|
.
Geen wonder, dat deze arme man het gevoel heeft, dat hij in een
wetenschapelijk labyrinth verdwaald is. Hij is een van die
automobilisten, die bij voorkeur niet onder de motorkap kijken.
Zij gruwen van begrippen zoals "Silent ping". Zij
blijven zo ver mogelijk uit de buurt van "octaangetallen".
Zij willen niets weten van "optrekluiheid". Ja zij zouden
zelfs I.C.A. maar het liefst negeren. In dit laatste hebben ze
ongelijk. Wij willen het de meneer in het technisch labyrinth niet
te moeilijk maken met tekst en uitleg. Wij willen hem daarom alleen
maar zeggen dat dankzij I.C.A. kortsluiting van de bougies en voortijdige
ontsteking voorgoed tot het verleden behoren. Wat dit voor de
automobilist betekend?...
Sneller optrekken, soepeler, economischer en VEILIGER rijden dankzij
Shell, want..
.
|
SHELL LAAT U NOOIT IN DE STEEK!! |
 |
Help!... ik kom er niet meer uit!
door Havank
"Merkwaardig...", zei Monsieur Charles C.M. Carlier, de
Schaduw, van Interpol en
Sûreté Nationale, luchtig wuivend naar de tekening die niet alleen deze
tekst illustreerd, maar tevens onze huidige geestesgesteldheid zo
duidelijk weergeeft.
"Merkwaardig", herhaalde hij, zich gul en gastvrij bedienend uit
de kist Hollandse sigaren op onze schrijftafel. "Ja, ik zou
welhaast durven zeggen hóógst merkwaardig". Hij keek ons langs de
gloeide punt van de sigaar aan. "Het is als een illustratie van
je eigen gemoedstoestand, dunkt mij". Hij trok vragend de
wenkbrouwen op. "Je snapt de bedoeling Biograaf?".
Biograaf knikte.
Biograaf snápte de bedoeling inderdaad!.
De "Bedoeling" laat zich trouwens, met enige moeite, makkelijk
genoeg verklaren. Uit het feit namelijk dat de komst van de toen nog
tekstloze illustratie toevallig samenviel met een verblijf, hier, van onze
Monsieur: hier, in onze anders zo rustieke en rustige woning in het groen
en vriendelijk heuvelland van Surrey.
De verschijning van Monsieur in onze werkkamer maakte echter voorlopig een
eind aan onze landelijk rust. De verschijning van Monsieur betekent
immers, om het maar rauw te zeggen: WERK!
Het bezoek heeft namelijk, de gastvrije genoegens daar gelaten, geen ander
doel dan ons breedvoerig in te lichten omtrent het avontuur, waarin hij
enkele maanden geleden, toen het zogenaamd zomer was, betrokken geraakte.
En dus zit de Schaduw hier dagelijks in onze werkkamer te vertellen.
En wij maken aantekeningen en aantekeningen en aantekeningen... en voelen
ons dus zo langzamerhand als de tragische snaak die de buurman is van deze
tekst. Want wij komen er óók niet meer uit...uit die chaos van
los-vaste notities.
Het blijkt een nogal ingewikkeld avontuur. Verwarrend en zo.
Wij zijn er bijvoorbeeld nog lang niet zeker van wie nu feitelijk in
uiterste instantie de hoofdschuldige zal zijn. Of wie, al dan
niet met opzet, die van zo'n zonderlinge lading voorziene lijkkist aan het
verkeerde adres expedieerde. Per luchtpost nog wel! Ook vragen
wij ons in radeloze momenten weleens af of Mrs. Wurmwood-Grubbe,
taxidermiste, niet per ongelijk de verkeerde gebalsemd heeft.
Voorbarig of voortijdig en zo.
Het is niet onmogelijk. Mrs. Wurmwood-Grubbe is namelijk heel erg
bijziende...
Wel, dat zijn wij tenslotte ook. En dus zullen wij het gebalsemde
geval nog maar eens een keer van nader-bij bezien, eer wij, vermoedelijk
ten onrechte, tot wanhoop vervallen en de kreet slaken: Help!... ik kom er
niet meer uit!"
.
|
|
 |
|
