Prostaatkanker
Symposium
Prostaatkanker,
en dan
.?
Voordracht door Hans Verhoef
pro-genoot
en werkgroeplid van de Moermanvereniging afd. R'dam
Ik ga vertellen over mijn persoonlijke ervaringen en vooral
over de filosofie die ik in de afgelopen jaren van 'ups en downs' naar 'downs
en ups' opgebouwd heb.
Ik vraag jullie de inhoud van mijn verhaal nog niet
gelijk te beoordelen, maar het 'met een open mind' aan te horen en erover na te
denken.
Kennis is overleven
De tekst hierboven heb ik gepikt uit het boek
"Van Man tot Man, leven met prostaatkanker"
Tijdens een beschreven lotgenotenbijeenkomst hing
iemand een bord met deze tekst aan de muur.
Die tekst maakte zoveel indruk op me dat ik er een strijdkreet
van gemaakt heb.
Deze uitdrukking klinkt in het normale leven
als heel intelligent.
Voor 'ons soort mensen' heeft die uitdrukking
een veel diepere betekenis gekregen.
Met kennis bedoel ik:
o
kennis over je omstandigheden
o
kennis van de mogelijkheden die je ten
dienste staan
o
maar vooral: kennis over jezelf
Het begin..
We vinden het belangrijk om ergens bij te horen. De
keuze wordt in het algemeen bepaald door je omgeving of je vrienden.
Als kind wordt je wordt dan kakker of zo.
April 1993 toonde een biopt aan dat ik ineens óók
ergens bij hoorde, (zelfs zonder contributie te betalen), n.l. bij de groep
mannen met prostaatkanker.
De uroloog zei:
q
dat de tumor
goed gedifferentieerd was
q
dat curatieve
(dus genezende) behandeling mogelijk was.
q
dat, gezien mijn
jeugdige leeftijd (hoi, hoi, hoi), operatie het beste zou zijn
en:
q
dat operatie
tegenwoordig gelukkig met een betrekkelijk kleine kans op blijvende ongemakken
gepaard ging.
q
de behandeling
dan wel zo snel mogelijk. Hoe eerder hoe beter (wellicht herkennen sommigen die
mededeling)
Helaas . . . . .
Zodra de arts "HELAAS
." afkondigt krijg je
een onrustsituatie in vele variaties.
U kunt daar ongetwijfeld over meepraten.
Onmiddellijk rijzen er bergen met vragen op:
·
hoe sta ik er voor?
o
is het echt ernstig?
o
of valt het eigenlijk wel mee?
·
kan prostaatkanker volledig genezen?
·
wat hebben anderen gedaan en wat waren de
resultaten?
·
welke behandelingsmogelijkheden zijn er?
·
kan ik zelf wat aan mijn situatie doen, zo
ja, hoe?
Onwetendheid
Een groot probleem:is de onwetendheid
o
over ziek zijn in het algemeen
o
en over prostaatkanker in het bijzonder.
Ik had hierover nog nooit iets gehoord, zelfs niet in
de wachtkamer van mijn huisarts (en daar hoor je toch heel wat).
Ik dacht toen wel terug aan een voorval, zo'n 40 jaar
geleden, op het jaarlijkse personeelsfeestje van de bank (waar ik toen nog maar
kort werkte):
De echtgenote van de ene bankmedewerker biechtte toen
tegen de vrouw van een collega op:
mijn man is impotent,
de ander vroeg toen met zichtbaar ontzag:
zooh, is dat nog hoger dan
procuratiehouder?
Second opinion
Ik vroeg een second opinion aan in het Radboud
Ziekenhuis in Nijmegen.
De specialist daar zei:
·
dat de kans op uitzaaiingen is
in dit soort gevallen betrekkelijk klein is
·
als ik zelf eerst wat anders op
een natuurlijke manier wilt proberen, dan was er best tijd voor.
Grote veranderingen
Ik raakte toendertijd niet in paniek, maar voelde wel
een onstuitbare aandrang om te zoeken naar andere (natuurlijker) mogelijkheden
dan mes of bestraling. Dat betekende een duik in een voor mij totaal vreemde
wereld.
Kent u het verhaal van "Erik of het kleine
insectenboek" van Godfried Bomans?
Het jongetje Erik stapt het schilderij Wollewei in en
ontmoet allemaal wezens waar hij wel eens van gehoord heeft, maar nog nooit
echt mee gesproken.
Zo'n jongetje als Erik voelde ik me toen ook.
Artsen en therapeuten in diverse natuurgeneeswijzen
toonden mij mogelijkheden waar ik nog nooit van gehoord of gedroomd had.
Ik snapte er in het begin eigenlijk niet zo veel van,
maar mijn hoop groeide wel.
Na één zo'n bezoek aan een arts stond ik buiten op de
stoep met:
Ĝ
in mijn ene hand
een briefje met daarop de letters: Moermandieet,
Ĝ
in de andere
hand een zakje (nou, zeg maar een flink zakje) met pillen en zo,
Ĝ
en een
portemonnee die gelijk ook wat dunner geworden was.
Zo,
dacht ik toen, nu verandert mijn leven toch echt radicaal.
echter...,
het eten wende
erg snel, het smaakte eigenlijk best goed, mijn gewicht zakte, mijn buikje
verdween en ik ging me na een paar maanden alleen maar beter voelen.
en vooral:
ik kreeg een opwindend gevoel van macht:
-zelf ook invloed op mijn genezing te hebben,
-om samen met de arts een sterk front te vormen, en
om:
-samen met hem naar oplossingen te zoeken
Volgende probleem: (het hoeveelste?)
Je hebt in die periode heel veel behoefte om die
belevenissen met iemand te delen.
De ervaring leert echter dat je omgeving vaak niet op
jouw verhalen zit te wachten, of er gewoon niets van begrijpt. Maar is dat
vreemd? 5 jaar geleden zou ik waarschijnlijk precies eender hebben gereageerd
als mijn omgeving nú.
Maar wat moet je dan??
Hoe los je dat op??
Wat kan je leren??
Ik heb toen gemerkt:
a) Wat
je kan leren om niet te doen:
o in
discussie gaan over zaken waarvan je zelf ook nog te weinig afweet,
o er
geïrriteerd door raken
o je
afsluiten van de wereld om je heen
b) En
ook wat je kan leren om te wél doen:
o het
onbegrip begrijpen en accepteren
o maak
je omgeving duidelijk dat je hen hard nodig hebt
o vraag
begrip voor je onderzoekingsdrift
o vraag
hulp en medewerking om je bij jouw genezingsproces te ondersteunen
plus:
c)
stel je daarbij niet zielig op, want dat
ben je helemaal niet,
o wees
zelfverzekerd, je kent je doel.
o bovendien,
wees je bewust dat de aanpak van dit vraagstuk op zich weer een les is die bij
onze nieuwe leefwijze hoort.
Want veranderen doen we, ten goede.
En dan
Die nieuwe kennis leidt eigenlijk automatisch tot de
volgende stappen:
Ĝ
niet lijdelijk afwachten, (zo van "ik
zie wel"),
Ĝ
maar je rug rechten
Ĝ
en, zoals NTTT-arts Hornstra pleegt te
zeggen: de sleutel omdraaien
Ĝ
dat betekent: bewust een plan gaan
opstellen
Daarom,
in plaats van
slachtoffergedachten, zoals:
wat overkomt mij nú weer?,
waarom juist ik weer?,
waar heb ik dat aan verdiend?
kunnen we ook kiezen voor
een andere manier van denken, namelijk:
leren om je problemen te zien als
vraagstukken
Je dus gaan afvragen:
hoe ga ik dat aanpakken?
hoe ga ik nu aan de slag?
wat kan ik zelf aan de situatie doen?
en wie kunnen mij daarbij helpen?
Vandaag krijgen we opníéuw meer kennis via onze
sprekers en door met elkaar te praten.
En die kennis geeft ons:
meer inzicht,
meer overzicht
en meer uitzicht
en dat betekent uiteindelijk: innerlijke
rust,
want we kunnen echt leren om:
problemen
te gaan zien als vraagstukken,
en
het werken aan onze gezondheid
als
een uitdaging.
Ofwel:
1) begin met jezelf te herprogrammeren.
2) durf hulp te vragen
o
bij de medicus,
o hij heeft de technische knowhow
o hij kan ideeën aandragen
o
bij je partner, je
(echte) vrienden, de mensen waar je van houdt
o vertel je plannen van aanpak
o
vraag om
begrip en ondersteuning (want die heb je hard nodig)
Partners
Voor de partners wil ik graag nog extra aandacht
vragen. De partner is voor de omgeving vaak een miskende figuur op de
achtergrond.
Maar de partner lijdt mee, en misschien nog erger dat
de prostaatman zelf.
Ook haar of zijn leven verandert radicaal.
Ook dat leven lijkt in de afgrond te storten.
Die partner krijgt ook nog eens de reacties van de
prostaatman over zich heen.
Toch is het vaak juist de
partner die licht kan laten gloren in een ogenschijnlijk uitzichtloze wereld.
Die partner kan precies de ideeën aandragen en de steun geven die wij zo hard
nodig hebben.
Extra aandacht voor de
partner is dan ook zeker op zijn plaats. Als uw partner er nu bij is, knijp dan
maar even een bedankje in haar of zijn arm.
Verschillende meningen / adviezen
hulpverleners.
We merken dat er vaak verschillen zijn in mening en
voorgestelde behandeling van artsen én therapeuten.
Raak dan niet het spoor bijster.
Als je een fiets, een auto of een koelkast gaat kopen,
gebeurt eigenlijk hetzelfde.
Acceptéér dat er verschillende meningen zijn.
Er bestaat nl. nog stééds geen uniforme behandeling
van prostaatkanker.
De wetenschap ís helaas nog niet zo ver.
Toch reden tot optimisme
Hoewel hét medicijn nog niet gevonden is,
kunnen we toch best optimistisch zijn, want:
we hebben de wind en de tijd mee,
prostaatkanker is in het nieuws,
het onderwerp krijgt dus volop aandacht
(ook wij werken er met dit symposium
aan mee)
er wordt wereldwijd onderzoek gedaan,
dus onze kansen op genezing stijgen
en dat zeker als
we onszelf mobiliseren om mee te werken
Doctor Houtsmuller
Eén van de grote promotors van het zelf meewerken aan
genezing was hier bij ons in de zaal. Hij belde me als één der eersten op om me
te complimenteren over het initiatief van het symposium.
Vroeger had hij het alleen druk. Tegenwoordig moet
hij verslaggevers en televisiepresentatoren van zich afslaan. Hij heeft een
enorme reclame gemaakt voor de Moermanvereniging en voor zelfwerkzaamheid.
Dokter Houtsmuller. We mogen best dankbaar zijn voor
zijn werk en zijn aanwezigheid vanochtend.
ZELFMEDICATIE IS GEEN ZELFKASTIJDING, INTEGENDEEL!!
Zowat 4 weken geleden deed ik
iets waar ik regelmatig duopassagiers op mijn motorfiets voor waarschuw: ik
hield mijn rechter kuit tegen de gloeiend hete uitlaat. Het resultaat was een
fikse brandblaar van zo'n 9 bij 3 centimeter.
Onmiddellijk een natte doek er op en anderhalf uur laten
zitten. Nauwelijks pijn gevoeld. Niks zalf of iets dergelijks.
En nu, ik zal het voor de ongelovigen even laten
zien, blijkt mijn been helemaal genezen.
De plek is nog wat lichter dan de rest, maar alles is
schitterend gerepareerd.
Mijn been mag een duidelijk bewijs zijn:
ONS
LICHAAM IS EEN SCHITTEREND INSTRUMENT
EN
HEEFT EEN ENORM STERK ZELFHELEND VERMOGEN,
MAAK
GEBRUIK VAN DIE WETENSCHAP
Persoonlijke overtuiging
Als je mij vraagt:
Hans, wat is in de afgelopen jaren jouw overtuiging
geworden over werken aan genezing?
Dan zeg ik:
werken aan de juiste balans tussen
lichaam en geest, leven zoals dat oorspronkelijk bedoeld geweest is.
Ik geloof vast in een combinatie van 5 onderdelen,
zeg maar: De grote 5.
-Allemaal
even belangrijk.
-Dus geen keuzepakket.
-Je kan wel met 1 tegelijk beginnen!!!
de grote 5.
1. Voeding,
o
als basisvoorziening van bouwstoffen voor ons lichaam (de
brandstof voor ons voertuig in dit leven).
o
volgens Moermantherapie (zelf geloof ik in
"orthodox")
o
biologisch, (+ eventueel dynamisch),
o
vooral i.v.m. de hormoongevoelige kankers,
o
zie hierover de brochure van de
Alternatieve Konsumenten Bond
o
vitamines en supplementen
o
juiste combinaties (fruit vóór de maaltijd
enz.)
o
(vrijwel) geen zuivelproducten (behalve karnemelk
en rauwe eierdooier)
2. 
Lichaamsbeweging
o
goed voor je scharnieren
o
voor de zuurstofvoorziening van de cellen
o
buiten in de frisse lucht:
o
wandelen, fietsen, enz. enz. enz.,
o
hoe dan ook: beweeg!!!
o
's-winters of bij slecht weer:
o
indoortraning,
o
zwemmen etc.
o
en kan je maar weinig bewegen?
o
ga toch als het even kan naar buiten
o en beweeg wat er bewegen kan
3.
Leren omgaan met
stress
o
in je familie- of werkkring
o
situaties van nu of in het verleden
o
écht verwerken van vervelende situaties is dringend
noodzakelijk om innerlijke rust te krijgen:
o
dat is niet de vloermat-methode (kleedje omhoog, vuil
eronder, kleedje neer)
o
maar situaties leren begrijpen
o
= er grip op krijgen, vast kunnen pakken
o
pas als je het eenmaal begrijpt, het vast hebt, kan je
vergeven en loslaten
o
dat geldt óók voor schuldgevoelens over onszelf
o
stress heeft namelijk een zeer nadelige invloed op ons
immuunsysteem
o
een positieve instelling, positief denken, heeft
daarentegen een omgekeerd (dus helend) effect (Onze volgende spreekster kan
daar veel meer over vertellen).
4.
Een doel in je leven
hebben
o
iets om voor te leven
o
iets wat aandacht en concentratie vraagt
o
iets wat je voldoening geeft
o
hobbyen, schilderen, muziek maken
o
vrijwilligerswerk doen, enz. enz.
Zoek je
nog naar een waardevolle bezigheid of hobby?
HELP
MEE JEZELF GEZOND TE MAKEN
ZIE
HET ALS EEN UITDAGING
MAAK
DAAR EEN HOBBY VAN,
(dit is misschien wel de beste hobby die er
bestaat)
5.
Zoeken naar het doel
van het leven op zich
o
voor de een de Bijbel, het geloof
o
voor de ander meditatie, zoeken naar rust, vrede en geluk
in jezelf
o
maar in elk geval afstand nemen van de materiele zaken
waaraan we in ons leven zo gewend en vaak verslaafd geraakt zijn.
en
o
bedenk dat kanker je ongemerkt verandert,
o
zorg dat dat niet in een zure zeur is,
o
maar in een positieveling
o
in een stabiel schip, met diepgang
"Maar als je een ernstige ziekte hebt,
dan houdt
dat je de hele dag door bezig"
Van Jan Vermaas, jullie horen en zien hem later in de
middag, leerde ik het volgende:
10% - 90%
o
als 10% van je lichaam ziek is, (in volume is dat heel
veel),
o
dan is 90% goed en gezond
o
maar waar houden we ons steeds mee bezig?
o
ik geef een voorbeeld:
o
een plantje voor het raam,
o
we draaien het naar het zonnetje,
o
geven het water,
een beetje Pokon
o
we geven het aandacht,
o
en wat gebeurt er: het groeit
o
-want alles wat aandacht krijgt: groeit
en daarom:
o
geef aandacht aan die goede 90%
o
kijk niet naar wat je niet hebt of niet (meer) kunt,
o
maar kijk naar wat je wél hebt en wél kunt
o
kijk om je heen
o
-en geniet van het leven
o
-en de natuur
o
-en alles wat mooi is.
o
En werk intussen aan het verbeteren van die overige 10%.
REGULIER OF
ALTERNATIEF KIEZEN?
Nog steeds hoor je soms zeggen:
ik vind het zo moeilijk om te kiezen:
òf de specialist,
òf de Moermantherapie
Helaas wordt nog steeds gedacht dat het één het ander
automatisch uitsluit. En dat is heel jammer.
Veel leden van de Moermanvereniging combineren een reguliere
behandeling met de voedingsadviezen van zogenaamd alternatieve artsen.
Beide methodes kunnen onontbeerlijk zijn.
En/en blijkt heel vaak noodzakelijk.
Met of/of, naar beide kanten, kunnen
we onszelf wellicht tekort doen.
En dat betekent eigenlijk een soort:
SAMENWERKING MET JE SPECIALIST
"Hallooooo, daar zeg je zo wat!!", hoorde ik iemand zeggen.
"Maar mijn specialist moet totaal niets van de
Moermantherapie weten, hij zegt: (echt gebeurd!!):
Als ik zou weten dat hondenschijt
je beter kon maken, zou ik je dat onmiddellijk op een presenteerblaadje
geven"
of:
"als u naar een Moermanarts
gaat, stop ik onmiddellijk mijn behandelingen
Natuurlijk is dat soort opmerkingen frustrerend.
Maar irritaties over en weer leiden verder tot niets.
We kunnen ons dus beter afvragen:
hoe komt dat
en hoe lossen
we het op.
Vraag 1: hoe
komt het?
antwoord: gewoon door onwetendheid
o
De specialist weet in dit geval niets af van de principes
van de Moermantherapie
o
hij kent alleen de onwijsheden en
vooroordelen
o
hij heeft zich kennelijk nooit in de
theorie van de Moermantherapie verdiept
o De
specialist weet weinig of niets van voeding.
o
Hij heeft zeer waarschijnlijk bij zijn opleiding
het keuzepakket voeding laten liggen
o
hij onderkent dus het belang van voeding
voor ons lichaam
Vraag 2: hoe
lossen we t op?
Dat is iets waar we met elkaar over kunnen denken, en
er dan ongetwijfeld uit zullen komen. Ik geef alvast mijn idee erover:
De arts voorzichtig opvoeden
U
weet toch hoe de egeltjes "het" doen,
hééééél
voorzichtig.
en
zo zullen wij ook aan het werk moeten gaan,
Leerproces
We hebben allemaal veel te leren, een specialist ook.
Hij heeft het meestal schrikbarend druk, en nauwelijks tijd om zijn
vakliteratuur te lezen, laat staan alle mogelijke nieuwe stromingen te volgen
Heb daar begrip voor.
Ook voor zijn eventuele onwetendheid over voeding
Als Moerman-volgelingen weten wij vaak meer over de
voedingsmaterie dan de arts. Die kennis moet dus overgedragen worden: hoe??
Gesprek met de specialist
Begin je eerstvolgende bezoek aan de arts met te
zeggen dat je iets zeer belangrijks met hem wilt bespreken.
o
Laat dan weten dat je grote waarde hecht
aan het belang van goed voedsel voor het lichaam
o
zéker als ondersteuning van eventuele medische
behandelingen
o
dat je daarvoor een gespecialiseerde arts
consulteert
o
vraag hem dat te accepteren en te
respecteren, net zo goed als u zijn werk respecteert.
o
vraag daarna zijn bereidheid om:
o
u uitvoerig te informeren over uw situatie
en de behandelingsmogelijkheden die er voor u bestaan
o
alsmede te accepteren dat u
o zelf mee wilt denken en afwegen,
o
maar ook zelf uw beslissing wilt nemen
o
dring er ook op aan dat hij met uw
Moerman-/NTTT-arts gaat samenwerken
wat
wij willen komt in feite neer op het vragen van
wederzijds begrip en respect,
(elk
op zijn of haar gebied)
Wellicht
denkt u dan: "Maar ik zou om me heen nog zo veel willen
veranderen!"
Hoe graag
we ook willen,
We kunnen
de wereld toch niet veranderen.
Maar
..
als we onszelf verbeteren
verbetert de wereld om ons heen vanzelf mee.
Tot
slot enkele persoonlijke suggesties:
v
denk er aan: de medische wereld kent grote
vooruitgangen bij de ontwikkeling van behandelmethoden, en dat geldt ook voor
de natuurlijke, of aanvullende methoden
v
vergaar zoveel mogelijk kennis over zowel
regulier als natuurlijk / aanvullend
v
laat je niet opjagen.
Ĝ
prostaatkanker ontstaat niet van de één op
de andere dag.
Ĝ veel
prostaatkankers zijn >huisdierkankers=.
v
praat met lotgenoten en leer van hun
ervaringen
v
medische ingrepen zijn vaak definitief
Ĝ
wees alert
§ dat
een voorgestelde behandeling in feite niet een experiment is,
§ maar echt goede kansen op succes
biedt.
v
vraag je ook af of je wel een biopsie wilt.
Ĝ het lijkt voor specialisten
vanzelfsprekend
Ĝ maar vergroot een biopsie misschien
toch de kans op uitzaaiingen?
v
Neem géén beslissing
Ĝ
zonder dat er een goed overzicht is
Ĝ met een gunstige verwachting over
het resultaat van de behandeling
Ĝ met een duidelijk overzicht van de
(eventuele nadelige) gevolgen daarvan,
v
vraag voorafgaand aan een ingrijpende behandeling:
Ĝ
altijd de mening (second opinion), van
minstens 1 andere arts
§ die
geen binding heeft met die van u.
Ĝ luister
goed naar de (eventueel afwijkende) adviezen.
v
weeg alle mogelijkheden tegen elkaar af
v
gebruik je gezonde verstand
v
gebruik ook je gevoel
Ĝ
we hebben nog steeds een oergevoel
§ staat
een gedachte je tegen of geeft het een aangenaam gevoel, wacht dan.
§ gebruik
die intuïtie bij het maken van keuzes
·
zodat
je kunt afwegen
·
en zelf ook een goed gevoel over je beslissing
hebt.
v
Maak de arts duidelijk
Ĝ
dat je zelf ook verantwoordelijkheid wilt
nemen,
Ĝ
dat je samen met hem alle mogelijkheden en
de voor en tegens wilt bespreken,
Ĝ
dat je, in overleg met hem, >jouw= beslissing
wilt nemen.
v
Kom er voor uit als je de Moermantherapie
of een andere natuurlijke geneeswijze volgt.
Ĝ
leg de specialist uit dat je zelf ook (mee)
wilt werken aan het slagen van de behandeling en dus terugkeer naar volledige
gezondheid.
Ĝ
vraag hem om die wens te respecteren
Ĝ
dring er ook op aan dat hij gaat
samenwerken met uw natuurarts
v
voed uw specialist zonodig voorzichtig op
Ĝ vaak weet een specialist weinig
van voeding af en heeft hij totaal geen idee wat de Moermantherapie in feite
inhoudt.
Ĝ velen na u zullen u daar dankbaar
voor zijn.
want:
HET GAAT UITEINDELIJK
OM (JO)UW LIJF EN OM (JO)UW LEVEN
Ik begon mijn verhaal met de slogan: kennis is
overleven.
Je kunt het ook vertalen als:
EEN GEWAARSCHUWD MENS TELT VOOR TWEE,
en soms wel voor 140, want
met zo velen zijn we vandaag gekomen. Het is belangrijk om goed tot ons door te
laten dringen:
Kennis is overleven,
met
elkaar hebben we dus
héél veel
overlevingskennis in huis
Dank je
wel voor de aandacht.
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
