 |
.
Tentoonstelling ter ere van 100ste geboortedag Havank
(zie Liwwadders.nl voor het hele
artikel)
Persbericht
NIEUWE TENTOONSTELLING IN DE MUSEUMWINKEL, NIEUWESTEEG
“HAVANK”
Zaterdag 15 mei start in de Museumwinkel, Nieuwesteeg 5 te
Leeuwarden, een kleine tentoonstelling over de in Leeuwarden geboren
schrijver Hendrikus Frederikus van der Kallen, die onder zijn
schrijversnaam Havank gedurende enkele decennia grote populariteit
genoot.
De tentoonstelling legt de nadruk op de boeken van Havank en de
verschillende uitgaven daarvan. Enerzijds zijn er de originele
gebonden boeken met de soms zeldzaam geworden stofomslagen. Heel
speciaal zijn een aantal oorlogsuitgaven van Havanks boeken “Het
probleem van de twee hulzen”, “Vier vreemde vrienden”, “Polka
Mazurka” en “De man uit de verte”. Anderzijds zijn er de talloze
heruitgaven van zijn boeken in de bekende Zwarte Beertjes-reeks met
daarop het markante, door Dick Bruna ontworpen, Schaduwbeeld.
Los van de boeken zijn er enkele curiosa te zien zoals een “Vrij
Nederland” uit mei 1945 toen Havank er een tijdlang redacteur was en
een kopie van de door de schrijver getekende kwitantie aan
Uitgeverij Bruna voor de ontvangst van een bedrag ad. 250 gulden als
honorarium voor zijn eerste boek “Het mysterie van St. Eustache”.
De tentoonstelling is opgezet in samenwerking met de bekende
Havankstichting ‘Mateor’. Deze stichting ontplooid dit jaar speciale
activiteiten omdat het 100 jaar geleden is dat Havank in Leeuwarden
geboren werd en 40 jaar geleden dat hij, eveneens in Leeuwarden,
overleed.
De tentoongestelde materialen komen uit de collectie van Hillebrand
Komrij uit Drachten, de secretaris van Stichting Mateor.
De tentoonstelling duurt tot 4 september. De toegangsprijs bedraagt
1 euro en daarbij is in begrepen een klein begeleidend boekje.
De jaarlijkse Havankdag [door Kees Luykx]
De jaarlijkse Havankdag begon zoals het een oer Hollandse dag
betaamde......bewolkt en regenachtig.
De lucht was donker en grauw en beloofde niet veel goeds want
s'nachts hadden de weergoden er geen twijfel over laten bestaan.
Met alle minachtig voor het menselijk vernuft of misschien wel uit
piëteit met het voetbalminnend deel van Nederland, al was dit
laatste toch het minst waarschijnlijk te noemen, waren in de
loop van de nacht de tranen van moeder aarde gul over ons
uitgestort.
Des al niet te min begonnen wij aan de toch enigszins lange reis naar
Leeuwarden.
De wij in kwestie bestonden uit Suzie, mijn vrouw die meeging omdat
ze de reis voor mij te lang vond om alleen te rijden, uit onze Iris,
onze Christian en ik zelf, Stephan, onze oudste ging niet mee.
Suzie vond Leeuwarden wel een aardige stad om te winkelen dus geheel
zonder eigenbelang was het nu ook niet.
Zo kwam het dat ons gezelschap voor de tweede keer de reis naar
Leeuwarden begon, ieder met zijn eigen beweegredenen.
De drie uur enkele reis die het duurde en de tank benzine ach je
bent Fan of niet!
Onderweg de meegenomen broodjes genuttigd en nog een lekkere bak
koffie gehaald dus, analoog aan het gezegde dat de liefde van de man
door de maag gaat hoorde ik helemaal "in love" te zijn.
Echter het rij gedrag van sommige medeweggebruikers was een aantal
malen aanleiding genoeg om het "verwachtte gevoel" radicaal 180
graden te doen omkeren, zo althans verklaarde ik een aantal
verwensingen die ik de lucht in slingerde maar uiteraard hun doel
volledig misten aangezien de pleger van de aanslag op mijn humeur
inmiddels al weer de nodige 10tallen meters had afgelegd onwetend of
mogelijk onverschillig van de uitwerking welke hun gedrag
veroorzaakte.
In Leeuwarden aangekomen gingen we op zoek naar het "Zaailand" waar
een parkeergarage moest zijn wist ik me nog van de vorige keer te
herinneren, en jawel hoor hij was nog steeds niet verstopt of
volgestort zodat ik ons "de grond inboorde".
In café-restaurant "De Stadhouder" ging ik snel even boven kijken en
zag weer bekende Havankiaanse gezichten, schudde wat handjes en
kocht snel een boekje. Toen snel naar beneden en dronk
samen met mijn gezin een kop koffie en toen scheidde onze wegen, ik
naar het zaaltje boven en de rest ging winkelen.
Toch waren we iets vergeten, namelijk om af te rekenen en om wat
boeken mee te nemen om te signeren. Ik voegde mij bij
het Havankgezelschap en wist nog een boek te bemachtigen, dit keer
de 3 dartele doodgravers met een redelijke stofomslag.
Natuur heb ik nog gesproken met wat bekende mensen zo ook met
Hillebrand Komry, Sef Passage, Piet Tiekstra en Cees Aarts.
Deze laatste had een boekje bij over de pocktes en wat leuk was...ik
werd er in vernoemd. Toen was het tijd om naar de
museumwinkel te gaan met zijn oud grutterswinkeltje en Boomsma
Berenburg tentoonstelling annex winkeltje. Er was ook
boven een ruimte waar een Havank tentoonstelling was, echter eerst
ging het halve gezelschap , waarvan ik deel uit maakte, naar
de Boomsma Berenburg tentoonstelling. Het was op
zich wel aardig hoor, ook het proeven, maar ik popelde om naar de
tentoonstelling te mogen gaan. Eindelijk was het
dan zover....., ik zag een 2 tal onbekende boekomslagen die ik snel
fotografeerde en noteerde de jaartallen, de rest was oude, en dus
bekende, koek voor mij. Het was de bedoeling om een kerk
te bezoeken maar doordat er repetities waren moesten we uitwijken
naar een ander museum, de Prinsessentuin als ik het goed heb, waar
een tentoonstelling was die niet echt aan mij besteed was.
Wel heb ik er leuk gekletst met iemand, maar vraag me niet zijn naam
want die heb ik zelf ook niet aan de persoon in kwestie gevraagd.
Toen kwam het plechtige deel, namelijk de toespraak bij het graf
van Havank. Tja het hoort er een beetje bij maar ach,
gelukkig kon ik meerijden dus de weg te vinden was geen probleem.
Na een korte plechtigheid togen we weer terug naar het restaurant
alwaar ons een luisterrijk maal wachtte en...mijn vrouw en kinderen.
Inderdaad enige tijd later voegden mijn vrouw en kinderen zich bij
ons, wel met de kantekening dat mijn aanhang een eigen tafeltje had,
vrij gehouden door Hillebrand en zijn vrouw. Het eten
was lekker en sfeer ook totdat de vriend van het jaar bekend werd
gemaakt.
Het ware beter geweest dat men eerst eens gepolst had hoe de
"vriend" in kwestie dacht over de schrijver. We werden
echter niet in lang in spanning gelaten want volgens de gewezen
journalist was Havank geen vriend van hem en zou het ook nooit een
vriend van hem zijn geworden, al die aandacht voor deze schrijver
was hoogst overtrokken want er waren zoveel betere......
De voorzitter, keek eens naar de vragen en leek een afweging te
maken welke vraag het minst kwaad kon. Hij vroeg toen
aan de man in kwestie de vraag "stel dat het mogelijk zou zijn en je
kwam Havank hier tegen in de stad Leeuwarden", "wat zou je tegen hem
zeggen?". De man kreeg een kwaadaardige grijns over zijn
gezicht en zei vervolgens "kruip jij maar weer snel weg onder je
grafsteen". Tja met zo'n "vriend" heb je geen vijanden
meer nodig. Het enige criterium waar de man aan voldeed was
dat hij Havank persoonlijk had gekend. Hopelijk stelt de stichting Mateor zijn eisen eens wat bij want op zo'n feestelijke dag en dan
zo'n enorme blamage ....... Ik heb in alle eerlijkheid nog
niet besloten of ik volgend jaar nog wel ga.
De terugreis was natuurlijk ook nog een afmaker, samen met
voetbalminnend Nederland verbeet ik me achter het stuur van
mijn auto op weg naar huis toen "Dick" zijn wissel deed.
Afin het begin van de dag was goed, zelfs het weer was achteraf
meegevallen, het venijn zat zoals gewoonlijk in de staart!
Toch heb ik geen slecht gevoel over gehouden aan de dag, tenslotte
had ik toch weer 2 aanwinsten!
..
 |
 |
 |
| Een vitrine in de
Museumwinkel |
Havankianen onder elkaar |
Hee; die heb ik nog niet! |
"HAVANK"-AUTEUR OVERLEDEN
BN/DeStem 26-01-2006
Leeuwarden (ANP) - De schrijver Pieter Terpstra (86) is in de
nacht van woensdag op donderdag overleden. De Friese
auteur kreeg landelijke bekendheid toen hij in 1964 de
detective-reeks "Havank" van zijn vriend en collega-schrijver Hans
van der Kallen na diens overlijden voortzette. Terpstra
was met 125 geschreven boeken enorm productief. Naast
schrijver was de inwoner van Leeuwarden ook journalist voor onder
meer het toenmalige Nieuwsblad van het Noorden, Trouw en de
Leeuwarder Courant.
Donderdag, 26 januari 2006, Cultuur overgenomen uit het
friesdagblad.
Friese schrijver Pieter Terpstra (86) overleden
Leeuwarden - De Friese schrijver Pieter Terpstra is in de nacht van
woensdag op donderdag op 86-jarige leeftijd overleden. Dat heeft
zijn zoon donderdag bekendgemaakt. Terpstra
schreef poëzie, drama, hoorspelen en proza in het Fries en het
Nederlands. Ook werkte hij als freelance journalist. Hij
was vooral bekend van zijn boeken over Gysbert Japix, van zijn
psychologische roman Fjouwer minsken yn in stęd (1956), en als
voortzetter en voltooier van het werk van detectiveschrijver Havank
(pseudoniem van H.F. van der Kallen). Pieter Terpstra
werd op 29 december 1919 geboren in Leeuwarden. Op driejarige
leeftijd verhuisde hij naar Lemmer, waar zijn vader een boekhandel
annex leesbibliotheek had. Na het voltooien van de
Mulo-B wilde Terpstra in 1937 de journalistiek in. Omdat er weinig
werk was, bleef hij nog enkele jaren in de boekhandel van zijn
vader. Na de oorlog legde hij zich volledig toe op het schijven. Als
zelfstandig journalist schreef hij voor verschillende kranten, ook
buiten Fryslân. Terpstra debuteerde in 1941 in It
Heitelân met proza en poëzie. Zijn eerste Friese
roman It geheim fan Osingastate verscheen in 1947. Terpstra's oeuvre
omvat zo'n 125 titels
|
|
|
