19.
Oan 'e kant fan't stille wetter
bloeide in lytse blauwe blom
Noait fynt er syn plakje better
Want it is dêr stil en rom
Moedich tilt er 't teare kopke
Moarns út'e underwâl omheech
En dûkt it sintsje nei it westen
Bûcht er 't ek wer nei omleech
Sa yn'e ûnderwal forskûle
Is der nimmen dy't him let
Dochs wit eltsenien syn namme
en dy is ferjit my net
(út it album fan Nynke Dijk)