Fietstocht van Doetinchem naar Parijs door Jos Welling

Totaal:  760 km

zaterdag 24 juli 2004                     dag 1

Om 7.00 liep de wekker af. Ik sprong het bed uit en ging nog wat laatste spullen inpakken. Ontbeten en toen de geleende fiets van Gijs behangen met fietstassen. Kinderen werden wakker gemaakt en het hele gezin stond met uit te zwaaien. Grietje maakte nog een foto van me en om 7.56 vertrok ik. Raar idee dat je nog aan het eind van de straat even zwaait om naar Parijs te gaan. In het begin waren mijn spieren nog wat stram en ik kreeg al vrij snel zadelpijn. Door Zeddam gekomen en ‘s – Heerenberg. Grens over en bij Emmerich de brug over. Daar wat tussen de weilanden gefietst omdat ik Kleef wilde vermijden. Al snel de weg kwijt. Ineens kwam ik er achter dat ik de zonnebril, korte broek en sandalen vergeten was. Ik kon mezelf wel voor de kop slaan. Door naar Till en Louisendorf. Het weer werd steeds beter, lekker zonnig en warm. Via Weeze in Kevelaer terecht gekomen. Je werd vanzelf het stadje binnen geleid, omdat het fietspad ophield. Gezellige binnenstad met bedevaartgangers die in kerkbanken in de openlucht zaten. Bij de kerk werden kaarsen verkocht. Allemaal erg vroom daar. Terrasje opgezocht en cappuccino met käsetorte genomen. In de stad op zoek naar een zonnebril, maar alles was veel te duur. Kevelaer uitgereden en naar Lüllingen en binnendoor naar Auwel-Holt. Beetje omweg gemaakt. Saaie weg door maïsvelden. In Herongen bij de Evangelische kerk zitten uitrusten. Stoeltje van George uitgeklapt en mijn broodjes gegeten en water gedronken. Inmiddels had ik er al 80 km op zitten. Van 13.00 tot 13.30 gerust. Toen door natuurgebied gereden en daar was het flink klimmen. Erg mooi, allemaal, maar ik reed om. In Leuth naar Breyell gereden om een of andere reden toch weer in Leuth terecht gekomen. Het schoot niet op. In Breyell de weg naar Bracht gevraagd aan jongen voor de spoorbomen. Hij wees me de goede weg op ….en toch ging ik, heel eigenwijs, de andere kant op!

Langzamerhand naderde ik Kaldenkirchen en wist dat ik totaal verkeerd zat. Het was al 15.00 toen ik in Tegelen kwam. Mijn plan was om van Venlo naar Roermond langs de grote weg te fietsen. Dit plan ging niet door, omdat er geen fietspad langs de grote weg liep. Dus ik reed door allerlei woonwijken van Belfeld en Reuver. Niet fijn fietsen. Bovendien kreeg ik een flinke dip en heb een kwartier op een bank zitten uitrusten. Verder gegaan in de poging om bij Roermond te komen en opnieuw verkeerd gereden. Een paar oudere fietsers wezen me het fietspad langs de grote weg aan vanaf Swalmen. Deze gevolgd en langs Roermond opgereden. IJsje gekocht bij tankstation. Bij iemand aan huis om water gevraagd en gekregen. Langs Melick en St. Odiliënberg gefietst naar de camping in Montfort. Om 18.15 kwam ik aan na bijna 150 km ! Tentje opzetten lukte niet echt goed en ook het opblazen van het luchtbed (met ingebouwde pomp) ging moeizaam. Er stonden voornamelijk oudere echtparen om mij heen die relaxed vanuit hun luie stoel keken hoe ik aan het stuntelen was. Gedouched en op het terras van de camping een Grimbergen gedronken. Er zwommen alleen maar kinderen in het zwembad. Ik had niet de behoefte daar ook te gaan zwemmen, ondanks het warme weer. Bij het tentje kreeg ik van aardige overbuurman koffie die hij over had gehouden. Ik heb met de percolator ook zelf nog koffie gezet op de brander. Toen boek van Nicci French zitten lezen. Het werd donker, dus kon ik het lampje van Gijs goed proberen. Je zet ‘m gewoon op je hoofd met een band; net een mijnwerker. Grietje belde mij om 21.30. Tot 22.30 zou de snackbar van de camping open zijn. Dus ging ik tegen 22.00 daar kijken want ik had nog niets gegeten. Snackbar was dicht! Jongetjes tipten mij dat er in het dorp wel wat zou zijn. Inderdaad was er een snackbar open en daar een patatje speciaal en kroket gegeten. Smaakte geweldig, want ik had enorme honger. In het donker weer teruggefietst naar de camping en ik kon gelukkig nog net de WC halen, want ik had een hevige diarree. Weer een Grimbergen op terras gedronken, terwijl binnen een orkestje allerlei smartlappen speelde. Er waren zowaar mensen aan het dansen. en er was een barbecue. Rond 23.00 de tent in om te gaan slapen. Ik heb erg slecht geslapen, waarschijnlijk vanwege de vele koffie.

zondag 25 juli 2004                       dag 2

De wekker liep om 7.30 af. Spullen ingepakt en koffie gezet. De campingwinkel was pas om 10.00 open en daar kon ik niet op wachten. Dus een broodje van gisteren als ontbijt genomen. Tegen 8.40 vertrok ik. Het weer was niet best: grijs en koud. Lange, saaie rechte wegen richting MariaHoop en Koningsbosch. Ineens schrok ik me wild toen ik de grens met Duitsland zag aankomen. Maar dit was de goede route om in Sittard te komen. Het was zondagmorgen en erg uitgestorven overal. Sittard en Geleen door. Mijn zadelpijn begon nu echt hinderlijk te worden. Ook mijn rechterknie vond het niet leuk meer. Bij Beek kwam ik langs het vliegveld en reed zo een stuk langs de A2. Lekkere afdaling naar Meerssen. Daar langs bekende plekjes gekomen waar ik jaren geleden eens les heb gegeven. Links van het spoor blijven fietsen, want dan zou ik vanzelf bij het station van Maastricht uit komen. Het station zelf was een grote bouwput. Leuk terras opgezocht en daar een heerlijke kop koffie met appelvlaai genomen. Hier begon dan uiteindelijk de route van Paul Benjaminse. Precies om 12.00 begon ik daarmee. Ik had de routebeschrijving met wasknijpers aan mijn stuur gehangen en de routekaart in mijn achterzak. De route leidde je direct de stad uit en het klimwerk naar Bemelen begon.

Was gelijk al heel heftig en ik ging terugschakelen tot de laagste versnelling. Ik kwam op het plateau van Margraten, waar je aardige vergezichten hebt. Er waren veel fietsers onderweg. Door naar Sibbe en Ingbar. In Gulpen kreeg ik zowaar een glimpje zon, maar dat duurde maar een paar minuten. Nu ging ik door het dal van de Geul. Mooi glooiende beboste hellingen. Heel veel wandelaars ook in dit gebied. Slenaken door en daar was heel onopvallend de grens met België. Het eerst stadje was Teuven en ik verbaasde mij er over dat er alleen maar Frans gepraat werd hier. Uitgerust bij een monument. Ik dacht dat ik uit de wind zat en deed een poging om 500 ml water aan de kook te brengen om pasta in te koken. Dit mislukte. Mijn brander kreeg het niet voor elkaar. Wat water gedronken, want verder had ik niets. Deze fout maakte ik nog een paar keer: te weinig proviand voor onderweg ingeslagen. De route ging over een onverhard, modderig pad. Tot overmaat van ramp begon het zachtjes te regenen. Het schoot niet bepaald op. In het plaatsje Aubel gekomen. Leuk, levendig stadje, maar met de regen bood het toch een trieste aanblik. Weg naar Thimister gevonden en lekkere afdaling, terwijl de regen me in het gezicht sloeg. Via dorpje Froidthier in Thimister aangekomen. Ik zag een bordje “Chambre d’Hotel” staan en had daar wel zin in. In de regen een tentje opzetten had ik niet zo’n zin in. 

De madame vertelde me dat de prijs € 65,- per nacht was!! Toch maar even niet. In plaatselijke kroeg ook nog geprobeerd om kamer te bemachtigen, maar ook dit liep op niets uit. Wel vertelde de kroegbaas me dat er een camping bij de boer is. Die had ik zalf via Internet ook al gevonden, dus toch maar daar naar toe. Om 16.30 was ik er al en werd vriendelijk onthaald door de boerin. Bij haar aan de keukentafel kreeg ik 2 glazen cola.

Voor een nachtje staan hoefde ik maar € 6,- te betalen. Het gras stond hoog en je kon echt zien dat hier vrijwel nooit iemand stond. Ik stond er helemaal alleen! De zon begon een beetje te schijnen en ik genoot van het mooie uitzicht. Gedouched bij de boerin in de boerderij. Er lagen allerlei boerderijproducten op een tafel uitgestald, die je kon kopen. Wel heb ik een fles rosé van haar gekocht, die ze uit haar privé-voorraad uit de kelder ging halen. Ze wilde er wel € 5,- voor hebben. Zakelijk was ze wel. Lekker in de zon naast mijn tentje zitten genieten van drank en uitzicht en af en toe de geur van de varkens…. Tegen 19.15 kreeg ik flink honger en ben wezen eten bij het enige restaurant van Thimister. Een heerlijke tagliatelle met vis met een Leffe brune er bij. Ook al het stokbrood at ik natuurlijk op. Met de zelfontspanner wat foto’s van mij genomen. Op aanraden van de eigenaar nog een Karmeliet geprobeerd. Volgens hem het beste Belgische bier uit de fles. Aan de praat gekomen met Nederlands stel dat onderweg was naar de Pyreneeën. Zij hadden dus wel die kamer van € 65,- genomen, omdat ze moe waren. Toen ze van mijn camping hoorden, baalden ze stevig. Ik had nog steeds honger en ben bij de frietboer aan de overkant nog een friet met mayonaise gaan eten. Tegen 21.15 weer terug bij de tent en nog wat gelezen.

’s Nachts was het een beetje gaan regenen, dus de tent was nat. Om 7.00 liep de wekker af. Tegen de varkensschuur, uit de wind koffie gemaakt op de brander. Het geluid van knorrende varkens op de achtergrond…Rond 8.50 was ik klaar met inpakken en vertrok. Ik had lange broek aan en mijn trainingsjasje. Na de klim in Thimister had ik het al zo warm, dat de jas uit kon. Het fietspad van Benjaminse kon ik niet meer vinden, dus verder geklommen langs een drukke weg naar Battice. Na een paar keer vragen eindelijk het vrije fietspad (de RAVEL) weer gevonden. Het pad was onverhard, dus constant opletten op de scherpe steentjes. Het was wel lekker rustig fietsen. Onderweg bij bakker 2 koffiekoeken gekocht en in de lichte regen opgegeten op een  bankje. Bij Fleron eindigde het fietspad en toen verkeerd gereden in de voorsteden van Luik. Ik zou een wit kerkje moeten tegenkomen, maar die heb ik niet gezien. Via vragen aan de bevolking kwam ik op de drukke weg naar Chenée. In dit stadje moest ik het fietspad langs de Ourthe zien te vinden. Na een stevige afdaling kwam ik in het dorp terecht. Een vrouw vroeg me direct waar ik naar toe ging. Toen ik Parijs zei, was ze vol bewondering.

Ze liep een heel eind met me mee om me naar het fietspad te begeleiden. Ook hielp ze nog mee de fiets naar beneden te tillen van een trap af. Geweldig allemaal. Ze wilde wel dat ik een kaartje naar haar zou sturen vanuit Parijs. Dit heb ik gedaan. Langs de Ourthe werd het mooi en steeds rustiger. Ik liet het stedelijke gebied van Luik achter me en ging de Ardennen in. Het weer werd steeds beter. Dit was ook weer zo’n RAVEL-fietspad. Bij Tilff stoeltje uitgeklapt en aan de waterkant wat zitten uitrusten. Flinke klim naar Esneux gemaakt, maar ook weer een afdaling. Steeds kon je de rivier blijven volgen. Ik zag veel groepen die gingen kanoën, wandelen of fietsen. Langs de oever werden tenten gebouwd en barbecues gemaakt. Ik begon trek te krijgen en dorst, maar er kwamen geen winkels… In klein plaatsje zag ik een friettent met een grote kunststoffen zak patat er voor. Het water liep me al in de mond. Dichterbij gekomen viel mijn droom in duigen…maandag gesloten!! Verder naar Comblain-au-Pont. Daar was gelukkig een Sparsupermarkt. Ik heb er Boursin, stokbrood, cola en aardappelsalade gehaald. Eindje verder langs de rivier op een bankje heb ik geluncht. Dit werd hoogste tijd ivm uitdroging en tekort aan energie. Toen kwam er een zeer slecht stuk “fietspad” langs de Ourthe.

Het boekje vermelde al dat je beter kon gaan lopen en dat was zo. Keien en boomwortels waar je voorzichtig overheen ging. De ravijn naast het pad werd steeds dieper. Als je een keer verkeerd stuurde, lag je in de Ourthe. Bij Hamoir kwam je uit het rivierdal en werd het dus weer klimmen. Een langzame klim op een goed geasfalteerde weg. Deze klim was over een lengte van 13 km . Bij een klein stalletje langs de weg heb ik 2 bananen en cola gekocht. De man had er ook nog 2 snoepjes in gedaan. Langzamerhand verliet ik het bos en er verscheen steeds meer weiland. Dikke, lichtbruine koeien staarden me aan. Voor het plaatsje Ocquier gerust en mijn bananen en cola genuttigd. Het klimmen ging steeds maar door. Het waaide behoorlijk en dat maakte het ook niet gemakkelijk. In het stadje Ciney bij de supermarkt wat inkopen gedaan: rode wijn, salade en nivea. Stadje uit en toen een vreselijke klim naar Sovet. Ik kon er niet meer tegenop en ben voor het eerst afgestapt! Ik voelde het als een nederlaag. In de brandende zon de fiets omhoog gezeuld. Door naar Thynes en daar zou een afdaling komen. En inderdaad een afdaling van 8 km door de bossen. Het eindpunt van de afdaling was bij de abdij van Leffe. Nog een paar foto’s daar van gemaakt en de camping opgezocht in Dinant. Mooie camping pal aan de Maas. Het was al 20.30, dus ik was erg laat. De camping kostte € 6,40 en het douchen € 1,-. Ik ging staan bij andere tentjes aan de rivier. Nadat ik alles opgezet had, ben ik heerlijk wezen douchen. De wijn opengemaakt en ik at er de salade en restanten stokbrood en boursin bij. Ik had uitzicht over de Maas en in de verte het stadje Dinant. De maan kwam op boven de heuvels en het werd al snel donker. Grietje gebeld en gehoord dat ze al weer een film gehuurd hadden en zich prima vermaakten. Nog wat gelezen en toen gaan slapen. Er was veel herrie van feestende jongelui een eind verderop. Dit galmde hard over de rivier. Gelukkig had ik oordoppen en ik heb prima geslapen. 

Toen ik om 7.00 de rits van de tent open deed, zag ik helemaal niets. Er lag een dikke mist over de Maas. Het was koud en ik heb snel warme koffie gemaakt. Na de spullen inpakken, ben ik om 8.45 vertrokken. Even een patisserie in Dinant opgezocht om wat zoete broodjes te halen. Op een bankje aan de Maas heb ik deze opgegeten. De zon kwam er al door. Langs de rivier gefietst richting Anseremme. Ik kon het dorp niet vinden en reed eerst verkeerd bergop. Terug gefietst en toen bleek dat ik er al doorheen gefietst was. Sluis overgestoken naar de overkant. Iets drukkere weg langs de Maas. Mooi kasteel van Freyr gepasseerd en sluis overgestoken bij Waulsort. Kort langs de rivier zag je de vissen zwemmen, zo helder was het water. Veel vissers op deze zonnige ochtend. Langzamerhand kwam het fietspad steeds verder van de rivier te liggen en steeg je het Maasdal uit. In de verte zag ik grote witte wolken. Dit bleek van de koeltorens van de kerncentrale van Givet te zijn. Deze centrale is pal tegen de grens gebouwd. Fijn voor de Belgen…Nu begon het fietspad naar Mariembourg. Dit is een kaarsrecht pad dat over een voormalige spoorlijn aangelegd is. Je rijdt door het bos en de velden. Erg mooi pad. Er kwam een Belg naast me fietsen en maakte een praatje. Hij was voormalig vrachtwagenchauffeur en touringcarchauffeur. Hij praatte Nederlands, maar woonde in Wallonië. Dagelijks reed hij ongeveer 120 km en was 72 jaar. Al de 26 km naar Mariembourg met hem gekletst en dat was heel gezellig. 

n Mariembourg liet hij me nog de oude locomotieven van het spoorwegmuseum zien en toen ging hij naar huis. Ik heb even op het mooie plein van het stadje uitgerust. Buiten het stadje ben ik bij een friterie gestopt en heb heerlijke Belgische frieten met mayonaise gegeten. Gevlucht vanwege de wespen. In Bossu het mooie kasteel gefotografeerd. Er kwamen een aantal gemene klimmetjes naar de dorpen, maar de omgeving was mooi. Wederom een erg warme dag. Regelmatig ging ik onderweg water vragen dat ik ook altijd kreeg. De vervallen Villa Lamarche bekeken en toen richting grens. Tegen 16.00 en na 460 km passeerde ik de grens met Frankrijk. Op het lange fietspad van Foret Domaniale de St. Michel een tijd uitgerust. Via onverharde paden kwam je het bos weer uit. Toen ik water stond te drinken, kwam er een Nederlander bij me staan praten. Hij was ook onderweg naar Parijs en ook van plan om in Plomion de camping te nemen. Na even gebabbeld te hebben, ging hij in zijn eigen tempo weer verder. Plomion lag wat van de route af en kon je bereiken via het dorp Jeantes. Bij Besmont zag ik een bord die kant op staan. Deze genomen en na flink klimmen eindelijk in Plomion gekomen. Daar ging ik de weg vragen, want bordjes naar de camping zag ik niet. Ik werd keurig verder verwezen. Bij de bakker ben ik een stokbrood en camembert wezen halen. Toen ik hem vertelde van de camping, zei hij dat de camping “fermé” was, oftewel gesloten! 

Gelukkig had hij een alternatief bij een motorcrosscircuit waar ook een soort camping zou zijn. Net toen ik daar naar toe wilde gaan, zag ik de fiets van de Nederlander pontificaal voor het enige café van het dorp staan. Dus ik ook naar het café en daar stond hij een Stella Artois te drinken. Ik heb er ook 2 gedronken. Een oudere vrouw stond in het café, waar verder niemand was. De man heette Rein en kwam uit Zoetermeer. Hij was blij met mijn alternatieve camping bij het circuit, want hij was al naar boven gefietst en gezien dat de camping gesloten was. Zijn plan was om dan maar bij een boer te kamperen. Hij ging nog even boodschappen doen bij de bakker en toen hebben we in het café nog een fles rosé en rode wijn gekocht. Samen gingen we op zoek naar de camping. Na 2 km vonden we inderdaad het terrein. Kale vlakte met een paar silo’s. De Franse eigenaar vond het prima dat we daar gingen staan. Er stonden wat jonge Nederlandse stellen die daar speciaal naar toe gekomen waren om met de zijspan te crossen. Ze riepen: “He, eindelijk Nederlanders.” Ze waren blij met ons.

We konden achter hun caravan gaan staan met onze tentjes. Rein en ik gingen bij elkaar zitten en we deelden wat we hadden: stokbrood, camembert, worst en Nederlandse kaas. De fles rosé eerst opgemaakt, omdat het anders warm zou worden. Lekker gedouched in een groot douchegebouw. We praatten wat met de Nederlanders die ondertussen gingen barbecuen. Wij kregen wat speklappen en kippenpoten die ze over hadden. De muziek van Jantje Smit verhoogde de sfeer. Rein noemde het “camping Grandioso”. Met hem ook de fles rode wijn leeg gemaakt, terwijl het donker werd. Prachtige sterrenlucht. Het koelde flink af en wederom met de sweater het bed in.  

Al om 6.50 stond Rein te roepen of ik al wakker was. De zon kwam al op boven de vlakte. Weer een gratis douche genomen en ontbeten met Rein. Hij had gisteren nog 2 eieren kunnen bemachtigen bij de bakker en ik had nog wat stokbrood. Thee gezet en brood in gesopt. Je doet gekke dingen om je mag te vullen. Allebei een gekookt eitje en koffie als toetje. Rein vertrok eerder dan ik met onbekende bestemming. Ik ging om 9.10 op weg naar de camping in Attichy. Vrij snel had ik door dat Rein mijn handschoentjes waarschijnlijk meegenomen had…Direct al een flinke klim, waar ik ging lopen. In het dorpje Agnicourt-et-Séchelles de versterkte kerk gefotografeerd. Dat is een kerk met schietgaten en gevechtstorens. Nu werd het landschap kaal met wuivende graanvelden. De route was redelijk vlak en het schoot prima op. Ik haalde eindelijk de 20 km per uur weer. In Pierrepont zag ik Rein op een bankje naast een Fransman zitten. Even bijgepraat en een flan (gebak met pudding) gehaald bij de bakker. Rein ging weer verder en ik even later ook. Door het vlakke landschap zag je al van verre de stad Laon liggen op een rots.

 De kathedraal stak daar bovenuit. Via een voorstad met mammoetwinkels kwam je de stad binnen. Na even zoeken het onbemande treintje gevonden dat me naar de bovenstad zou voeren. De fiets er in en zo liet ik me voor € 1,- naar de kathedraal brengen. Kathedraal vluchtig bekeken en ook de gezellige binnenstad. Al snel aan de afdaling begonnen. Ik kwam aan de verkeerde kant van de stad terecht, maar na goed kaartlezen de route van Benjaminse weer kunnen oppakken. In het dorpje Suzy de kerk gefotografeerd, terwijl me een bij in mijn been stak! Niet veel last ervan en gewoon door gefietst. Het restaurant waar ik graag had willen gaan zitten, zat dicht. Mijn voedselvoorraad stelde ook niet veel voor: een Sultana van Rein gekregen. In Prémontré water gevraagd bij oude man. Het stuk langs de abdij van die plaats was zo steil dat ik de 1200 meter vrijwel geheel liep Bij oude wegwijzer weer een mooi fietspad door het bos. Stoeltje uitgeklapt rond 15.00 en de Sultana gegeten. In Coucy door de fraaie stadspoorten gefietst. Ook een eind verderop bij Pont St. Mard een eind moeten lopen. Mijn brandstof was een beetje op. Toch weer te weinig proviand ingeslagen! Het was nu meer afdalen dan klimmen en dat was prettig. Ik had al visioenen van een koud biertje op het terras van de camping of in het plaatsje Attichy. Om 17.45 de camping gevonden. Mooie, grote camping aan een meertje. Weer stond ik maar 10 meter van het water af. Snel de tent opgezet en spullen er in gezet. De camping had geen terras, dus dan maar in Attichy kijken. In het hele dorp geen terras te vinden. Vrijwel alle winkels waren gesloten! 

Toen maar 2 bananen en 2 sinaasappels gekocht met cola. Dit at ik op bij de tent. Ik had een bord zien staan met “pizza a l’emport” er op. In het dorp vond ik een busje, waarin een aardige Française pizza’s maakte. Alle pizza’s kosten 7 euro. Dus heb ik de pizza met de meeste ingrediënten besteld. Het zou een half uur duren zei ze. In de tussentijd ging ik op zoek naar iets te drinken. Bij de charcuterie had ik flessen zien staan. Ze verkocht inderdaad wijn en rosé, maar niet gekoeld. Toch was de eigenaresse bereid om met een fles te verkopen uit haar eigen koelkast voor € 3,-. De pizza duurde wat langer en ik heb ondertussen met het zoontje Julien van de pizzabakster gevoetbald. Toen ik bij de tent kwam heb ik een pizza nog nooit zo gewaardeerd. Ik had enorme honger en ik vond het de lekkerste pizza aller tijden. Er zaten stukjes aardappel in en mozzarella. Paar foto’s van gemaakt. Ook de koude rosé was goddelijk. Mijn geluk kon niet op. Nog even gepraat met Nederlands gezin met jongens van 11 en 13 die ook naar Parijs gingen. Per dag legden ze 60 km af en Disneyland was het doel. Bij de tent nog even gelezen en toen gaan slapen.  

Mijn zadelpijn was een stuk minder dankzij de uierzalf van Rein. Ook met mijn rechterknie ging het beter sinds ik mijn zadel hoger gezet had. Ook hier was er mist boven het meer. De zon begon er al snel doorheen te branden. Koffie gezet en zonder ontbijt vertrokken na eerst de camping betaald te hebben. Goedkoopste tot nu toe: € 5,90. In Attichy bij de bakker paar broodjes gehaald voor het ontbijt en bij de bank gepind. Iets verderop bij de Intermarché flink inkopen gedaan, want de fout van gisteren zou ik vandaag niet maken. Eindelijk weer een zonnebril gekocht. De korte broeken waren te oubollig, dus dan maar met de zwembroek straks in Parijs rondlopen. De route ging door een bos via een steile helling. Daar stoeltje neergezet en ontbeten. Al snel verder door het bos. Fijne afdaling naar Pierrefonds en ineens zag ik het prachtige sprookjeskasteel! Geweldig hoe het daar hoog boven het stadje lag. Even naar toe gereden en foto’s gemaakt. Ik wilde ook van afstand nog een mooie foto maken, dus ben ik weer een stukje terug gefietst. Plotseling hoorde ik Rein achter me: “Jos, ik heb je handschoenen!” Hij bracht me de handschoentjes, een wasknijper en een kaart die ik verloren was. Samen verder gefietst door het bos naar St. Jean-aux-Bois. Daar zijn we de kroeg in gegaan en lekker 2 biertjes gedronken. Het was pas 11.15, maar het smaakte prima. Hij ging weer eerder weg. 

Toen ik onder weg was hoorde ik hem weer achter me met een Engelsman die hij ontmoet had. Steeds samen doorgereden naar de volgende dorpen. Ook het gezin met de 2 jongens zat ons op de hielen. In het dorpje Montepilloy (met een rare toren) lag hij voor en verloor ik hem uit het oog. Daar lagen kasseien en kon je weer lopen. Ik ben verder gefietst naar de abdij van Chaalis via een kronkelige weg door het bos. Boven de abdij zag ik in de verte vliegtuigen dalen en stijgen. Het eerste teken dat Parijs niet ver meer was…Bij de abdij was een pretpark en daar heb ik bij de portier water gehaald. In het park onder de bomen uitgebreid zitten lunchen. Ik had salade met ham, stokbrood, camembert en paté. IJsthee dronk ik er bij. Met een volle maag verder. Tijdens een klim hoorde ik naast me roepen: “Jos, zin in een bakkie koffie?” Rein stond koffie te zetten en te lunchen met stokbrood met tonijn. Een kop koffie bij hem gedronken en toen ging ik weer verder met mijn beklimming. Het was erg warm en de zon brandde op mijn benen. Na dorpje Plailly was er een pomp langs de kant van de weg. IJskoud water kwam er uit. Heerlijk me opgefrist en de bidons gevuld. Alweer een klim naar Vémars en toen werd het vlakker. Er kwamen steeds meer vliegtuigen over me heen vliegen. 

Heel in de verte zag je bebouwing en een verkeerstoren. Bij Messy de route van Benjaminse verlaten en op weg naar de camping in Villevaudé. Het was nog 9 km met een pittige klim langs een zeer drukke weg. Bij superette wat bier gekocht en salade en vruchtendrank. Om 18.00 was ik op de camping. De camping was schrikbarend duur: € 16,60! Ik kreeg een plekje toegewezen op een speelveldje bij wat klimtoestellen. Er stonden wat Engelsen. Stoeltje uitgeklapt en 3 kwartier zitten bijkomen van de vermoeienissen. Mijn biertjes waren lekker, maar erg zwaar: 8,5% alcohol. Eindelijk kreeg ik wat energie om de tent op te zetten. Mijn avondeten bestond uit: stokbrood met camembert, salade en worstjes. Multivatamine gedronken en wat zitten lezen. Mooie sterrenhemel, waar af en toe een verlicht vliegtuig doorheen vloog. Een egel kwam nog even kijken of er wat eetbaars achter gebleven was. Slecht geslapen, omdat mijn luchtbed leegliep! Er zat een piepklein lek in. Halve nacht sliep ik op de grond. Ook werd ik door muggen aangevallen.  

Al vroeg wakker, want ik kon toch niet slapen. Het luchtbed heb ik geprobeerd te plakken. Op mijn dooie gemak alles ingepakt en koffie gezet. Ontbeten met brood van gisteren, paté en camembert. Om 10.10 vetrok ik naar Messy, waar ik de route weer oppikte. In Gressy kwam ik aan het begin van het fietspad naar Parijs. Prachtige tocht door de natuur langs het Canal de l’Ourcq. Ik had me al bedacht om een hotel te nemen ipv de camping vanwege mijn lekke luchtbed. Veel fietsers en trimmers op het fietspad. Ik kwam een stel tegen dat onderweg was naar Berlijn! Op een marktje in een voorstad van Parijs heb ik een leren geldbuidel gekocht. Nog afgedingt van €5,- naar €3,-. De ene keer fietste ik links van het kanaal, andere keer werd je rechts van het kanaal geleid. De bebouwing maakte geruisloos plaats voor het groen. De gebouwen werden steeds hoger en ook zag je hotels verschijnen. Even gerust zo rond 12.00 op een bankje langs het kanaal. De werkende Parijzenaars hielden hun middag pauze. Daar waar het fietspad ophield, was een metrostation en brasserie. Direct zat je in de bruisende stad vol verkeer en mensen. Aan de overkant van het kanaal gekomen en daar het fietspad weer gevolgd. Het pad was wel vaak geblokkeerd met auto’s. Je moest goed uitkijken met het verkeer, maar verder was het goed fietsen. Op Place de la Bastille heb ik iemand van mij een foto laten maken. Na 760 km was ik eindelijk op een markante plek in Parijs. Het gaf me wel een voldaan gevoel. Op een terrasje heb ik een biertje gedronken. Ik schrok van de prijs: € 3,50. Naar de Notre Dame gefietst en toen een hotel gezocht. Ik wilde graag in de buurt van Gare du Nord zitten, omdat ik dan kon uitzoeken hoe de trein terug ging. Bij Gare de l’Est ging ik een willekeurig zijstraatje in en koos het eerste de beste 1-ster hotel.

 De prijs was € 35,- per nacht en een douche kostte € 3,-. De kamer was nogal groezelig, met afgebladderde muren en veel stof. Het bed was prima en daar ging het me alleen maar om. Nadat ik alles uitgepakt had, ben ik wezen douchen. De schoonmaakster ging eerst de douche nog schoonmaken en daar wachtte ik even op. Het was bloedheet in Parijs. Geld gepind, want gelijk afrekenen. Met mijn zwembroek aan de stad in, want een korte broek had ik niet. Naar Gare du Nord gelopen om te informeren hoe laat de treinen zondag gaan. er stond een enorme rij voor en toen heb ik het er maar even bij laten zitten. Ik koop zondag wel een kaartje, dacht ik. Relaxed gewandeld langs het station richting Montmartre. eerst kwam ik door een wijk waar je alleen maar Indiërs zag met lange, kleurrijke gewaden. Vlak daarna een wijk waar je alleen maar Afrikanen zag. Op een digitale thermometer zag ik dat het om 20.00 nog 32 graden was! Ik heb een stokbrood tonijn gekocht en een biertje. Deze heb ik in een parkje opgegeten. Verder gewandeld en de trappen op naar de Sacre Coeur. Zoals gewoonlijk erg druk daar met toeristen. Op de trappen zitten kijken naar een straatkomiek die iedereen voor de gek hield met fluitjes en een plastic hamer. Ik kwam niet meer bij van het lachen. Afgedaald en de drukke, broeierige stad in. Bij een restaurantje aan klein tafeltje penne met vis gegeten en een biertje er bij. Het was goed te eten. Gewandeld naar de Opera en Place Vendome.

 Het grote park Tuilerie in gelopen en water uit de pomp gedronken. Er zat wel een beetje een chloorsmaak aan. De mensen lagen lekker van de zon te genieten aan de vijver. Op de Place de la Concorde heb ik mijn voeten in het ijskoude water van de fontein gestoken. Meerdere toeristen deden dat. Ik knapte er helemaal van op. De zon ging onder boven de Arc de Triomphe. Het park Tuilerie werd om 21.00 op slot gedaan en toen moest ik mijn wandeling maar door de stad vervolgen richting het hotel. Bij het Palais Royal het park bekeken waar men aan het picknicken was en jeu de boules aan het spelen. In het donker een lange weg gelopen waar ik vrijwel niemand tegenkwam. Bij de poort van St. Denis op een terrasje een Leffe gedronken. Daar kon ik eindelijk plassen, want ik stond op springen. Ik betaalde voor het biertje € 0,50 extra , omdat het na 22.00 was! De logica ontging me en de ober zelf snapte het ook niet. Hij mompelde iets van “Typisch Parijs”. Een steegje doorgelopen met alleen maar Pakistaanse en Indiase restaurants. Ze wilden me haast naar binnen trekken. Om 23.00 in het hotel gekomen. Een stel lawaaierige Afrikaners waren nog aan het koken op de kamer! Er stegen heerlijke geurtjes op. Totaal uitgeput ben ik in slaap gevallen met het raam wagenwijd open, want het was benauwd warm.  

Tegen 8.00 was ik mijn bed uit en ben zonder ontbijt de stad in gelopen. Het plan was om de hele dag lopend de stad te verkennen. Met een metro zie je veel te weinig van de verschillende wijken en mensen die er leven. Café au lait gedronken met een croissant staande aan de toog. Weer naar Montmartre waar ik de schilders wel eens aan het werk wilde zien. Op Place du Teitre zag ik ze. Via een saaie wijk naar de Arc de Triomphe gegaan. Mijn voet begon pijn te doen in de hiel. Op een markt een crêpe met kaas gegeten. Bij de Arc me weer laten fotograferen door een Japanner. Ook nog naar de Eiffeltoren gewandeld, maar ik werd moe en mijn voeten begonnen pijn te doen. Toen kwam ik op het geweldige idee om terug te gaan naar het hotel en de fiets te pakken. Dit was de enige keer dat ik de metro nam. Met de fiets probeerde ik de Joods wijk te vinden, waar ik ooit met Grietje al eens geweest was. Ik kon het niet vinden. Wel kwam ik door een Chinese en Arabische wijk. Veel mensen zaten te lunchen bij Thaise of Chinese restaurants. Onderweg steeds bij kleine supermarktjes brood, worst en kaas gekocht. Uiteindelijk in het park van de begraafplaats Pere Lachaise neergestreken om te lunchen. Naar Place de Nation gefietst, waar ze met 5 rijen auto’s naast elkaar reden. Aan de andere kant van de Seine op een bankje gekeken hoe mensen in de openlucht dansles kregen. Enorm veel rondvaartboten kwamen langs. Langs de Dom des Invalides gefietst en bij de Eiffeltoren gekomen. Daar heb ik lang in het gras gelegen en het bouwwerk bewonderd. 

Weer de Seine over en de nieuwe wijk La Defense in. Daar staat een hypermoderne ark die in het verlengde ligt van de Arc de Triomphe. De nieuwe kunstwerken konden me niet zo boeien. Over een andere, minder drukke weg de stad weer in en geprobeerd om de Thaise en Chinese restaurants terug te vinden. Dit is niet gelukt. Toen maar een eind verderop een Chinees restaurant gekozen om te gaan eten. Het eten was weinig en niet lekker. Toch nog € 17,- neertellen. In de gezellige uitgaanswijk Quartier Latin de Rue Mouffetard gevonden, waar ik ooit eerder ben geweest. Vol met restaurantjes en mensen. Gezellig allemaal, maar mij een beetje te druk. Ik heb nog een tijd bij de verlichte kathedraal Notre Dame gezeten en ben terug naar het hotel gefietst. Omdat ik nog steeds honger had, heb ik bij McDonalds een cheeseburger en frietjes gegeten. Om 0.00 op de kamer en ik deed even mijn ogen dicht op bed. Pas om 2.00 werd ik wakker met mijn kleren aan en bril nog op! Zo moe was ik. Verder goed geslapen en door iets te veel bier beetje hoofdpijn.  

Alweer om 8.00 opgestaan en direct naar Gare du Nord om een ticket te regelen. Op weg daar naar toe zag ik iemand met rode fietstassen daar ook naar toe fietsen. Ik vroeg hem of hij ook naar het station ging. Het was een Nederlander die naar Santiago de Compostella gefietst had ( 2700 km ). Nu ging hij inderdaad naar Nederland. Samen hebben we de tickets gekocht. Ik om 10.58 met de TGV en hij om 9.55 met de Thalys. Hij stelde voor om samen koffie te drinken tegenover het station. Daar hebben we Café au Lait gedronken met croissants. De reis naar het bedevaartsoord had erg veel indruk om hem gemaakt en daar was hij over aan het vertellen. Het bleek dat hij van 2001 reizend de wereld over trok. Hij had via opties van het bedrijf waar hij werkte € 2.000.000,- opgestreken en gestopt met werken. Ik ben terug gegaan naar het hotel om de spullen in te pakken. Bij kruidenier nog o.a. chrorizo-worst gekocht voor onderweg en water. Exact om 10.58 vertrok de trein, nadat ik mijn fiets in het gangpad had gezet. Niet handig voor de reizigers, maar het kon niet anders. Al om 12.02 was ik in Lille. Ik had niet veel overstaptijd, maar het lukte me om de trein naar Luik te vinden. In de coupé kwam ik aan de praat met een Brabants stel uit Lierop die ook de route naar Parijs hadden gefietst. 

Heb je vragen of een reactie?     mailto:joswelling@orange.nl

Nog wat foto's