Mannen kunnen WEL samen !!!
Wij willen de FABEL dat twee mannen niet samen kunnen uit
de wereld helpen want wij hebben de ervaring dat dit wel kan.
Je kan alleen niet zomaar twee
mannen bij elkaar zetten.
Je moet weten wat je doet bij een man ouder als 7 maanden
kan je het beste een jong ventje zetten van 5/6 weken of heeft u eigen meneer
al samengewoond dan kan hij ook gekoppeld worden met een ander volwassen
mannetje ( uitzonderingen daar gelaten).
De stichting vraagt u uw eigen cavia mee te nemen zodat
we samen kunnen kijken welke cavia’s elkaar aardig vinden en we hebben al
aardig wat mannen gekoppeld.
Hieronder foto’s en verhaaltjes van heren die gezellig
samenwonen aan ons opgestuurd door mensen die dit ondersteunen of tevreden
nieuwe baasje zodat u kan zien en lezen dat de fabel
dat mannen niet samen kunnen echt nergens op slaat
In september is Kareltje bij ons komen wonen (samen met nog 3 cavia-
vriendjes), nadat de vorige eigenaar overleden is. We hadden zelf al 3 dames,
maar konden deze vier 'weesjes' niet weerstaan, dus ze waren meer dan welkom!
Helaas voor onze Karel is hij een mannetje en gezien zijn (waarschijnlijk)
hogere leeftijd hebben we hem niet laten castreren. Dus... de andere 6
vriendjes zaten saampjes en onze man alleen. Natuurlijk heel sneu... totdat de
'oplossing' zich voordeed, in de vorm van Muis! Een uitermate actief manneke
van 5 weken! En wat hebben ze het gezellig saampjes! Onze opa leeft helemaal op
door de hyperactieve buien van Muis. Af en toe zie je hem vanaf zijn plateau
een beetje verdwaasd naar beneden kijken, als Muis weer eens een sprintje door
de kooi trekt. Het ging al meteen goed tussen deze twee en ze zijn ook
heel lief voor elkaar, hoewel wij van Kareltje ook
niet anders verwacht hadden. Dus met onze laatste telg Muis is ons cavia aantal
op 8 komen te staan, maar we hebben er geen spijt van, want Kareltje
is niet meer alleen en heeft het reuze naar zijn zin
met zijn ukkie!"
Groetjes, Maicle & Jocelijn
Na 6 jaar te hebben samengewoond met zijn broer kwam mijn caviaman (op leeftijd) na overlijden van zijn broer alleen te wonen .Zijn broer is een aantal weken ziek ,wilde uiteindelijk niet meer eten en Snibbel ging ook staken met eten, hij was ook al flink afgevallen. (ook mee geweest naar dierenarts extra vit.C /bijgevoederd etc.)
Nadat zijn broer was overleden ging hij gelukkig wel weer wat eten,maar zat maar wat stilletjes in zijn hok.
Na overleg met de caviaopvang Westervelde besloten een nieuwe jonge vriend voor hem op te halen .
En zo is Flappie gekomen( 8 wkn oud ) en dat is een groot succes.
Het was aandoenelijk om te zien hoe blij Snibbel was , hij leek wel te lachen toen de kleine Flappie bij hem in de kooi kwam .'sAvonds al maakten ze allebei gekke bokkesprongetjes en werd er druk gekwebbeld .Snibbel is goed gaan eten en inmiddels weer wat aangekomen , de kleine Flap groeit als kool en is erg lief ,hij is in de opvang geboren ook gewend aan mensenhanden en dat scheelt enorm (de broers waren dat indertijd niet)bij het oppakken.
Al met al was het dus een hele goede beslissing om de twee heren te laten samenwonen.
vriendelijke groet Linda
Hoi,
Dit zijn de foto's van mijn twee zwarte superberen, die in volledige vrede en vriendschap samen een hok delen! Voor op de site waar je het over had, dat beren best samen kunnen!
Groetjes Anne,
Hallo, 
Als echte caviafan (al 25 jaar, ben nu 29) leek het me leuk om een bijdrage
te sturen over de rubriek over caviamannen die samenwonen. Ik heb twee
schatten van caviabeertjes die het reuze leuk hebben
samen: Cookie Caramel
(Peruvian) en Mucha Crunchy (kruising borstel en peruvian).
Cookie is een hele verwende en ondernemende cavia die
dagelijks wordt
overstelpt met aandacht. Toch leek het ons goed nog een vriendje voor hem te
zoeken en dat werd Mucha.
Cookie&Mucha.
Bij de eerste kennismaking was Cookie niet meer te
houden. Hij zag nog maar
1 ding: Mucha. Omdat Mucha
nog erg klein was (vier weken) hebben we ze eerst
in aparte hokken naast elkaar gezet om ze aan elkaar te laten wennen. Cookie
loopt elke dag een paar uur rond in huis en al snel besloot kleine Mucha mee
te gaan op avontuur. Nu maken ze samen het huis onveilig, huppelen vrolijk
en al pratend achter elkaar aan door het hele huis. Als de een op schoot
zit, begint de ander meteen te roepen. De hele dag door poekelen
ze er wat
af met zijn 2-en. Het liefst zitten ze gezellig saampjes op schoot, of
spelen ze verstoppertje in een oude handddoek. Ze
krijgen altijd tegelijk
hun groentetjes, maar grappig genoeg steelt Mucha altijd het portie van
Cookie, die dan mopperend maar aan het eten van Mucha begint. En alles wat
Cookie laat liggen eet Mucha
er vrolijk bij op. Af en toe wordt er weleens
gemopperd, maar ze kunnen niet zonder elkaar.
Ik doe er ook meteen nog een paar leuke foto's bij.
( werkelijk een prachtig stel herenJ
)
Verder wil ik nog zeggen dat ik er veel bewondering heb voor het werk dat
jullie doen!
Wat is het goed om te weten dat veel caafjes zo liefdevol worden opgevangen.
Meer en meer worden cavia's maar gedumpt omdat de kinderen er geen zin meer
in hebben, of als resultaat van al dat fokken. Echt treurig.
Hartelijke groeten, Stefanie Veenendaal.
Afgelopen zondag heb ik samen met Nemo bij jou een kleine borstel-man opgehaald. Nemo was gelijk weg van hem! Zijn broer Nike was overleden en hij zat sip in zijn kooi. Hij leeft weer helemaal op met z'n kleine vriend die ik Nibbit heb genoemd. Overdag liggen ze samen in de blokhut te kroelen en 's avonds lopen ze achter elkaar aan door de kamer.
Groetjes,
Jolanda
hoi!
Ik ben lisa van beek en ik heb twee cavia's.
eerst was onze Samson alleen omdat zijn broertje was gestorven aan longontsteking, en toen gingen wij info zoeken of we er een vreemde bij te zetten, en toen kwam dit geluidje van jullie homepage in een keer, en toen dacht hij dat er een vriendje was en toen hoefde we geen info meer te zoeken.
we vonden het zo zielig dat we er gewoon eentje hebben bijgehaald.
ze kunnen het goed vinden!
ik vind dat jullie het zo super doen.
geweldig dat jullie zoveel over hebben voor cavia's!
vele
groetjes van lisa en een
pootje van ieder een cavia
!
GA ZO DOOR!
Hallo allemaal,
Dat kleintje links ben ik. Mijn naam is Twin en ik ben op 30 januari 2006 geboren bij Stichting Cavia te Rotterdam. Rechts zie je mijn grote vriend Blacky, hij is een beertje van 4,5 jaar. Wij wonen al meer dan een maand samen. Blacky mocht van zijn vrouwtje zelf een klein vriendje uitzoeken en gelukkig heeft hij voor mij gekozen.
Onze vriendjes en buren Deukie en Angel hebben hiervoor al op deze pagina gestaan.
vriendjes en buren Deukie&Angel.
En nu wilde ik jullie ook laten weten dat beertjes heel goed samen kunnen wonen.
Als jullie goed kijken zie je dat Angel en ik op elkaar lijken. Wij zijn familie van elkaar. Onze moeders waren al zwanger toen ze bij Sylvia kwamen wonen. Zij hoorden bij de grote groep zwerf cavia’s die in Rotterdam gevangen zijn.
Twin met zijn grote
vriend Blacky.
Blacky is mijn lieve vriendje. Hij zorgt goed voor mij. Regelmatig word ik uitgebreid (en dan met name mijn oortjes) goed schoongemaakt. Als ik hard piep komt hij kijken wat er aan de hand is. Na even “neuzen” met elkaar weet hij dat alles goed is. Slapen doen we meestal neusje aan neusje, waarbij Blacky het niet erg vindt om buiten het huisje te liggen. Dit terwijl wij ieder onze eigen huisjes hebben. Eten doen we ook samen.
Ik pik wel eens Blacky zijn groenvoer in. Dit haalt hij dan zonder mopperen weer terug. De laatste paar dagen heeft Blacky hier ook wat op gevonden, hij “zwaait” met het groenvoer in zijn bekje als ik het in wil pikken en dan maak ik dat ik weg kom. Een klap met een komkommer, andijvie of iets dergelijks zit ik niet op te wachten.
Als ik te ver gaat wordt ik op zij geduwd met Blacky zijn neusje, hij "rijdt" niet op mij, dit is iets wat Deukie wel met Angel doet. Vooral als Deukie vindt dat hij moet laten zien dat hij de baas
Angel brrr... nog steeds niet. Ik wel, maar daar is Blacky niet van onder de indruk. Hij duwt mij gewoon opzij en gaat dan rustig liggen en negeert mij dan totaal. Werkt ook, zo'n opvoeding!
Ik heb het erg getroffen met mijn grote vriend en jullie zien dat beertjes heel goed samen kunnen wonen!
Groetjes van Twin en natuurlijk ook van mijn grote vriend Blacky
Hallo
Toevalligerwijs kwam ik ook op de internetpagina over de caviamannen die wel bij elkaar kunnen. Om deze fabel dan inderdaad de kop in te drukken heb ik ook nog wel een verhaal.
Mijn ervaringen met cavia's gaat ver terug toen ik nog klein was. Vroeger hadden we vaak cavia's alleen, maar die kregen dan van mij veel aandacht. Vrouwen en mannen volgden elkaar op. Toen de liefde voor deze beestjes meer werd kwamen er ook meer in huis. Het is toen begonnen met twee vrouwtjes bij elkaar.
Sinds kort heb ik, omdat ik dus weer beren wilde, een jonge man (2 maanden en Beer genaamd, rood oog goudagouti ) uit de dierenwinkel gehaald. Hier probeerde ik een andere beer (leeftijd onbekend, maar al een stuk ouder) bij te zetten. Dit was niet ten goede van Beer. Er was dikke ruzie. Na ze uit elkaar te hebben gezet, wilde ik Beer niet alleen laten zitten. Ik besloot het andere mannetje, waar Beer bij zat in de dierenwinkel, te kopen.
Dit mannetje was iets ouder dan Beer (3 maanden en Rex genaamd, rex behaarde bruin/witte). Toch was ik bang dat ik ze na 6 maanden moest laten castreren.
Maar mijn verbazing werd en wordt alleen maar groter. Eerst bromde Rex de hele tijd om Beer heen waardoor ik soms zelfs het vermoeden kreeg of Beer wel echt een mannetje was. Sinds kort bromt ook Beer gezellig mee en af en toe is er wat onenigheid, maar dan liggen ze ook weer kop en kont gezellig bij elkaar of likken ze elkaar.
Ik zeg maar zo, ze kunnen niet met en ook niet zonder elkaar.
Groeten Susan Anema.
( opmerking van Stichting cavia het castreren van een cavia-man zal nooit het gedrag veranderen en heeft dus geen nut bij vechtende mannen )
Brief van Mooneye
en Choco, 
20 oktober 2006, Hoogvliet (R’t)
Dag allemaal,
We horen de meest
verschrikkelijke verhalen van caafjes die zo maar op straat worden gegooid,
teruggevonden worden in vuilnisbakken en nog meer ergs. Daarom vinden wij het
nu tijd voor ons verhaal. Het gaat over geluk en tevredenheid, om ook ’s de
andere kant te laten zien.
Laten we beginnen met ons
voor te stellen, ik ben Choco en doe het woord. Mijn vriend Mooneye,
een bruin/witte teddy, vult aan waar nodig. We wonen al een paar jaar samen in
een groot huis met elk een riant onderkomen. Ik woon in een Karlie
Wonderland bungalow en Mooneye sinds kort in een
heuse blokhut. Mooneye verwisselt nog al ’s van
woning. Het eerste huisje was hij nl. al snel uitgegroeid, uit het huis daarna
ook. Tussentijds hebben we nog samen in een rietenwoonstee gewoond maar die was
helaas zo op gegeten. Ook de indianen tipi was geen
lang leven beschoren. Ten einde raad heeft het vrouwtje toen maar een
konijnenhuisje voor hem gekocht. Dat was mooi want daar konden we, met wat duw
en perswerk tenminste samen in. Nu hebben we dus de
blokhut. Heel leuk met een echt raampje, een riante ingang en ruim plek voor
ons alle twee. We hebben het bovendien zo geregeld dat als Mooneye
slaapt ik de wacht hou voor de deur, en omgekeerd ook.
Zo zijn we veilig
. 
Choco de kletskous.
We zijn “niet geholpen”, dus
échte mannen zo als dat heet. Wat volgens onze tweede moeder - over haar later
meer - zo bijzonder is, is dat ik en Mooneye in vrede
en harmonie met elkaar leven. Bij ons is niet 1 de baas, we doen echt alles
samen. Hoewel ik natuurlijk altijd voor op loop, het meeste lawaai maak en het
snelste ben, ha ha. Wordt Mooneye
af en toe wel moe van, van dat ge-ren
van mij. Ik doe dan de TT van Assen na en scheur mijn hok rond als een formule
1 wagen en spring ik gewoon over Mooneye heen als ie zich dan buiten waagt.
Oja, Mooneye heet Mooneye omdat hij een maanoog heeft. Eerst heette ie Dikkie Dik en … Zeg vertel dat ’s niet aan iedereen! (=
commentaar van Mooneye) Oh sorry, je bent niet dik,
je bent gewoon iets groter dan andere cavia’s. Maar waar was ik, oh ja, je vond
je naam dus stom en je wilde anders genoemd worden. Gelukkig hebben we een slim
vrouwtje die dat snel door had. En wist ze hoe je wel
genoemd wilde worden: Mooneye dus.
Mooneye de grote caaf.
We brengen onze dagen door
met waar cavia’s al zo mee bezig zijn: lekker eten,
geknuffeld worden, tv kijken, naar buiten kijken, slapen, samen op speurtocht
naar vergeten lekkers, door de keuken lopen (daar zijn tegels en geen draden op
de vloer) Vind ik niks an, ik blijf dan lekker in een hoek zitten, ja erg
saai, moet ik alleen lopen! Verder zitten we op de bank en op het vrouwtje en
heel soms gaan we in bad, echt verschrikkelijk is dat, daarna geföhnd worden is
weer wel lekker. Trouwens dat geborstel is ook een
ramp. Ik bijt eerst flink in het kammetje en ik dat laat dan ook niet meer los!
Als dat niet helpt ga ik heel rare bewegingen en sprongen maken zodat het
vrouwtje de slappe lach krijgt en geen pluk haar meer van me te pakken krijgt. Meestal lukt het en mag ik snel weer terug naar mijn huis. Ik snap niet waar je problemen mee hebt, ik
vind het juist erg lekker dat geborstel
en val halver wegen gewoon in slaap. Jij hebt dan
ook krulletjes zonder klitten, lekker makkelijk. Val
me toch niet steeds in de reden!. Verder zijn we gek
op alles waaraan we kunnen knagen, ons huisjes, winterpeen, maïs,
knaagstengels, alleen die met honing,
witlofstronkjes. Eten is heel erg leuk, gezellig, doen we ook altijd samen, soms als jij slaapt ga ik de lekkere
dingetjes uit het bakje halen, en lekker snacken
tussentijds. Zeker als het vrouwtje net terugkomt van de boodschappen. Op zaterdag krijgen wel altijd verse
peterselie of wat anders extra lekkers.
Even wat over ons vrouwtje.
We waren een paar weken oud toen we bij haar kwamen wonen. Ze heeft ons samen met
haar zus en vriendin uitgezocht. Helaas geen digitale foto’s beschikbaar van
onze jonge jaren, maar nu zijn we
natuurlijk nog knapper :-), ha ha,
‘we are good looking guys! (inderdaad prachtige mannen J)
Toen we net bij ons vrouwtje
kwamen wonen was het wat lastig omgaan met haar. Ze had net haar caafje Koosje verloren en wij hebben echt ons best moeten doen om
haar op te fleuren. Daar had ik een slim plan voor bedacht. We deden namelijk
iets wat cavia’s normaal niet doen. We besloten te klimmen. We klauterden over
al op en over. De bank, hup zo tegen de rugleuning op, en dan rennen
bovenlangs; op het vrouwtje zelf, tot boven op haar hoofd; de huisjes in onze
kooi en dan springen om boven op de kooi te komen. Ja, en onze grootste truck
was om over ons caviahekje te klimmen. Dat leuke rood-geel-blauw-groen
gekleurde hekje dat speciaal voor cavia’s wordt verkocht. Toen Mooneye later te dik werd, sorry, te groot, beukte hij het
gewoon om. Prachtig die herrie die dat maakte, en dan lekker rennen door het huis!
Onze tweede truck was er geheel anders uit te gaan zien dan dat ons vrouwtje
gedacht had. Ze dacht namelijk dat ik een borstel zou worden, nee hoor, volgens
onze tweede moeder ben ik een echte Peruvian, mijn
haren blijven namelijk groeien! Gelukkig wordt ik
steeds geknipt, anders is het zo lastig met rennen. Behalve natuurlijk mijn
manen, daar moet het vrouwtje van af blijven! Weet ze wel en doet ze ook niet. Mooneye is een Rex, ook wel Teddy genoemd, Ha ha wat het vrouwtje niet wist is dat Teddy’s groter en
zwaarder worden dan andere soorten cavia’s. Mooneye
weegt inmiddels
Dat pak
ik heel slim aan: ik leg dan een poot in de nek van het vrouwtje, soms doet ze
net alsof ze dat niet voelt en dan duw ik mijn neus in haar oor, dat is mijn
teken dat ik terug gezet wil worden in ons huis. 
Nu even over onze tweede
moeder. Ons vrouwtje heeft soms last van ADHD voor haar werk en moet ze weer ergens
in een hotel zitten en ze gaat ook nog op vakantie en zo af en toe naar een
klooster als ze weer te druk is geweest (zegt ze nog ik druk ben!) Soms gaan we
mee op reis, maar vaak kan dat niet. Dat
vinden we niet erg want autorijden is niet onze hobby. Dan gaan we logeren
bij onze tweede moeder, Sylvia heet ze. Ja,
en zij is de enige die me Dikkie Dik mag noemen.
Wat een hele eer is, want zo mag ik zelfs mijn vriend niet noemen! We zouden
bij niemand anders willen logeren! Want het leven is heel goed bij ons 2e
moeders. Ze houdt heel veel van ons en noemt ons haar adoptiekindjes. We hebben
er zelfs een eigen huis. We wonen er namelijk in een heus caviakabinet (dit is
een zeer riant appartement in een caviaflat) en hebben als buren de meest
aanlokkelijke vrouwspersonen. Wauw, dan gaan we helemaal uit ons dak, dat
begrijp je natuurlijk wel! We maken dan indruk met ons (thuis goed geoefende)
macho loopje en brengen we hele serenades aan de dames. En most important of all: we krijgen er
het lekkerste lekkers: GRAS! Krijgen we thuis niet, want we wonen nl. onder de
rook van de Shell en zit er vieze ongezonde troep op het gras buiten
.
En zo komt Mooneye
ook aan zijn nieuwe huizen, die krijgt hij van moeders Sylvia. Zij heeft van
alles en nog wat aan huizen: van tipi’s tot
houtenblokhutten! Haar eigen caafjes wonen in een soort tuin van Babylon, een drie etages grote
woonbak met kruip/sluiptunnels, trapjes, tentjes en nog veel meer leuks. Willen we ook thuis hebben, helaas past het
niet. We zijn ook best blij met ons huidige huis hoor. En voor buiten
hebben we een konijnenhek, krijgen we
niet om ver geduwd, en zelfs voor mij is
Dus lieve lezers, wij hebben
een fijn leven, er wordt van ons gehouden door maar liefst twee moeders, we
houden van elkaar en vinden ons leven mooi! Zo kan het gelukkig ook.
Tot ziens!
Liefs van Choco & Mooneye
De oproep kon ik niet weerstaan die ik zag,of dat je op wilde schrijven van mannen bij elkaar.
Want of dat we ervaring hebben....................en
ik hoor dus inderdaad altijd nou dan knokken ze elkaar zeker wel de kooi uit!
Snuffel en Flappie zitten al
beiden 9 jaar bij elkaar,ze zijn haast antiek noemen wij dat altijd hahahaha zo oud zijn ze we hebben
ze beiden al vanaf 8 weken oud.
Ze kwamen samen uit de dieren winkel en doen het hartstikke goed samen............
Soms was er weleens een mening verschil tussen beide en
dat ze tegen elkaar mopperde maar ach dat doen wij mensen ook weleens.
Vechten is het nooit geweest,nee
die twee kunnen echt niet buiten elkaar!
Hallo,
Ik heb toen der tijd gereageerd op de oproep dat mannen
wel bij elkaar konden.
Ik wil je laten weten dat Flappie
en Snuffel er beide niet meer zijn,ze zijn helaas
overleden, het waren de cavia’s die 9 jaar oud waren
Flappie
de zwart/witte hebben we in december in moeten laten slapen en Snuffel 3 kleur vonden
we van de week in de kooi,in de avond niks aan de hand.......maar
de de volgende ochtend vond ik hem.
Een gemis................maar ze
hebben zo hoge leeftijd gehaald dat we ook wisten dat het eraan zat te komen.
De foto mag je natuurlijk gewoon laten staan!
Want hun zijn wel het levende bewijs dat mannetjes wel
degelijk heel oud kunnen worden met elkaar!!!
Groetjes Monique
16-3-2006
Heeft u zelf ook goede ervaringen met samenwonende
mannen stuur ons een e-mail en help ons om deze fabel de wereld uit te
helpen alvast bedankt stichting cavia.