Liefdeloze opvoeding?
In sommige boeken wordt gezegd dat autisme kan ontstaan door een liefdeloze opvoeding, of door aandachttekort.
Mijn mening daarover is kort: ik geloof er helemaal niks van. In mijn ogen is autisme in eerste plaats een neurologische aandoening, zoals ik al schreef in mijn verhaal over oorzaken van autisme.
Maar het ligt wel iets genuanceerder. Want natuurlijk worden ontwikkeling en kansen wel
beinvloed door de opvoeding en houding van de ouders. Autisme is geen eindpunt. Ook wij kunnen nog van alles leren en ontwikkelen, al zal de ontwikkeling anders verlopen dan bij de meeste kinderen (en volwassenen). Een liefdeloze houding of weinig aandacht schenken aan autistische kinderen versterkt de autistische kenmerken alleen maar. Ook stress versterkt die kenmerken.
Omgekeerd geneest een liefdevolle houding niet volledig, maar biedt het kinderen wel heel veel kansen om meer te leren, meer te ontwikkelen. Ook zal zo'n prettige omgeving waarschijnlijk leiden tot wat meer begrip voor zichzelf en een wat positiever zelfbeeld. Ook dat kan nooit kwaad lijkt me.
Toch werd in eerdere studies wel een liefdelozere houding gevonden. Maar daar zijn volgens mij andere verklaringen voor aan te voeren.
- Ten eerste omdat een strakke manier van omgaan (korte opdrachten geven, erg veel regels en structuur aanhouden) juist prettiger zijn voor iemand met autisme. Voor de buitenwereld lijkt dat dan liefdeloos, door de personen met autisme wordt dat volgens mij zelden zo ervaren.
Integendeel: het getuigt van begrip voor de persoon met autisme.
- Een andere verklaring is dat autisme in veel gevallen erfelijk is. Een
of beide ouders hebben ook een vorm van autisme, of op z'n minst
trekjes. Ook dit vertekent het beeld.
- Tenslotte is het ook erg moeilijk om na vele problemen en weinig respons
nog even open en onbevangen met een kind om te gaan. Door veel stress en problemen thuis als gevolg van het autisme ontstaat dan een liefdelozere houding. In die gevallen is dat dus een reactie op autisme.
Welke verklaringen precies kloppen, weet ik niet. Maar in ieder geval is het moeilijk om hier onderzoek naar te doen en ligt het allemaal genuanceerder dan vroeger werd gedacht.
Tegenwoordig zijn veel autoriteiten op het gebied van autisme (bv. Tony Attwood, Peter Vermeulen) van mening dat de opvoeding niet de oorzaak is. En als ik naar mijn eigen opvoeding kijk dan geloof ik dat ook absoluut niet.