STOP!!!   (VAN) ALLES OVER HAVANK : HAVANK

    
       
 

.
Hans van der Kallen beter bekent als Havank werd geboren op 19 februari 1904 in Leeuwarden.  Dit pseudoniem was bedacht door Anton van Duinkerken welke in Bergen op Zoom ook geen onbekende is.   Aanvankelijk wilde niemand zijn eerste werk "Het mysterie van St. Eustache" hebben.    Maar toen in 1935 de eveneens uit Friesland afkomstige detectiveschrijver Ivans overleed zat de uitgever Bruna, die zijn boeken had uitgegeven om een opvolger verlegen.
Zo kwam het dat Hans van der Kallen met twee manuscripten "Het mysterie van St. Eustache" en "Het spookslot aan de Loire" in zijn fietsmandje hoopvol naar Utrecht fietste en iets van een beloning zag voor zijn werk.    Op het hoogtepunt van zijn succes was de kreet "Stop een Havank" de slogan welke vele duizenden mensen naar de winkels lokte om zijn nieuwste uitgave te kopen.    Overigens was in die eerste werken Bruno Silvère de hoofdpersoon en niet de Schaduw, dat kwam later.    Hans van der Kallen begon zijn gymnasium opleiding om tot priester te worden opgeleid bij de paters in Eindhoven maar heeft deze opleiding niet afgemaakt, wellicht ontstond hier zijn haat / liefde verhouding met de katholieke kerk.    Hij kon slecht met geld omgaan, en om toch aan zijn contracten te voldoen, cq om toch wat te verdienen heeft hij ook veel vertaalwerk verricht, o.a. veel boeken van Leslie Carteris (De Saint).    Hij begon eigenlijk in Amsterdam met het schrijven van zijn verhalen, later verbleef hij nog in Parijs, de Provence,  Bretagne, Cagnes sur Mer etc. om inspiratie op te doen voor zijn verhalen.    Tijdens de 2e wereldoorlog vluchtte hij naar Engeland, en in "De schaduw is terug" valt dit ook duidelijk op als je het verhaal leest. In 1943 publiceert hij voort het eerst een artikel in "Vrij Nederland".
Op 23 September 1946 trouwt hij met Cynthia Vickers (naar het schijnt een echte lady), helaas was de huwelijksband niet bestand tegen de steeds schommelende gemoedstoestanden van hem.    Later zal hij weer naar Nederland komen maar zal zijn vrouw in Engeland blijven.    In Nederland zal hij op Dekema State (een klein landgoed) van zijn vriend Gerard van Wageningen helemaal in de ban raken van een schilderij namelijk dat van Anna-Maria van Burmania welke stierf in 1808.!    Hij gelooft in een spirituele band en laat er 2 foto's van maken die hij overal mee naar toe nam.    Zijn laatste verhaal "Menuet te middernacht" is dan ook doorsijpelt van het schilderij van Anna-Maria van Burmania zei het dan onder de naam van "Noëlle de Noël".
In Leeuwarden, in hotel Amicitia waar hij menig had verhaal geschreven, overleed hij op 22 juni 1964.    Op zijn kamer trof men ook de foto aan van haar op een tafeltje.    Zijn laatste en tevens meesterwerk is "Menuet te Middernacht" welke werd voltooid door Terpstra, evenals "Spaanse pepers" en "Mysterie op Mallorca" waar Havank toen aan werkte.    Dit deed Terpstra op verzoek en zeker de eerste verhalen van hem waren zeker niet onaardig maar langzaam maar zeker leek er wel de "jus" te ontbreken.    Wellicht was de inspiratie rondom het figuur de Schaduw opgedroogd en helemaal uitgemolken of paste hij gewoon niet meer in de deze tijd.........
Voor een kleine beschrijving van de hoofdpersoon zelf klik op "de Schaduw" in de navigatiebalk links.

Kritieken, artikelen en boeken 
Natuurlijk waren er ook kritieken op zijn werk, sommige boeken waren briljant en andere slecht.    Havank heeft 2 boeken geschreven die volgens sommigen zijn naam geen eer aan doen.    Deze zouden "Circus Mikkenie" en "Dodemans dollars" zijn omdat de daders hier worden gepakt op grond van een verspreking.    Havanks taalgebruik komt nu waarschijnlijk oubollig over maar was voor die tijd origineel en vernieuwend.
Indien u wenst kunt u nog naar een aantal artikelen of boeken over Havank bekijken via de volgende link => boeken en artikelen een voorbeeld van een gesigneerd boek klik hier.

's Schaduws testament
In het boek "In memoriam de Schaduw" vertelt de Schaduw (Havank) "Het is tevens een mij dierbare wens, dat elk jaar, op de verjaardag van mijn verscheiden, mijn vrienden hier bijeenkomen voor een luisterrijk maal en om het glas te heffen op iemand die mens is geweest naar zijn beste vermogen, op een vriend ook die oprechte vriendschap altijd heeft beschouwd als iets heiligs en als zodanig getracht heeft te leven naar die standaard".
De Stichting Mateor geeft aan deze wens gestalte door zijn sterfdag 22 juni jaarlijks te herdenken met zijn vrienden(de donateurs) al waar er iemand tot "vriend van het jaar" wordt benoemd...

Leeuwarden (Bronvermelding : o.a. de Havank nieuwsbrief  van de stichting Mateor.)
In Leeuwarden is Havank begraven en is een heus grafmonument van hem te vinden.

 
Op Havanks geboortehuis Wirdumerdijk 41 is een bronzen reliëf van hem te vinden.

-    Er is een wandelroute "Leeuwarden in de schaduw van Havank".
-    Dit boekje is geschreven door Sef Passage en Leendert Plaisier. (Uitgeverij Perio)
-    Er is ook nog: Leeuwarden in de schaduw van Havank en andersom...
-    Deze voert langs de bekende plaatsen uit "Circus Mikkenie".
-    Een literaire wandeling voert ook langs vele van deze bekende plaatsen.
      KLIK HIER VOOR DE PLATTEGROND VAN DE WANDELING
-   Er is een fiets/wandelroute "Schaduwpaden in Dwingeloo".

naar TOP

 

 
. Even buiten Leeuwarden ligt het dorpje Jelsum.
Daar vindt u Dekemastate aan de weg Stiens/Holwerd.
Hier verbleef Havank geruime tijd, denk aan "Menuet te middernacht"
Er is een kleine Havank tentoonstelling.
Informatie: 058 2570855.  

 

Wist u dat er in Leeuwarden straatnamen zijn met een hoog Havank gehalte?
Zo is er het Havankpark, zijn er straatnamen als Havanklaan en de  Carlierstraat.
Maar ook zijn er de Joram Jorkinsstraat, Manon de Bercystraat en is er de Harro Vancestraat.  
KLIK HIER => STRATEN

 

HET MERKWAARDIGE BEZOEK       naar TOP

 



De heer CJ Aarts heeft een interessant boekje uitgegeven met hierin een overzicht van de diverse uitgaves, en na een telefonisch contact met de heer Aarts, werd ik uitgenodigd om op de koffie te komen.   Aldus vertrok ik samen met mijn vrouw op zaterdag 3 maart 2001 naar de stad Amsterdam.
Wij werden hier heel gastvrij ontvangen in 'n typisch Amsterdams huis, hoog en met van die steile trappen.   De man in kwestie, sympathiek, 'n gedreven Havankiaan, was jonger dan dat ik me voor had gesteld.   We mochten plaats nemen op een paar stoelen die geplaatst waren in een erker, waar het heerlijk warm was en het bood een mooi uitzicht op de straat niet ver van het leidseplein en het vondelpark.
Nadat we graag een kopje koffie aanvaarden en ik de kamer zo eens in me opnam zei ik tegen me zelf, de enorme hoeveelheid boeken in ogenschouw nemende, dit is een man die heeft duidelijk iets met boeken.   Zelf heb ik ook wel wat met boeken maar toch, dat stond in geen verhouding met wat hier te zien was.   Zonder gevaar voor overdrijving kan ik rustig zeggen dat er 'n dorps bibliotheek mee voorzien kon worden.   Nadat het gesprek had aangevangen was het me al snel duidelijk... deze man heeft er verstand van.   Mijn vrouw zag dat ik genoot om ook eens met een mede Havank verzamelaar, van formaat!, te praten.   Natuurlijk was ik geïnteresseerd in, wat voor soorten uitgaven er waren,  welke er zeldzaam waren etc.   We hadden het ook over de bokaal die Havank ooit eens van een geestelijke gekregen had, de tentoonstelling in de universiteit, de stichting Mateor, de hoorspelen op CD-ROM, en ja dan gaat de tijd natuurlijk erg snel.
Toch wel enigszins begerig keek ik naar de aangeboden boeken en besloot er enkelen te kopen, ook de bewuste bibliografie!
Tot slot mochten we nog even zijn verzameling zien, tja dan verandert er toch iets m.b.t. je eigen verzameling.   Je krijgt een soort van nederig gevoel over je en je weet dat terwijl je anders sprak dat je al wel een "aardige verzameling" hebt dat dit als het ware gereduceerd wordt tot de vorm van "ik heb er een paar".   Na ons afscheid, zijn Suzie en ik nog verder door Amsterdam getrokken, zonder kinderen, lekker rustig!
Hier en daar zo eens rond gesnuffeld, (bij boekhandel de Slegte en bij Kok) en zelfs Suzie slaagde met het kopen van wat kleren dus viel er een beetje schuld gevoel van me af dat ik al die dure boeken voor me zelf kocht.   Al met al was het een geslaagde dag waar ik met genoegen aan terug denk.   Het enige wat nog ontbrak was het volgende deel van de heer Aarts, ik wacht met spanning af.......

.

naar TOP