De Taal van Schepping

Om graancirkels te kunnen begrijpen zouden we de taal van Schepping moeten kennen. De moderne wetenschap kent alleen maar de taal van algebraïsche abstractie en is er niet in geslaagd de kosmos te begrijpen. In de dieptepsychologie van Jung worden natuurlijke getallen als één, twee en drie als archetypen van het collectief onbewuste opgevat. Zij vormen belangrijke bouwstenen van de schepping. Tevens verwijzen die getallen naar bewustzijnsniveaus. Het getal één staat voor oorsprong en voor heelheid en eenheid op een onbewust niveau. Bewustwording is pas mogelijk via de overgang naar het getal twee, dat het mogelijk maakt het ene in een tweede te spiegelen. Maar hierdoor ontstaat er ook conflict in de schepping; het ene komt naast het andere te staan: Hierover merkt Jung in zijn psychologische duiding van de christelijke Drieëenheid op:

'Met de twee treedt naast het ene een ander naar voren, wat zoveel indruk maakt dat het ‘andere’ in vele talen direct het ‘tweede’ betekent. Daarmee wordt vaak het idee van rechts en links verbonden en opmerkelijk genoeg dat van gunstig en ongunstig, ja zelfs dat van goed en kwaad. Het ‘andere’ kan ‘sinistere’ betekenis hebben, of men ervaart het andere ten­minste als tegengesteld en vreemd. Daarom, zo argumenteert een middeleeuwse alchemist, heeft God van de tweede scheppingsdag niet gezegd dat die goed was, omdat op deze dag (op een maan­dag = dies lunae) de binarius, resp. de duivel (als tweetal, ‘twijfelaar’) ontstaan is.'

We voelen pas weer een zekere eenheid, als de brug tussen het ene en het andere zichtbaar wordt. Dat is volgens Jung bij de overgang naar drie: 'Tussen het ene en het andere bestaat een spanning van tegenstellingen. Iedere spanning dringt echter aan op een afloop, waaruit het derde ontstaat. In het derde lost zich de spanning op, omdat het verloren gegane ene opnieuw naar voren treedt. Het absolute ene is ontelbaar, onbepaalbaar en onkenbaar; pas wanneer het in de één verschijnt, wordt het kenbaar, want het hiervoor vereiste ‘andere’ ontbreekt in de toestand van het ene. De drieheid is dus een ontvouwing van het ene tot kenbaarheid [...] De drie verschijnt daarom als een passend symbool voor een ontwikkelingsproces in de tijd en vormt daarmee een parallel tot de zelfopenbaring van God als het absolute ene in de ontvouwing van de drie.'

Graancirkel uit 2006 bij Barbury Castle: 'De spiraal die al het potentieel bevat.' Foto van Janet Ossebaard.

Deze opvatting van Jung loopt paralllel aan de betekenis van de eerste drie getallen in de wereld van graancirkels. In A New Formula for Creation van Judith Moore komt het lichtwezen Laiolin aan het woord. Zij legt uit: 'Het Ene is de essentiële kern van Schepping. Vervolgens komt de Primaire Universele Matrix, de spiraal die al het potentieel bevat. Het Oneindige Ene brengt een intentie voort en schept een weerspiegeling van Zichzelf. Deze wordt tot Alfa en Omega, de Goddelijke energetische complementen. Zij polariseren in tegenstellingen en zetten de dynamica van Schepping in beweging.'

De Alfa en Omega zijn de vader- en moeder-energieën die lange tijd niet in evenwicht met elkaar verkeerden. In de hieronder door Lucy Pringle gefotografeerde graancirkel zien we het samensmelten van de Alfa- en Omega-energieën verbeeld. De yin en yang polen van het scheppingsproces zijn weer met elkaar in evenwicht gebracht. Dit heeft talrijke consequenties. Laiolin merkt in Crop Circles Revealed op: 'Bereid je voor op een massale snelle metamorfose van de wereld zoals je die kent. Obstakels voor ascensie die onoverkoombaar leken zullen voor je ogen in rook opgaan. Beperk je gedachtepatronen niet tot wat eens onbereikbaar was. De toekomst is gevuld met potentieel en een terugkeer naar goddelijke schepping is gaande. Hoewel de wereld voor jouw waarneming hetzelfde lijkt, is zij dat niet. Wees voorbereid op wat wonderen is genoemd, want de wereld zal zich als een lotusbloem voor je openen.'

Graancirkel bij Knoll Down in de buurt van Avebury Trusloe, gesignaleerd op 22 juli 2000. Foto van Lucy Pringle.

Laiolin legt in A New Formula for Creation uit: 'De Goddelijke intentie of adem brengt de winden van de Hemel door het prisma van de "Baarmoeder van Sophia (Wijsheid)," het oneindige zwarte gat, om de kracht van Schepping te activeren. Deze adem, of de Heilige Geest, is de voorloper van vorm en geeft geboorte aan Schepping. Een matrix wordt geschapen en een zichzelf kopiërend kwantumveld wordt geactiveerd die andere meetkundige codes laat manifesteren die de matrix uitbreiden en trillingsvelden organiseert ter voorbereiding van vorm. Het Kosmische Ei van Schepping wordt gemanifesteerd.'

Het oneindige zwarte gat staat hier voor het moeder-principe. Pas wanneer de winden van de Hemel door het prisma van de goddelijke Baarmoeder gaan krijgen zij vorm. Een matrix is in de wiskunde een weefpatroon van getallen. Het woord matrix is verwant aan mater, moeder. De Primaire Universele Matrix is oergrond waaruit Schepping voortkomt. Gregg Braden noemt het de Goddelijke Matrix. Kwantumvelden zijn vermoedelijk velden die één geheel vormen en als één geheel reageren in tegenstelling tot de velden uit Einsteins relativiteitstheorie die gebonden zijn aan de snelheid van het licht.   

Laiolin: 'Triniteit is de structuur die Schepping organiseert en het zichzelf kopiëren van kwantumvelden toestaat. De driehoek is het symbool van de Triniteit en vormt een uitdrukking van de Universele Wet van balans en mede-schepping. De polariteiten van Alfa en Omega worden gesymboliseerd door twee elkaar snijdende driehoeken die de Davidster of "merkaba" vormen. Een punt in het centrum vertegenwoordigt de Heilige Geest die de twee polariteiten verenigt en in evenwicht brengt en aldus een triniteit vormt. Deze triniteit wordt een persona (letterlijk: masker) door de manifestatie van mannelijke en vrouwelijke polariteiten.'

De BURHAM STARBURST graancirkelformatie, verschenen te Burham in de buurt van Maidstone (Kent), 12 juli 2003. Foto van Andrew King.

In de door Drunvalo Melchizedek onderwezen heilige geometrie vormt de merkaba de driedimensionale versie van de Davidster met zijn twee elkaar doordringende driehoeken. De merkaba bestaat uit twee elkaar doordringende tetrahedra. Een tetahedron is een piramide die uit vier driehoeken bestaat. Voor Laiolin gaat het om hetzelfde principe van triniteit: de wederzijdse doordringing van Alfa en Omega en de Heilige Geest als het derde dat de polariteiten verenigt en in balans brengt. Deze triniteit is als driehoek zichtbaar in een graancirkel die in juli 2003 bij Pilgrimsway in Burham is ontstaan. Over die cirkel merkt Laiolin in De Taal van Graancirkels op:

'De piramide is de fundering voor evenwicht van kosmische kracht. Het is de geometrie van het begin in de scheppingsmatrix. Eén is het middelpunt en de scheppingskracht. Twee is de vereniging van de scheppingskrachten die een matrix scheppen. Drie is de vorm die de matrix uitbreidt tot een zich herhalend veld dat zichzelf kan kopiëren tot een merkaba. Het middelpunt van het universum wordt gesymboliseerd als een stip, de aanvankelijke scheppingskrachten als een paar en de schepping als een driehoek. De merkaba van de oude wereld stopt met ronddraaien. Tegelijk is de merkaba die het mechanisme is van de blauwdruk van de nieuwe schepping aan het activeren. Dit is de merkaba van de naar boven komende matrix, de kosmische krachten die een nieuwe schepping baren.'

Wat stelt de merkaba voor? Laiolin stelt in A New Formula for Creation: 'De merkaba vertegenwoordigt Manifeste Schepping in staat tot het oneindig zichzelf kopiëren en aldus tot het uitbreiden van Schepping. Meetkunde is de universele taal van de Matrix van Primaire Schepping. De driehoek is een belangrijk principe van die meetkunde en wordt gebruikt door het spectrum van Schepping heen, op alle niveaus om het principe van de Heilige Triniteit uit te drukken.'

Volgens de Jungiaanse psychologie stelt het getal drie het scheppende principe voor en verwijst het getal vier naar de manifestatie in de materie, naar de aarde. De Baarmoeder van Sophia is Jungiaans gesproken het vierde principe. Over de planeet Aarde merkt Laiolin op: 'Planeet aarde, of Terra Gaia, is de manifestatie in de derde dimensie van het oneindigheidssymbool (de lemniscaat), het ontmoetingspunt van het kosmische dualiteitsprincipe van Alfa en Omega. Zij is multidimensioneel de belichaming van de Baarmoeder van Sophia, het zwarte gat prisma, waardoor Schepping wordt geactiveerd.'

Graancirkelformatie gevonden op 16 juli 2005 bij Waden Hill in de omgeving van Avebury.

Opvallend is dat het getal drie volgens Laiolin een geheel eigen dynamiek heeft. De drie kan zichzelf eindeloos kopiëren wat in de Burham Starburst duidelijk zichtbaar is. Willem Versteeg van het centrum Poustinia in de Ardennen heeft hierover ooit een indrukwekkende droom gehad, toen hij in 1980 aan de Sociale Academie in Eindhoven studeerde: 'Ik liep in de leegte, in het absolute Niets. Toen ik dat besefte, schoot er uit mijn hoofd een lichtstraal die zich vastzette in het zwarte, het nam de vorm aan van een hoek van 60 graden. De hoek begon razendsnel in lichtsterkte toe te nemen. Toen ik dacht dat ik blind werd, ontsprong er uit mijn hoofd een tweede straal. Ook deze zette zich vast en nam dezelfde vorm aan, zij het dan in spiegelbeeld. Toen ook deze mij verblindde, ontsprong mij een derde straal, recht uit het hart. De drie hoeken stonden daar, hingen daar, in het Niets. Door hun licht dat nu versmolt kon ik ineens alles zien. De drie hoeken versmolten tot één grote driehoek en hieruit sprongen duizenden vonken die de vorm aannamen van tongen. In elke hoek van de nu machtig stralende driehoek zetten de vonken of tongen zich vast en begonnen te spreken. Glashelder herinner ik mij de taal van deze tienduizenden vonken. Ik hoorde, voelde, en herkende en wist EEN, TWEE en DRIE.'

Als een soort antwoord op zijn begrijpen doofden de  symbolen en verschenen er nieuwe, telkens in groepjes van drie en steeds sneller achter elkaar: 'Linksonder begreep ik VADER, direct daarop rechts MOEDER en vrijwel gelijktijdig daarboven KIND. LICHAAM, ZIEL en GEEST ontvouwden zich voor mij. PROTON, ELEKTRON en NEUTRON meldden zich, evenals +, - en = . These, antithese en synthese. Vaag herinner ik mij Brahma, Vishnu en Shiva. Osiris, Isis en Horus. Zelfs Yin, Yang en Tao. Binah, Chochma en Kether. Buddhi, Manus en Atman werden mij deelachtig. En op het laatst zag ik in sneltreinvaart hoe de driehoek oploste en hoe er uit de top ervan een nieuwe ontstond en uit de top van die nieuwe, toen ook die vervaagde, wederom een nieuwe en dat bleef maar doorgaan in een steeds duizelingwekkender tempo, zo snel dat het leek alsof het stilstond. En toen dacht ik dat deze eeuwigdurende beweging in een onuitsprekelijke snelheid stilstond, zag ik één driehoek met daarbinnen mijn eigen gezicht.' (Willem Versteeg, ‘Hoe ik contact kreeg met de innerlijke betekenis van het enneagram’, Poustinia, Beho, België)

In deze droom of in dit visioen heeft het getal drie een vèrreikende betekenis. Terwijl de eerste en de tweede straal uit het hoofd van Willem ontspringen, uit zijn denken dat alles in termen van tegenstellingen ziet, ontspringt de derde straal uit zijn hart. Het hart brengt de verzoening der tegengestelden. Het hart is de verborgen motor achter de driehoeksvorming die zich in zijn grote droom manifesteert. Hij beleeft wat Jung over het getal drie heeft opgemerkt als de openbaring van God in de ontvouwing van de drie.

Herbert van Erkelens

September 2007

Wordt vervolgd: Vier tot en met zes