De
17e titel "DE
VERSIERDE BEDSTEE" verscheen
in 1949 als linnen
boek in de reeks met "S". Het verhaal begint in Amsterdam alwaar een politietopcongres plaats vindt, maar
de Schaduw vindt draaiorgels op zijn weg en mist de gehele top.
Later op de avond valt zijn oog op een krantenbericht uit Engeland, maar
niemand deelt zijn interesse. In Engeland maken we kennis met ene keurig opgehangen Leonard
Smith, Esq. die
toch een boodschap doorgeeft.
Police Constable Watson toont zich een scherp waarnemer wat door inspector
Plumstead, zijn chef, niet in dank wordt afgenomen.
Chief inspector Nigel Green van de Yard, is echter wel blij met onze
Watson.
De geheimzinnige hangman slaat toe voor de 2e maal en dit maal
komt Superintendant Joram Jorkins erbij. Maar pas als de geheimzinnige hangman voor de 3e maal toeslaat, dit maal in Parijs, worden de Schaduw en Silvère
erbij betrokken en maken we weer kennis met Aranea die eigenlijk ook wel
graag Phyllis genoemd wil worden. Vervolgens maken we ook kennis met de heren
Messrs. Digging, Digging,
Digging & Digging al waar de Schaduw zich voorstelt als Professor
Barker en blijkt ene meneer Pole een ijzersterk geheugen
te hebben. Aranea en de Schaduw gaan naar een cocktail feestje van Sir John Carstairs
(Yard) en zo ontmoet hij alsnog een aantal congresgangers.
Deze zijn o.a. hoofdinspecteur Clifford uit Canada, Mons. Dupac, Directeur van de
Sûreté,
Silvère en Manon, Joram Jorkins, en inspecteur botvanger uit Kaapstad.
Dan krijgen Aranea en Manon een telefoontje dat Constable Pingbottom
op de schaduw wacht in de herberg "De versierde bedstee".
Van Mrs Bardell de huishoudster van Sir John Carstairs lenen zij schoenen
en gaan op weg. Verder zijn er even van de partij Mr Cecil Rosser en zijn maîtresse Madame Flo
( Berthe Jouville) welke ook lid is van Schaduws P.G.D. of te wel
Particuliere Geheime Dienst.
OPMERKING: oorspronkelijk was het de bedoeling dat het verhaal "De twaalf
getuigen" zou gaan heten.
Bijzonder is een Duitse pocket uitgave, jaartal onbekent, de
Moewig-Kriminal-Roman Grossband nr 3, met de titel "Der umheimliche Henker" of te
wel in gewoon Nederlands "De geheimzinnige hangman" wat mijns inziens een betere
titel was.Uitgebrachte
drukken: 1949[5] Reeks met "S" (ook in kunstleer) en als zwart beertje in 1961[2], 1962[3], 1963, 1964, 1965,
1966, 1968, 1970, 1971, 1975 & 1980 en de Duitse uitgave uit 19xx.
|
