid redelijk stabiel. Toch voelde ik me eigenlijk verre van tevreden. Ik zat erg met mezelf in de knoop, tobde over vervelende stress-situaties in mijn privé-leven op dat moment en van mijn werk in het verleden.

Een nieuw lid bij ons in de werkgroep wees me op een voordracht in Spititueel Café Rotterdam, in de Pauluskerk van Ds. Visser, (zoals sommigen van u zullen weten).

Ik ging er met mijn vriendin heen en ontmoette daar Louise Klaverweide. Ze werkt voor de Brahma Kumaris Spirituele Akademie, waar ik voorheen nog nooit van gehoord had. Deze organisatie geeft overigens landelijk en wereldwijd heel goede cursussen.

Louise praatte over het onderwerp "Stilte, een vergeten taal". Zowel onderwerp als de manier van voordragen, en de uitstraling van Louise zelf, zorgden ervoor dat ik enkele cursussen, o.a. positief denken, bij de Brahma Kumaris ging volgen.

Mede daardoor ging ik de dingen in het dagelijkse leven heel anders bekijken en geleidelijk aan leerde ik terug te krijgen wat ik eigenlijk al had, maar vergeten was, n.l. stabiliteit, tevredenheid en rust.

Om jullie ook de kans te geven kennis met haar te maken stel ik je graag voor aan deze bijzondere vrouw: hier is Louise Klaverweide.

Positief Denken.

door Louise Klaverweide

Brahma Kumaris, Spirituele Academie.

Dag lieve mensen, daar begin ik maar eerst mee.

Wat Hans net zei, was voor mij heel nieuw om te horen, want op het moment dat ik Hans en Lia heb leren kennen vond ik ze heel positief. En dan hoor je dat hij door middel van het inzicht dat hij erbij gekregen heeft is gaan begrijpen wat positief denken is.

Eigenlijk heeft hij dat zojuist in zijn persoonlijk verhaal met u gedeeld, met mij gedeeld, met ons gedeeld.

Hans heeft het gehad over het thema verantwoordelijkheid, over het maken van keuzes, over samenwerken. Door zijn persoonlijk verhaal te vertellen heeft hij iets met u gedeeld wat heel intiem, heel kwetsbaar, en toch ook heel sterk is. En wat Hans heeft laten zien is dat positief denken dus absoluut niet is, wat heel vaak gedacht wordt: met een brede glimlach door het leven gaan, integendeel. Het is juist de kunst om te kunnen zien wat er aan de hand is, zowel negatief als positief, om vandaar uit te kunnen leren, om heel duidelijk keuzes te maken voor jezelf. En dat effect heeft het niet alleen maar op dit moment, maar op een veel langere termijn.

De ochtend was voor mij heel interessant. Waarom?

Het heeft mij ook een stukje meer inzicht gegeven in zaken waar ik al 14 jaar mee bezig ben, waarvan ik nu de wetenschappelijke kant belicht heb gehoord. Dat heeft bij mij een paar dingen duidelijk hebben gemaakt zodat ik denk: "aha".

Bijvoorbeeld het stukje over oestrogeen: het vrouwelijk hormoon. Dat het middel zo goed geholpen had, maar dat men er vanwege het hart, dat het niet aankon, mee moest stoppen.

Dit is mijn conclusie.

Ik ben geen cardioloog of een wetenschapper op het fysieke gebied, maar als het gaat om het innerlijk gebied, het denken, daarin heb ik de afgelopen veertien jaar mijn persoonlijk onderzoek gedaan en eigenlijk vooral over het moment dat we inzicht krijgen over wat denken is.

Over wat het menselijk bewustzijn inhoudt, het grootste geschenk van leven. Dit is onbetaalbaar, je kunt het niet bij de Bijenkorf kopen, noch bij de Hema of waar dan ook, terwijl een ieder van ons het zo onder handbereik heeft.

Echter, onze aandacht is vooral gericht op de buitenkant, het materiële, wat eveneens heel belangrijk geweest is, want dat zien we vandaag ook.

Maar wat is juist zo belangrijk: het inzicht dat we krijgen als we weten wat we kunnen doen, afhankelijk van wat er met ons lichaam mis is.

We hebben kunnen zien dat het effect van het denken een enorm effect heeft op ons lichaam. Het werd in de voordrachten genoemd als, wanneer de stemmingen goed zijn, dit bijdraagt tot genezing.

Ik heb het gehoord, maar wat betekent het voor mezelf?

Een moment van stilte. Ik kies ervoor een moment, heel bewust, van de stilte te genieten.

Heel bewust gewoon te zijn zoals ik hier sta, en met u in verbinding ben.

En dan kan ik op dit moment voor mezelf nagaan: "vind ik het eng?" Ze zitten naar me te kijken, wat denken ze?

En wat denkt u: "zit ze dingen over me te vertellen, weet ze waarover ze het heeft?"

Afhankelijk van wat uw eigen informatie is kunt u allerlei soorten gedachten hebben. En dat kan mij beïnvloeden, en daar kan ik iets mee doen of niet. Dat kan ik waarnemen op vibratie-niveau, dat ik in mijn eigen lichaam voel. Ik kan erover gaan nadenken, maar ik kan ook tegen mezelf zeggen: "nee, daar denk ik niet over na. Ik heb een bepaald doel waarom ik hier sta" En met dat gegeven ga ik iets met u delen.

Wat denkt u dat positief denken is? Wat is negatief denken?

Waarom zeggen we over iemand: "hij is integer", maar zeggen we niet "hij denkt integer".

We zijn zo gefocust op gedrag waardoor we er niet bij stilstaan dat, datgene wat we laten zien door middel van onze houding, door middel van ons gedrag, dit voortkomt uit het bewustzijn, uit ons denken. Maar wat zijn gedachten? De grootste kracht die we bezitten, de meest gebruikte, 24 uur, zelfs als je naar bed gaat. Het gaat gewoon door. En ook de meest misbruikte: verspilling, negativiteit, teleurstellingen.

Ja, makkelijk praten: verspilling.

We zijn bezig met energiebesparing op allerlei fronten: met water, het wordt steeds duurder. Maar het geeft aan dat het hier binnen ook om energiebesparing gaat. De kracht van denken gaan begrijpen. Weten wat het voor een effect heeft. Waardoor ik kan leren om, vanuit dat onderscheid, niet meer in te gaan op verspilling.

Maar het betekent niet dat ik daarom niet luister naar wat een ander zegt. Het betekent dat ik wil luisteren, en van daaruit leer mijn onderscheid te maken om toch op een positieve manier te responderen. Om te kiezen voor positiviteit.

Als ik u nu vraag wat het meest gelukkige moment afgelopen week geweest is. Weet u dat nog? Afgelopen week, het meest gelukkige moment.

Het moment dat u daaraan dacht, wat voelde u? Wilt u weer teruggaan naar dat moment? Wat voelt u, en waar voelt u het? Alléén bovenin? (Antwoord uit de zaal: overal). Oh, dat hoop ik wel. Ik hoop dat uw hele lijf ook mee mag trillen van wat er in het bewustzijn zich afspeelt als u aan geluk denkt.

Maar dan een moment wanneer het niet leuk gaat. Merkt u wat het lichaam dan doet? Heeft u zich de afgelopen week zorgen gemaakt over iets, boos geworden, ziedend, laaiend ook?? Wie durft? Wie is zo eerlijk om dat toe te geven.

Heeft u zich de afgelopen week gelukkig gevoeld, echt gelukkig? Kunt u zich nog herinneren hoe u dat voelde. Weet u nog waar u dat voelde? (antwoord vanuit de zaal: ‘in mijn hoofd, bij mijn hart’).

Alleen maar daar??

(Nogmaals vanuit de zaal: ‘overal’).

Gelukkig maar, want geluk voel je door en met je hele lichaam.

We geven over het algemeen anderen de schuld van datgene waar we ons boos of zorgen over maken. De oorzaak van negativiteit, de oorzaak van stress.

Veranderingen, veranderingen, veranderingen. Het enige dat vaststaat: veranderingen. Voortdurend vinden er veranderingen plaats. Terwijl we hier zitten gebeurt er van alles.

Maar als we kijken naar veranderingen in de samenleving, naar wat er gebeurt met ons, waardoor we voortdurend ons opwinden, (het onvermogen om met veranderingen om te gaan), zien we dat we daardoor rationeel, en dus ook de gezondheid, de rationele gezondheid, maar ook de fysieke gezondheid, enorm daaronder te lijden hebben.

De eigenlijke oorzaak van zorgen maken? Ben je het er mee eens dat, wát er gebeurt, niet zozeer de oorzaak is, maar de aanleiding tot? En dat eigenlijk de oorzaak is: mijn onvermogen, niet meer afgestemd zijn op eigen krachten, eigen kwaliteiten, waardoor ik niet kan omgaan met wat er op me afkomt, waardoor ik boos word en waardoor ik me irriteer aan iets. Of het nu een collega is op mijn werk of mijn partner thuis, wat het ook is.

We worden overspoeld met informatie. We hebben het eigenlijk makkelijk voor onszelf gemaakt, maar wat gebeurt er: het werd makkelijker, maar het werd ook méér en méér en méér.

Vanmorgen zelfs merkte ik tijdens de inleidingen dat ik luisterde. Op een gegeven moment ging ik dicht. Ik kon de informatie niet meer opnemen, hoewel het me boeide.

Ik had het geluk dat ik hier met een andere partner was, die mij kon vertellen wat er gebeurd was. Het ging over Maretak, wat me eigenlijk zeer boeit, dit antroposofische aspect van leven ten aanzien van gezondheid. Maar ik kon het niet opnemen.

Dit vertelt iets over mij. Maar het vertelt ook dat ik in staat was een keuze te maken, heel bewust: ik kan het nu niet opnemen. OK, als ik het nodig heb zal ik het krijgen.

Ik maakte heel bewust voor mezelf een keuze om om te gaan met de verandering die om me heen plaats vond. Om heel bewust er voor te kiezen. En wat gebeurde er: daarna kreeg ik toch de informatie die ik belangrijk vond.

Het hele aspect van negatief denken of positief denken heeft te maken met identiteit of crisis.

Ik gaf zojuist mijn eigen persoonlijk voorbeeld wat er vanmorgen gebeurde, afhankelijk van mijn eigen herinneringen, mijn eigen waarnemingen. Hoe ik dus keek naar de sprekers die hier stonden en wat ze allemaal aan het vertellen waren en wat ik allemaal ook graag wilde onthouden. En dat het belangrijk was om het te onthouden.

Als we het hebben over gedachten, mijn persoonlijkheid, mijn lot, en waar het eigenlijk uit voortkomt: welke waarden zijn voor mij belangrijk?

Als het gaat vanuit: "oh, ik moet presteren, ik moet onthouden, want ik moet het allemaal precies weten, want straks wil ik het vertellen. En dan wil ik het zo goed vertellen."

Dat maken we allemaal mee. U mag voor uzelf gaan achterhalen wanneer u geconfronteerd wordt met negativiteit.

Kijk voor uzelf: waar heeft het mee te maken, welke vorm van angst, wat ben ik bang om kwijt te raken, om te verliezen? Oftewel waar kan ik niet mee omgaan?

U dacht natuurlijk: "leuk, positief denken". En ik laat ook van die leuke plaatjes zien en vertel van die leuke dingen. Maar wat doen we als we hiermee geconfronteerd worden?

Wanneer we ons gevangen voelen in onze eigen gedachten. Als we inzien dat we er in gevangen zitten. Verzetten we ons daar niet tegen? Of is dát de uiting van verzet?

We zijn bang om macht te verliezen, aanzien, geld, personen, onszelf. En eigenlijk: al het andere komt en gaat. Maar onszelf kunnen we niet kwijt raken.

Wat we wel kunnen doen is onszelf veranderen. En je zou dus kunnen zeggen dat positief denken betekent dat ik durf te kijken waar mijn angst zit, wat ik bang ben om kwijt te raken, en dat ik dat onder ogen durf te zien en verantwoordelijkheid durf te nemen voor mijn eigen denken, voor mijn eigen gevoelens, voor mijn eigen ervaringen.

Dan kom ik dus weer uit bij mijn eigen identiteit. Want natuurlijk is het belangrijk om veel aandacht te hebben voor mijn buitenkant, mijn lichaam, mijn gezondheid, Maar dan ook aandacht voor alles van mijn mentale, emotionele gezondheid, mijn spirituele gezondheid.

Wat ik eigenlijk probeer met u te delen is dat stress en negativiteit, wanneer dat zich uit op het fysieke gedeelte van ons wezen, dus in ziekte, het dan gaat om onze onderlinge relaties, niet meer van hart tot hart met elkaar verbonden zijn, niet meer met elkaar van gedachten kunnen wisselen, en dus eigenlijk: stress op een spiritueel niveau.

Mijn identiteit is gebaseerd op aangeleerde waarden, in plaats van innerlijke waarden.

En dat is eigenlijk de essentie van positief denken. Dat ik me weer verbind met innerlijke eigenschappen, met innerlijke waarden. Niet alleen maar in gedachten, maar ze ook ga voelen, mezelf durf toe te staan om ze te voelen, dat in mijn leven praktisch maak, en dat dat de methode is om vrij van stress te worden en dus op zowel spiritueel, mentaal, emotioneel en fysiek niveau uiteindelijk gezond te zijn.

-

Vanmorgen werd er gesproken over verharding in het denken, emotioneel, genitaal. Verharding op alle niveaus. Waar ik vanmorgen ook meteen aan moest denken, is wat je eigenlijk hieruit kan afleiden: het gaat alleen maar om liefde.

Heb ik de moed het u te durven zeggen dat we weer moeten leren lief te hebben? En niet alleen maar op het lichamelijke niveau, maar dat we eigenlijk de andere drie niveaus zijn verloren. En dat dat ons ziek maakt. Om het even of het zich uit in prostaatkanker of een kaakontsteking (ook een vorm van onderdrukking) hetgeen zich op een gegeven moment lichamelijk uit.

Ik hoop dat u het er mee eens bent dat het eigenlijk heel eenvoudig is, maar tegelijkertijd ook heel moeilijk.

Vind u het heel gewoon om lief te hebben? Vind u het natuurlijk om liefde uit te wisselen zonder angst, kwetsbaar durven zijn?

Ik voel hier veel liefdevolle energie in de atmosfeer, dus we kunnen het.

Dit is mijn persoonlijke ervaring, ik praat erover. We delen het met elkaar op een ander niveau, op basis van gedachten, ik spreek erover. En wat ik merk is dat er in de atmosfeer liefde gegenereerd wordt. Een hele zachte energie. Het bewijs is dat we liefde zijn.

Dus, de vraag: kan ik positief denken leren, me verbeteren, volhouden? We kunnen het al. Maar de wet van de energie is, dat waar mijn aandacht naar toe gaat en waaraan ik waarde toeken, dat zal groeien. Is mijn aandacht dus gericht op liefde, op verbinding, of is het gericht op negativiteit.

En dan komen we dus bij de volgende aspecten uit: onafhankelijk te kunnen zijn op mentaal, emotioneel en fysiek niveau. En dat is alleen maar mogelijk wanneer ik besef wie ik in wezen ben, waardoor ik geen angst hoef te hebben.

Nu volgt een lange stilteperiode.

Wat denkt u nu? (antwoord uit de zaal: "niks")

Niks? Is dat mogelijk? Dus: een open mind. Is dat niks? Dat is ontvankelijk.

Dus we denken altijd. En dus is positief denken een bewuste keuze.

En als ik niet bewust kies voor positief denken, niet bewust kies voor wat ik wil denken, niet bewust ben van wat ik denk, dan zal ik onherroepelijk vanuit een oud patroon gedachten produceren en overeenkomstig voelen en ervaren.

Dus negatief denken is een gewoonte. Een gewoonte van negativiteit. Een gewoonte om te denken: "het wordt mij aangedaan, waarom ik nou", in plaats van de boodschap te kunnen zien, de les te kunnen leren van datgene wat er plaats vindt.

En vandaar het belang van het bewuste kiezen van: "OK ik ga een nieuw denkpatroon creëren, een nieuw gedragspatroon, een nieuwe persoonlijkheid. En dat is mijn toekomst. En dat heb ik in eigen hand.

Het enige wat we in eigen hand hebben is ons denken. Kostbaar spul. Het klinkt wellicht hard als ik dat zo zeg, wanneer je zelf geconfronteerd wordt met verlies van dingen die je heel dierbaar zijn.

Maar ik kan ook gaan begrijpen dat het menselijk bewustzijn, het denken, de kwaliteit van mijn leven bepaalt. Dat zal ik in eerste instantie moeten gaan begrijpen.

Er werd net ook gezegd: "Kennis, inzicht, inzien, overzicht krijgen". Waarom ik denk zoals ik denk, om van daaruit bewust te kiezen voor verandering, waardoor ik langzaam al die aangeleerde waarden kan loslaten en kan kiezen om te leven vanuit innerlijke waarden.

Dus de eigenlijke essentie van wat ik gezegd heb komt er op neer dat, dat ik kan inzien dat er, net zoals materiële energie ook spirituele energie is. Dat ik, door tijd voor mezelf te nemen, met mijn aandacht naar binnen te gaan - kijken, wat denk ik?, waarom denk ik dat?, wat voel ik er bij?, - ik de kracht heb om het te veranderen.

Door ons te verdiepen in materiële energie maken we dingen die allemaal heel snel gaan.

Alles gaat héél, héél snel. Wij mensen scheppen dingen die snel gaan.

En om zélf snel te veranderen? Ik kan het niet. Het is moeilijk.

Ik wil u bedanken voor het luisteren.