Hoofdstuk 23
Vlaanderen zette de invasie in. Met alles wat
vaarde ging het Vlaamse leger aan land op Walcheren.

Arnould en Casper streden zij aan zij, ze
voerden een tegenaanval uit, maar moesten terugtrekken want de invallers waren
te sterk in aantal. ‘We moeten Veere om versterkingen vragen,’ riep Arnould
naar zijn veldheer Nicolaas van Cats. ‘We hebben ons sterkste leger op een
verkeerde plaats staan,’ riep weer een ander.
Casper was niet blij met zijn eerste slag. Die
zou gewonnen moeten worden, en nu zag het ernaar uit dat ze een stuk land
moesten prijsgeven aan de invallers. Arnould probeerde hem een beetje op te
peppen. ‘Met een slag heb je de oorlog nog niet gewonnen,’ zei hij, ‘Als we nu
terugtrekken, komen we straks twee keer zo sterk terug, en drijven we de vijand
weer terug in zee.’ En zo gebeurde het ook.

De volgende dag kwam Jan van Avesnes met het
hoofdleger de verdediging versterken. Met enkele charges werden de Vlamingen na
een mislukte aanval terug in zee gedreven.
Nochtans hadden de aanhangers van Wolfert van
Borssele diversen van hun vijanden onder de Duivenvoordes en Sandhorten kunnen
uitschakelen. Ze deden dat via besluipen van hun vijand en hen dan met pijl en
boog neerschieten.
Arnould die naast Philips van Duivenvoorde zijn
kwartier had, hoorde geruis vanuit de bossen, plots zag hij de sluipschutter en
riep Philips uit te kijken. Het was al te laat, de pijl zoefde door de lucht,
Arnould wierp zich voor Philips, en ach arme, hij werd door de pijl in de borst
geraakt en viel onmiddellijk dood neer. ‘Vader,’ riep Casper onthutst.


Philips schoot onmiddellijk een pijl terug en
raakte de sluipschutter die na een ijselijke gil uit een boom viel. Hierop ging
hij direct naar Arnould, maar zag dat er geen hulp meer mocht baten. Arnould
was strijdend en als een beschermer van zijn medestrijder gesneuveld. Niemand
had hem kunnen verslaan. Een pijl van een sluipschutter met de naam van een
ander erin gekerfd moest hem vellen.
Casper liet zijn vader Arnould opbaren met
zijn schild over zijn lichaam heen. Hij nam het zwaard van zijn vader in handen
en.....

Was dit nu echt of verbeeldde hij het zich.
Een warme gloed maakte zich meester van zijn
lichaam en hij voelde een ongekende kracht in hem vloeien
![]()
De Vlamingen werden terug de zee in gedreven, en vanuit Frankrijk werd
Vlaanderen bezet. Gwijde van Dampierre werd met zijn oudste zoons gevangen
gezet en stierf enkele jaren later in gevangenschap.

Arnould
werd begraven in de Abdij van Egmond met het grafopschrift:
"Hic
jacet nobilis et strenuus miles dorninus, Arnoldus de Cupere, comiti Hollandiae
capitanus, qui oblit anno Dom-1300."
- Hier ligt de beroemde en dappere soldaat den
Heer Arnoldus de Cupere, kapitein van de Graven van Holland, die gesneuveld is
in het jaar Onzes Heren 1300.-

Aldus volgens de Memoires van Swer-Almus de
monnik en geschiedschrijver.

EINDE.
