Begrafenis rede
Het is vreemd, zo vreemd!
Als wij als groep samenkwamen
was jij er altijd.
Jij was er gewoon.
Jij was gewoon Johan.
Nu ben je er niet meer.
Maar in onze groep
zal je er ALTIJD zijn.
Frank
Als wij als groep samenkwamen
was jij er altijd.
Jij was er gewoon.
Jij was gewoon Johan.
Nu ben je er niet meer.
Maar in onze groep
zal je er ALTIJD zijn.
Frank
Johan,
Waar moet ik beginnen...
Om dat te doen moeten we terug naar school. Ik zie je nog in de gang staan. Leunend tegen de muur vermaakte je hele groepen kinderen met je verhalen. Je wist veel van geschiedenis en leek een fotografische geheugen te hebben. Verder had je een eigen soort humor waarmee je iedereen kon vermaken. Vooral de meisjes legde vraagstukken bij je neer die op je eigen ludieke wijze beantwoorde...
Je was iemand waar je niet om heen kon....Letterlijk en figuurlijk, werd er vaak aan toegevoegd. Dat grapje heb je veel gehoord en gelukkig heeft je dat nooit dwars gezeten. Ik heb je dan ook nooit kwaad zien worden. In plaats daarvan had je altijd je woordje klaar om de discussie aan te gaan. Beschouwde dat als een uitdaging en kwam meestal met behulp van je eigen soort logica als overwinnaar uit de strijd.
Dat logische denken kwam ook goed van pas toen je wiskunde ging studeren. Daar snapte je heel wat meer van ik, wat weer rede was om bij elkaar te komen.Niet dat we moeite moesten te doen om elkaar te zien. We werden bv samen op schrijfles gezet omdat dat gekrabbel van ons niet te lezen zou zijn. Gek genoeg hadden wij er zelf geen enkele moeite mee om het handschrift van de ander te lezen...
Maar al dat praten leverde je op school geen machoreputatie op. Aangezien ik die ook niet had trokken we dus steeds meer met elkaar op. Zo was er tijdens de vrijdagmiddag op school de gelegenheid om bij een club een activiteit te doen. Je hield niet van schaken of koken maar tekende wel graag dus heb jij de club gewoon zelf opgericht met maar een andere deelnemer nl ondergetekende...
Ook privé zagen we elkaar steeds vaker. Ik weet nog goed dat je me een keer belde en enthousiast vertelde dat je een nieuw dieet had....een druivendieet! Je hele koelkast lag vol. Ik kocht een kilo druiven en ging meteen naar je toe. Wekenlang hebben we trouw het dieet gevolgd. Toen we door hadden waarom een paar weken later mijn blindedarm verwijderd moest worden leek het ons een goed idee een ander dieet te kiezen...
Donderdagavond was onze vaste sportavond. Bij ons op zolder tafeltennissen terwijl we praten over van alles en nog wat. Later speelde we met je familie op het Meerhuysenplein. Ook bij buurtvereniging Henrick de Keijser heb je tijdens het tafeltennissen vrienden voor het leven gemaakt. Vrienden die later trouw elke 1e vrijdag van de maand bij je langskwamen voor een sociaal onderonsje.
Het zal vreemd zijn om, na al die jaren, de 1e vrijdag voorbij te laten gaan zonder je te zien. Je bent er altijd voor ons geweest.
Nu ben je er helaas niet meer maar in gedachten zal je altijd bij ons op die 1e vrijdag van de maand aanwezig zijn...
Je vriend,
Richard
Waar moet ik beginnen...
Om dat te doen moeten we terug naar school. Ik zie je nog in de gang staan. Leunend tegen de muur vermaakte je hele groepen kinderen met je verhalen. Je wist veel van geschiedenis en leek een fotografische geheugen te hebben. Verder had je een eigen soort humor waarmee je iedereen kon vermaken. Vooral de meisjes legde vraagstukken bij je neer die op je eigen ludieke wijze beantwoorde...
Je was iemand waar je niet om heen kon....Letterlijk en figuurlijk, werd er vaak aan toegevoegd. Dat grapje heb je veel gehoord en gelukkig heeft je dat nooit dwars gezeten. Ik heb je dan ook nooit kwaad zien worden. In plaats daarvan had je altijd je woordje klaar om de discussie aan te gaan. Beschouwde dat als een uitdaging en kwam meestal met behulp van je eigen soort logica als overwinnaar uit de strijd.
Dat logische denken kwam ook goed van pas toen je wiskunde ging studeren. Daar snapte je heel wat meer van ik, wat weer rede was om bij elkaar te komen.Niet dat we moeite moesten te doen om elkaar te zien. We werden bv samen op schrijfles gezet omdat dat gekrabbel van ons niet te lezen zou zijn. Gek genoeg hadden wij er zelf geen enkele moeite mee om het handschrift van de ander te lezen...
Maar al dat praten leverde je op school geen machoreputatie op. Aangezien ik die ook niet had trokken we dus steeds meer met elkaar op. Zo was er tijdens de vrijdagmiddag op school de gelegenheid om bij een club een activiteit te doen. Je hield niet van schaken of koken maar tekende wel graag dus heb jij de club gewoon zelf opgericht met maar een andere deelnemer nl ondergetekende...
Ook privé zagen we elkaar steeds vaker. Ik weet nog goed dat je me een keer belde en enthousiast vertelde dat je een nieuw dieet had....een druivendieet! Je hele koelkast lag vol. Ik kocht een kilo druiven en ging meteen naar je toe. Wekenlang hebben we trouw het dieet gevolgd. Toen we door hadden waarom een paar weken later mijn blindedarm verwijderd moest worden leek het ons een goed idee een ander dieet te kiezen...
Donderdagavond was onze vaste sportavond. Bij ons op zolder tafeltennissen terwijl we praten over van alles en nog wat. Later speelde we met je familie op het Meerhuysenplein. Ook bij buurtvereniging Henrick de Keijser heb je tijdens het tafeltennissen vrienden voor het leven gemaakt. Vrienden die later trouw elke 1e vrijdag van de maand bij je langskwamen voor een sociaal onderonsje.
Het zal vreemd zijn om, na al die jaren, de 1e vrijdag voorbij te laten gaan zonder je te zien. Je bent er altijd voor ons geweest.
Nu ben je er helaas niet meer maar in gedachten zal je altijd bij ons op die 1e vrijdag van de maand aanwezig zijn...
Je vriend,
Richard
