.
Alles over Havank is een verzameling van commentaar op, over en van Havank
alsmede een kort verhaal.
- Havank een hoogst merkwaardige
schrijver.
- Schaduw waarom?.
- De Schaduw een hoogst merkwaardige
werkgever.
- Achter de schermen van de poppenkast.
- Havanks hartigste.
- Havank als hoofdredacteur.
- Uw toekomst in de sterren.
- Mallorquinse malligheden
- De Nachtmis van Wybe Croningha.
- Meester Schaduw
Voor meer informatie over H vd Kallen klik hier => info
Voor meer informatie over de Schaduw klik hier => info
HAVANK EEN HOOGST MERKWAARDIGE SCHRIJVER.
Pieter Terpstra neemt de lezer mee in zijn wereld van Hans van der Kallen,
van het begin tot het einde. We krijgen een idee over de leefwijze
van Hans van der Kallen, zijn hoogte punten maar ook zijn diepte punten.
SCHADUW WAAROM?
Ab Visser doet het zelfde als Pieter Terpstra maar nu vanuit zijn
belevingswereld. Hij verteld iets meer over zijn begin, zijn
bijbaantjes, het ontstaan van het pseudoniem Havank en de invloed van
andere op zijn wereld.
DE SCHADUW EEN HOOGSTMERKWAARDIGE WERKGEVER.
Pieter Terpstra vertelt hoe het is gekomen dat hij het werk van Hans van
der Kallen heeft voortgezet en wat daarbij kwam kijken.
ACHTER DE SCHERMEN VAN DE POPPENKAST.
Hans van der Kallen, of moet ik eigenlijk zeggen Havank, vertelt het een
en ander over zich zelf, zijn werk. Hij beantwoordt enkele veel aan
hem gestelde vragen zoals het ontstaan van bepaalde karakters. Hij
doet uit de doeken hoe de Schaduw is ontstaan en hoe Manon en Aranea aan
echte personen zijn ontsprongen en zij langzaam maar zeker ontwikkelde in
personen die niet meer te herkennen zijn in het origineel.
TOP
HAVANK' S HARTIGSTE.
Een aantal grappige en gevatte uitspraken van Havank.
| - |
Het is goed te streven naar Hogere Dingen...bijv. een
baan als liftjongen in een fabriek van zelfrijzend bakmeel. |
|
|
| - |
De leugen is een specerij die de waarheid smaak
verleent. |
|
|
| - |
Hij was zó groot dat hij op een stoel moest gaan
staan om zijn neus te snuiten. |
|
|
| - |
Het zijn sterke benen die de armoe kunnen dragen. |
|
|
| - |
Nederigheid is een deugd; het is een deugd die wij
nimmer moeten verzuimen noch schromen anderen in te prenten. |
|
|
| - |
Een geheelonthouder: iemand met een bijzonder goed
geheugen. |
|
|
| - |
Hij was zo achterdochtig als een big bij het betreden
van het Openbaar Slachthuis. |
|
|
| - |
Zelfs voor een stokdove muilezel met één kunstoog en
het andere van matglas moest het duidelijk zijn. |
|
|
| - |
Hij gaf hem door aan Prof. Kastje, die hem verder
verwees naar een zekere juffrouw Demuur, die hem op haar beurt
overhevelde naar een Mr. Kluitje, secretaris, die hem met behulpzame
hand enkele sporten hoger de ladder opjoeg en wel naar niemand lager
dan die zeer hoge Professor Doctor Meester Ingenieur Alphonsus
Inhétriet, die hem wist te vertellen dat de betrokkene, Jhr. Mr.
Deziel van Zaliger net toevallig vijf minuten geleden met gillende
buikpijn naar de tandarts gestoven was. |
TOP
HAVANK ALS HOOFDREDACTEUR.
Over de tijd dat Hans van der Kallen hoofdredacteur was bij
het dagblad "Frieslands kern" en de artikelen die hij daarin
schreef. Het waren niet meer dan 4 nummers en hij verrichte deze
baan van 19 maart 1959 tot 9 April 1959 en de uitgever was dhr Abraham (Bram)
Visser. Met dank aan Remco Visser.
UW TOEKOMST IN DE STERREN
Havank waagt zich aan de astrologie, één zal ik er
uitlichten.
20/2 t.m. 20/3 PISCES (VISSEN)
Vooruitzichten over het algemeen gunstig. Vooral op vrijdag is enige
voorzichtigheid echter geboden. Kom op die dag liever niet te dicht
in de buurt van restaurants. Wees voorzichtig bij het kiezen van
wurmen, vooral indien deze aan een snoer bevestigd zijn. Zij, die op
of omstreeks 30 februari geboren zijn, zijn voorlopig nog niet
jarig. De redactie biedt hen haar oprechte gelukswensen aan, alsmede
een volle pagina advertentieruimte, gratis, voor hun eerstvolgende
verjaardag.
MALLORQUINSE MALLIGHEDEN.
Een stukje uit de "Frieslands Kern" van donderdag 9
april uit 1959.
Hierin is een stukje geschreven over "Het Drama van Carmen en het
Speenvarken". Over hoe de mooie Carmen Conchita een goudbruin
geroosterd speenvarken opdiende met een in zijn mond een glimmend
gepoetste sinaasappel. Hoe de disgenoten hierover lachend in tranen
uitbarstten, en Carmen ook maar met beduidend minder lach, een hoe zij
graag getroost werd.
TOP
DE NACHTMIS VAN WYBE CRONINGHA.
Traditie getrouw vieren een Engelsman, een Fransman, een Zweed en
Hollander (een Fries) de vooravond van kerst bij elkaar alwaar ze elkaar
een verhaal vertellen, zo mogelijk een spookverhaal. Deze maal was het de
beurt aan de Fries ene Wybe van Croningha. Hij verteld over een verre
voorouder van hem ene Dom Columbanus die de laatste Abt was van de
klooster gemeente enige honderden jaren geleden welke is vermoord tijdens
de reformatie. Dan vertelt hij verder over ene Geradus van Croningha die
bestemt scheen te zijn, volgens zijn grootvader dan toch, om ook de kerk
te dienen. Geradus welke zich zelf altijd Wybe noemde, respecteerde al op
zeer jonge leeftijd geen God nog gebod. Zelfs niet grootvader van
Croningha die zijn wandelstokpedagogie volledig zag falen en daar hielpen
ook de devotiekaarsen en de liefde van de veel biddende, veel verdragende,
veel kinderen barende opoe van Croningha niet tegen. Toen op een keer
"toevallig" meneer pastoor langs kwam en hij samen met
grootvader Croningha hem probeerde over te halen tot het priesterschap en
hem vroegen wat hij daar van vond zij hij met een brutaliteit waarvan hij
alleen het patent leek te hebben, "geef mijn portie maar aan
Fickie". Ze geloofden uiteraard niet wat ze hoorden en daarom vroeg
meneer pastoor; "wat?". Als antwoord gaf hij het luidruchtigste,
meest flagrante, ooit in de natuurlijke historie geboekstaafde poepje met
de woorden ..."DAT"!
Afin meneer pastoor verslikte zich, grootvader haastte zich naar de gang
voor zijn wandelstok etc.... We gaan nu dertig jaar verder en Wybe besluit in een dronken bui dat hij,
op de vooravond van kerst, de nacht zal doorbrengen in de dan verlaten
kerk al waar het volgens sommige spookt. Rond middernacht wordt hij wakker
en hoort hij Gregoriaanse muziek, echter de mensen zijn al weg. Het is de
introïtus van "de mis der doden" en dan ziet hij een gemijterde
gestalte met een kromstaf die hem vraagt om met hem de laatste mis te
dienen. Na de voltooiing beroeren de ijskoude vingers van de gemijterde
abt het voorhoofd van wybe welke met een doffe smak tegen de altaartreden
slaat, en zo vinden kerkgangers hem dan ook later. Toen men jaren later een centrale verwarming ging aanleggen in de kerk
stuitte men toevallig op de graftombe van Columbanus van Croningha Abt.
Bij het openen van het graf vond men een verzegelde loden koker met 'n op
perkament gesteld document waarop de Abt plechtig belooft een
"Pontificale Mis van Requiem" te zullen houden voor de ziele
rust van een of andere hoog geplaatste bandiet uit die tijd. Maar de iets
wat bloederige "apostelen" van de "gezuiverde religie"
en hun strop maakten een einde aan het leven van Dom Columbanus van
Croningha Abt, eer deze zijn belofte had kunnen inlossen. Markant was dat
er onder de handtekening van de Abt, op het vier eeuwen oude en vergeelde
document, in een slecht latijns handschrift ook iets stond geschreven. Dit
handschrift was onmiskenbaar van Wybe van Croningha, en vertaald stond
daar "Het werd volbracht op de vooravond van het geboorte feest
des heren". Maar .... Wybe van Croningha kende GEEN WOORD Latijn!!
TOP
MEESTER SCHADUW.
De Schaduw is voor een Internationaal Politiecongres in
Nederland en de tourbus doet het plaatsje Genemuiden aan. Hij
verveelt zich echter en twijfelt of hij niet beter met bijvoorbeeld de
trein zelf kan terug reizen. Dan wordt hij geschept door de auto van
Eelco Drenth van de Rijksrecherche welke hem in zijn auto meeneemt naar
Zwolle. Eelco vertelt over een lijk dat pas gevonden is en de
Schaduw hoeft zonodig niet meteen terug naar Amsterdam en wordt
uitgenodigd voor een verblijf in Drenth's huis aan de IJsselkade bij zijn
vrouw Hanna. Als ze s' avonds samen gezellig converseren wordt
er aangebeld door ene meneer Willems uit Robolligehoek die zeer nerveus
is. Het blijkt allemaal te maken te hebben met ene Johann Kroggman
die plots was verdwenen en waarvan iedereen dacht dat Willems hem na hun
ruzie had vermoord. Kroggman was in 1939 Duitsland ontvlucht en
kreeg werk op de boerderij van Willems vader. Ze besluiten te gaan
kijken op de plaats waar het lijk is gevonden is. Eelco was al bij
de weduwe Zunnebeld geweest, dit was de dame die Kroggman destijds min of
meer van Willemse had afgepikt maar ze was weinig behulpzaam. De
Schaduw ontdekt dat even verder op de grond ook al is omgespit maar niet
door de machinist Hoven van de graafmachine die het lijk ontdekt heeft.
Teisman de eigenaar van het land blijkt niet thuis te zijn maar wordt
later gevonden, zijn hoofd is ingeslagen met paal. De bij het huisje
staande schop met modder erop is volgens de weduwe van niemand anders als
van Willemse. De postcommandant heeft echter een getuige gevonden,
ene juffrouw Rozeboom die met haar schilderende vriend een huisje
huurt dichtbij de boerderij van Teisman, die beweert dat ze vanuit het
slaapkamerraam heeft gezien hoe vrouw Zunnebeld op het erf van Teisman
liep met een schop bij zich. Na een ondervraging blijkt dat háár
man Kroggman had vermoord (van wegen geld dat hij had geleend) maar dit pas
later aan haar vertelde. Omdat de graafmachine steeds dicht bij de
plek kwam waar Kroggman begraven was en zij niet wilde dat er weer
allemaal praatjes de wereld in kwamen die ook op haar betrekking hadden
besloot ze het heft in eigen handen te nemen en nam contact op met Hoven
de kraanmachinist. Zij wilde de verdenking op Willemse vestigen,
deze was immers toch al verdacht. De Schaduw weet dat ze niet zelf
kan autorijden en ook niet alleen het lijk kan hebben opgegraven. Daarom
wordt de kraanmachinist Hoven ook
ondervraagd, hij is op aanwijzen van vrouw Zunnebeld op die plek gaan
graven maar later ging hij haar chanteren. Door aanwijzingen en wat
hulp van de Schaduw en een slinkse truc van Eelco Drenth verspreekt Hoven
zich. Teisman die een soort van
raadsman was voor vrouw Zunnebeld ging met hem gaan praten maar ze kregen
ruzie. Teisman dreigde hem aan te geven bij de politie voor chantage
en Hoven raakte buiten zinnen en sloeg hem zijn hersens in. De
Schaduw prijst Drenth voor zijn sluwe vondst en Drenth zweer dat het een
waar genoegen was om samen te mogen werken met...meester Schaduw.
TOP
Voor meer informatie over H vd Kallen klik hier => info
Voor meer informatie over de Schaduw klik hier => info
Uitgebrachte druk: 1974 als zwarte beertje.
|
