|
My home is not my castle Mijn huis is een kerkje in 't bos Naast de wijde velden en bij de beek 't zonlicht parelt door de takken 't is een lange weg naar mijn kerkje gelukkig maar onderweg verlies je je drukte je spanning zweet je weg je grondt je in de bosaarde en begint steeds meer te zien om je heen je bewegingen worden rustiger gracieuzer je bent niet meer moe je dompelt je onder in 't stromende beekje en laat je drogen in de wind dan is 't dat je m'n kerkje vindt je hoeft er niets te brengen je hoeft er niets te halen je mag er gewoon zijn tot 't tijd is om weer te gaan |