Genealogie
FAMILIE MORIA
(later Mora)
In de tweede helft van het jaar 1793 werd ergens in Amsterdam een jongetje geboren. Wie zijn moeder was en welke naam zij hem heeft gegeven zal altijd onbekend blijven. Ook zullen we niet te weten komen of zijn vader bekend is en of hij broers en zussen heeft. Wel kan gevoeglijk worden aangenomen dat zijn moeder het niet breed had. Ondanks dat heeft zij bijna een jaar lang geprobeerd haar kind datgene te geven wat het nodig heeft. Maar dan ziet ze haar zoon steeds verder achteruit gaan. Om hem een kans te geven in leven te blijven, bleef er voor haar niets anders over dan hem te vondeling te leggen.
Toen het jongetje ongeveer 1 jaar oud was, is zij in de avond van donderdag 30 oktober 1794 met hem naar de Leidsegracht gegaan om hem daar te vondeling te leggen. De plek waar zij haar kind zou achterlaten was waarschijnlijk zorgvuldig van tevoren uitgezocht. Deze lag namelijk tussen de Prinsengracht en de Keizersgracht, daar waar de gracht aan weerszijden van de Kerkstraat ongeveer 100m lang is. Het Aalmoezeniersweeshuis was op de Prinsengracht gevestigd en dus kon het ventje als het gevonden was daar snel naartoe gebracht worden. In geval van naderend onheil was er gelegenheid genoeg om te vluchten. Bovendien waren daar genoeg portieken en ander plekken om het kind daar goed beschut te kunnen wegleggen.
Omstreeks 20.00 uur die avond werd het kind daar op de Leidsegracht, vlakbij de Kerkstraat gevonden. Op hem werd geen briefje aangetroffen, waarop gevraagd werd hem in een bepaalde religie te dopen en hem bepaalde voornamen te geven. Het kind werd aan de zorg van het Aalmoezeniersweeshuis toevertrouwd. De regenten van het weeshuis gaven hem de naam Cornelis Moria (zie bijlage 1).
De naam Moria komt in de Bijbel voor als "de berg Moria", die wij kennen als de Tempelberg. Deze berg is voor joden en christenen één van de belangrijkste heilige plaatsen.
Uit het "Uitbesteedboek" bleek dat hij meteen in huis geplaatst werd bij Willemijn Lamaire. Zij kreeg als min de taak om het kind te voeden en te verzorgen. Zij nam dus in eerste instantie namens het Aalmoezeniersweeshuis de zorg voor het kind op zich. Het kind bleek er "zeer ellendig" aan toe te zijn. In de boeken van het weeshuis vond een verschrijving van zijn naam plaats (Cornelis Mario), en dat is hem lange tijd blijven achtervolgen. Waarschijnlijk heeft hij tot aan zijn trouwen nooit anders geweten dan dat hij Cornelis Mario heette.
Op verzoek van de regenten van het Aalmoezeniersweeshuis werd Cornelis op 9 november 1794 in de Nieuwezijds Kapel aan het Rokin te Amsterdam, samen met nog 16 andere weeskinderen, Nederlands-Hervormd gedoopt door dominee C.G.S.Begemann (zie bijlage 4).
Cornelis verbleef tot 30 april 1800 bij de min en werd verplaatst naar de Nieuwezijds Armensteeg.
Op 30 september 1802, hij was toen ongeveer 9 jaar oud, kwam hij in het Aalmoezeniersweeshuis te wonen. Naast verzorging ontving hij hier ook onderwijs.
Op 12 mei 1806, hij was toen bijna 13 jaar, kwam hij in het huis voor de oudere kinderen. Daar bleef hij tot 19 maart 1811. Hij was toen ongeveer 16½ jaar oud en werd naar Nijkerk gestuurd. Helaas kon niet worden achterhaald bij welk pleeggezin hij werd ondergebracht en tot wanneer hij in Nijkerk verbleef.
Op 20 oktober 1813 werd Cornelis Moria uit het gezag van het Aalmoezeniersweeshuis ontslagen.
Vanuit Nijkerk is hij naar Ede vertrokken om daar als boerenknecht te gaan werken. Op 12 juni 1819 trad hij voor de eerste keer in het huwelijk. Hij trouwde met Cornelia Hendriksen. Om te kunnen trouwen had hij de toestemming nodig van de regenten van het Aalmoezeniersweeshuis. Ook moest hij aantonen dat hij had voldaan aan zijn verplichtingen t.a.v. de Nationale Militie. En omdat in het certificaat, waaruit bleek dat hij aan die verplichting had voldaan, een verkeerde achternaam (Mario !) was geschreven, werd er bij Notaris Van Meurs in Ede een acte van identiteit opgemaakt. Hierin verklaarden enkele getuigen dat zij Cornelis Moria als zodanig kenden en dat het om één en dezelfde persoon ging. In datzelfde certificaat staat als geboortejaar 1796 vermeld, hetgeen uiteraard foutief is.
In 1822 verhuisde het gezin naar Lunteren waar het de langste tijd, maar wel in verschillende huizen, woonde aan de Dorpsstraat.
In 1835 kwam er een zoon levenloos ter wereld. De moeder, Cornelia Hendriksen, overleed nog die zelfde dag in het kraambed. Zij werd slechts 40 jaar oud.
De zorg voor vijf opgroeiende kinderen (dochter Jacobje was al overleden) was voor Cornelis Moria groot. Een jaar later trouwde hij met Cnelia Stevensen, die de zorg voor de kleintjes op haar kon nemen. Uit dit huwelijk kwamen nog eens drie kinderen voort. Cnelia Stevensen werd ook Cornelia Wouterse van den Brand en Cornelia Stevens van den Brink genoemd.
Cnelia Stevensen overleed in 1855 en werd 58 jaar oud. Cornelis Moria overleed in 1871 op 79-jarige leeftijd.
Cornelis Moria werd ook wel Cornelis Mora genoemd. In de Burgerlijke Stand trof ik kinderen van hem aan die onder zowel Mora als Moria waren opgenomen.