
Vraag:
Ik ging weer eens bij mezelf na wat ik nu eigenlijk wil; wat wil ik werkelijk.
Maar
wat me duidelijk werd, wat mijn diepste verlangen is, is dat mijn hart
altijd open is, dat ik voor niets of niemand mijn hart zal sluiten. Dat alles
erin kan gebeuren.
Achteraf sluit de droom die ik die nacht ervoor had er goed bij aan. Ik liep achtereenvolgens in drie grote ‘wereld’ steden. In ieder geval Keulen en Parijs en ik liet me niet intimideren door de grootsheid, de drukte of (vooral) de onbekendheid.
Ik was volkomen happy en open en op mijn gemak, alles kon gebeuren.
De
vraag die dan ook in me opkwam was:
Hoe
zorg ik ervoor dat ik nooit meer mijn hart sluit? En
dan bedoel ik het idee dat ik heb dat ik mijn hart kan sluiten, want ergens
begrijp ik ook wel dat het hart altijd open is en nooit gesloten kan zijn.
Ik
heb nog een vraag:
Ik
hoorde het lied “Please call me by my True Names” (*) met de tekst van
de sangha van Thich Nhat Hanh.
Wat
wordt er bedoeld met “Call me by my True Names”?
Ik vermoed dat deze beide vragen met elkaar te maken hebben.
Jivanjili:
Ja, we zullen je vragen in één ademtocht beantwoorden.
De
Vraag “wat wil ik nu werkelijk” is een heel belangrijke vraag. Het
vraagt integere introspectie en bepaald in hoge mate de onverbloemde focus van
onze aandacht… en openbaart het antwoord mettertijd. Prima!
Het
is inderdaad een vreemde manier van zeggen: “een open hart.”
“Hart” betekent “open”,
en
daar ligt de sleutel al van je opmerking dat het hart nooit
gesloten kan zijn.
Zo juist!
Wat bedoelen we met “hart”?
Met
“hart”(Akasha) duiden we de grenzeloze mogelijkheden van de zintuigen aan in
de meest subtiele, verfijnde betekenis.
We
zouden ook kunnen zeggen:
helder besef van bewustzijn, vrij van enige redenering, logica, onlogica of identificatie. Met andere woorden onvoorwaardelijk Zijn.
Het ‘persoonlijke’ verstand denkt in verschillen en overeenkomsten gebaseerd op herinneringen en bepaald in hoge mate onze individuele beleving en besluitvorming… al dan niet ervaren als restricties.
Leven
vanuit de natuurlijke harmonie die zich openbaart in je hart, is leven vanuit
onberedeneerbare zuivere intuďtie zonder wikken en te wegen.
Het vraagt uiterste discipline (discipelschap) om je telkens weer bewust te zijn van de bron waaruit je handelt.
De
bron die we “hart” noemen is altijd in het moment, in de adem van het moment
en openbaart zich in die subtiele innerlijke stem.
Als jij je er niet bewust van bent is je attentie elders, verzwolgen in het lawaai van je gedachten…. breng je aandacht terug naar je ademhaling
In
de stilte horen we onze innerlijke stem het luidst; in de onweerstaanbare roep
van de Geliefde Ene… je “True Names”(Ware Namen) en draagt geen
naam. Het is de woordloze,
allesdoordringende roep van de stille essentie in alle ervaringen.
(*) Vertaling van "Please call me by my True Names"
Mijn vreugde is als een warme lente,
het brengt over de hele aarde bloemen tot bloei.
Mijn pijn is als een rivier van tranen,
zo wijds dat het de vier oceanen vult…
Roep mij alsjeblieft bij mijn Ware Namen,
opdat ik mijn schreeuwen en lachen gelijkertijd hoor,
zodat ik kan horen dat mijn vreugde en pijn een zijn.
Roep mij alsjeblieft bij mijn Ware Namen,
zodat ik kan ontwaken
en de deuren van mijn hart zullen open blijven.
"Please call me by my True Names"
My joy is like spring so warm,
it makes flowers bloom all over the earth.
My pain's like a river of tears,
so vast it fills the four oceans....
Please call me by my True Names,
so I can hear all my cries and laughters at once,
so I can hear, that my joy and pain are one.
Please call me by my True Names,
so I can wake up
and the doors of my heart could be left open.
***********************