Hoe moet je het noemen?
Is het nou "autist" of "persoon met autisme"?
Eigenlijk maakt het mij niet zoveel uit, behalve dan dat ik "autist" niet mooi vind klinken. (Je hebt zo van die woorden, die vind ik gewoon lelijk).
Verder zijn benamingen altijd een modeverschijnsel, enkel en alleen bedoeld om aan te geven aan welke kant je staat. Elke bewoording die eerst politiek correct is is later juist super incorrect. (Denk ook aan feminisme, discriminatie van buitenlanders, het probleem van de "african americans" in amerika, etc. Een leuk boek hierover is "Heb ik iets verkeerds gezegd" van Jan Kuitenbrouwer.)
Het zal mij worst wezen of een vrouw die aan het hoofd staat van een bedrijf zich directeur of directrice noemt. Het zal mij eveneens worst wezen of ik "een autistische stoornis heb" autist ben, as-er ass-er, asd-er, aperger, of weet ik veel wat.
Ik vind dat je daarmee de dingen maar nodeloos ingewikkeld maakt. Het gaat er maar om dat je duidelijk maakt over wie en wat je het hebt, en maakt het nou zoveel uit hoe je dat doet?
(Ik zou haast zeggen: is het niet zinvol om de energie die nu gestoken wordt in het naamgeven te besteden aan meer praktische dingen)
Voor mij ligt de erkenning op het vlak van begrijpen en erkennen hoe IK in mekaar zit. Niet hoe men mij noemt. Een hulpverlener die mij netjes politiek correct "persoon met autisme" ofzo blijft noemen, en vervolgens er een keertje er een "stel je niet aan" doorheen gooit, daar heb ik niks aan.
Terwijl kennisen die het hele woord autisme niet kennen maar simpel accepteren dat ik moeite heb met groepen (om maar iets te noemen), daar voel ik me wel gesteund door.
In sommige boeken wordt gesteld dat iemand met een autismespectrumstoornis 24 uur per dag, dus altijd en tot in het diepst autistisch is.
Daar ben ik het NIET mee eens. Ik ben NIET tot in alles en altijd in eerste plaats autistisch. Ik ben veel meer!
Ik kan bovendien voor kortere tijd prima mee doen met dingen zonder daarin anders te zijn dan anderen. En op die momenten wil ik niet de hele tijd dat stempel autisme dragen.
Als ik alleen ben en niet ontzettend bezig met het organiseren van mijn leven, maar ik zit gewoon te knutselen aan internetpagina's, dan ben ik "gewoon", dan ben ik gewoon mezelf, en dat is niet tot in al mijn vezels alleen maar autistisch. De grens is erg onduidelijk maar die is er wel.