Gedichten

opgedragen aan Chiara 

In Memoriam
24 januari 1986 - 21 mei 2007

| home |


EENZAAMHEID

Ik roep naar de sterren
In de hoop dat jij daar bent
Ik zeg het tegen de zon
In de hoop dat zij jou kent

Ik fluister tegen de wolken
Hoe zeer ik jou mis
En ik verzwijg de maan
Hoe eenzaam het is

Maar de maan, zij ziet mijn tranen
De nacht, ziet mijn verdriet
En de sterren, horen mijn wanhoop
Maar mij troosten, kunnen zij niet
LIEFDE STERFT NIET

Een liefde gaat niet dood
Zelfs als zij sterft
Ze wordt juist voor eeuwig
In het hart gekerfd

Een liefde gaat niet dood
Zelfs als zij overlijdt
In het hart wordt een plekje
Aan de liefde gewijd

Een liefde gaat niet dood
Zelfs al gaat zij heen
In het hart blijft zij overeind
Duurzaam als in steen


EEN STUKJE DAT MIST

Het klopt niet want
Het is onbetwist
Dat de wereld echt
Een stukje mist

Dus hoe kan het kloppen?
Dat de wereld niet stil staat?
Alsof ze nog heel is
Daarom ongestoord door gaat?

Hoe kan het kloppen?
Dat de aarde nog draait?
Dat de bloemen nog bloeien?
Dat de wind nog waait?

Dat de zon nog op komt?
Iedere morgen
En de vogels nog zingen
Zonder zorgen?

Het klopt niet want
Het is onbetwist
Dat mijn wereld echt
Jouw stukje mist


ALS EEN VLINDER IN DE WIND


De wind voert de vlinder
Op en neer
Een prachtige vlinder
Maar ook zo teer

Ze landt op een bloem
Zuigt de nectar op
Genietend van het goede
Tot de laatste drop

Maar de wind blaast te hard
Ze houdt de bloem niet vast
Iedere keer weer
Door een windstoot verrast

Dan komt de storm
Ze voelt zich te zwak
Ze geeft zich over
De vleugels een knak

Het leven voerde je
Op en neer
Een prachtige vlinder
Zo mooi maar ook teer


HERINNERINGEN


De wereld leek iets van Escher
Zonder eind, zonder begin
Alleen jij, en alleen ik
Een vriend, en een vriendin

Tussen de beelden van Botero
Zie ik ons nog gaan
Om je mond een glimlach
Heel stiekem had je het gedaan

Twee biljetten in mijn broekzak
Die ik bij thuiskomst vond
Stiekem er in gefrommeld
Niets gezegd, je hield je mond

De wereld leek iets van Escher
Zonder eind, zonder begin
Alleen jij, en alleen ik
Een vriend, en een vriendin


JOUW OGEN / JIJ WAS


Een prachtig meisje
Met de liefste lach
En de mooiste ogen
Die ik ooit zag

Betoverende ogen
Met schoonheid bezield
De ogen van het meisje
Waar ik van hield

Blauw en helder
Met soms een vonk
En peilloze diepten
Waarin ik zonk

Ze nooit meer zien
Het doet mij pijn
Ze zullen alleen nog
In mijn herinnering zijn


VERLATEN

Ik zou willen dat het nog kon
Het voelt nu zo verlaten
Je vasthouden, in je ogen kijken
Even met je kunnen praten

Ik zou willen dat het nog gebeurde
Die telefoontjes midden in de nacht
Wanneer je weer eens slaapdienst had
"Heej!" klonk het dan zacht

Ik zou weer voor je willen koken
Thaise kip-curry met ananas
Samen met jou bespreken
Hoe de dag verlopen was

Ik zou willen dat het nog kon
Het voelt nu zo verlaten
Je vasthouden, in je ogen kijken
Even met je kunnen praten

LEEG

Het wil niet lukken
Ook al voel ik het verdriet
De woorden zijn op
Maar de tranen niet

Wat kan ik nog schrijven
Dat ik niet reeds heb gedaan?
Over hoe het voelt
Bij jouw graf te staan?

Over al het verdriet
En alle pijn
Van het jou missen
Over eenzaam zijn?

Het wil niet lukken
Ook al voel ik het verdriet
De woorden zijn op
Maar de tranen niet


ZONDER JOU


Soms, als het heel zwaar
Of juist heel mooi is geweest
Zou ik met je willen delen
En verschijn jij voor mijn geest

Alles wat er gebeurd is
En ik met je delen zou
Beleef ik nu alleen
En dan denk ik aan jou

Soms, als het heel zwaar
Of juist heel mooi is geweest
Zou ik met je willen delen
En mis ik jou het meest

HERINNERINGEN (2)


Het zijn mooie herinneringen
Maar soms doen ze zeer
Want opnieuw besef ik:
Jij bent er niet meer

December geeft mij
Herinneringen aan toen
Aan bij elkaar eten
Onze eerste zoen

Het zijn mooie herinneringen
Maar ze doen zo'n pijn
Want opnieuw besef ik:
Jij zult er niet zijn

ROSENBURGH, VANDAAG

Wolkjes jagen langs de hemel
Het gras buigt onder de wind
Ben jij het die de halmen beroert
Nu ik mij bij jouw graf bevind?

De wind gaat plotseling liggen
Is het warmte van de zon?
Of is het de warmte van jou?
Ik wou dat ik het zeggen kon

Ik sta aan de voet van jouw rustplaats
En fluister wat ik je zeggen wil
Ik voel dat jij er bent en luistert
Even zet jij het waaien stil

Ik denk terug aan ons verleden
Ik denk aan jou, zoals jij was
Om mij heen ruisen de bomen
En blaast de wind weer over het gras




MISSEN / JIJ EN IK

Iedere seconde
Iedere dag
Van uur tot uur
Mis ik jouw lach

Ik kan het niet verbergen
Daarom zeg ik het dus
Ik mis jouw ogen
Ik herinner jouw kus

Zij die niet weten
Begrijpen het niet
Kennen niet de oorzaak
Van mijn diepe verdriet

Een enkeling weet het
Het is de waarheid dat
Jij en ik
Elkaar lief hebben gehad


REDEMPTION

Wees vrij, Lief
Kom los van je wonden
Jouw ziel is bevrijd
Niet langer gebonden

Vlieg naar de zon, Lief
Tot boven de wolken
Maak je los van hen
Die de aarde bevolken

Voel geen verdriet, Lief
Dat die mensen beneden
Gewoon door gaan zoals
Ze altijd al deden

Kijk omlaag, Lief
Dat is allemaal voorbij
Jij kunt nu je zelf zijn
Je bent nu echt vrij



MISSEN (2)

Op een grauwe dag
Met grijze wolken
Als vragen en zorgen
Mijn geest bevolken

Op een mooie dag
Met een blauwe lucht
Denk ik aan jou
En slaak een zucht

's Avonds in bed
Als het slapen niet wil
Op een eenzame nacht
Leeg, koud en stil

Na een vrolijk feest
Of een zware dag
Verlang ik naar jouw stem
En mis ik jouw lach




DELEN

Dit had ik met jou willen delen
Jij had met mij mee gefeest
Een nieuwe baan aan de Universiteit
Jij had blij voor mij geweest

Ik had dit met jou willen delen
Jou had ik als eerste gebeld
Nieuwe kansen, een nieuw begin
Met jou de dagen afgeteld

Kon ik het maar met je delen
Weer zo'n moment dat ik je mis
Fluisterend sta ik aan je graf om
Jou te vertellen hoe mooi het is


VALENTIJN

Deze roos
En dit gedicht
Zijn voor Valentijn
Voor jou, die hier ligt

Als je nog leefde
Als je niet dood was
Als je niet hier lag
Als je dit echt las

Als...
Maar de waarheid is
Dat je hier wel ligt
En ik je mis

IN MIJN DROOM

Als ik van je droom
Keer op keer
Lijk je zo echt:
Je bent er weer

Het is maar een droom
En ze duurt maar kort
Het is zo verwarrend
Als ik wakker word

Dan ben je weer weg
Dan ben je verdwenen
Het was maar een droom waarin
Je bent verschenen





IN MIJN DROOM (2)

In mijn droom
Hield ik jou vast
Door jouw komst
Een weinig verrast

Je bent niet echt weg
Ook al lijkt het wel
Je komt soms terug
Gaat dan weer snel

Het voelt wat triest
Maar toch ook wel fijn
Jij zult in mijn dromen
Steeds bij mij zijn



GLIMLACH EN VERDRIET

Op vreemde momenten is
De herinnering terug
Zomaar ineens, het gebeurd
Heel plotseling en vlug

Dan voel ik even de strijd
Tussen glimlach en verdriet
Tussen herinnering aan jou
En hoe jij ons verliet



EEN JAAR LATER

Ik mis je, Lief
Elke dag, ieder uur
Ik mis de gesprekken
Jouw spotlust, jouw vuur

Ik mis ons samen
Jouw ogen, jouw lach
Met pijn in mijn hart
Nog iedere dag




DRIEËNTWINTIG

Je bent nog niet vergeten
Zoveel herinnerd aan jou
Het is niet voor te stellen dat
Ik jou ooit nog vergeten zou


TWEE JAAR TERUG

Op een dag als dit
Voel ik mij verlaten
Wil ik je even zien
Gewoon, even praten

Even weer lol
Even jouw lach
Even met jou
Gewoon, een dag

Ik mis die dagen
Ik mis jouw persoon
Daar komt het op neer:
Ik mis je gewoon



NOG STEEDS

Ook al heeft de tijd
Nieuwe winden doen waaien
Het leven verder doen gaan
De jaren verder doen draaien

Ook al heelt de tijd
Naar men zegt alle wonden
Toch heeft jouw dood bij mij
Zijn plek nog niet gevonden

Ook al heeft de tijd
Het ergste verdriet wel gewist
Toch blijft het een feit dat
Jij heel erg wordt gemist


GROEN

Soms zie ik dingen, die
Mij opeens doen denken aan jou
Soms wat vreemde associaties misschien
Waarmee jij spotten zou

De boomkikker, die ik tegen kwam
Zwervend door het duin
Met de camera door Berkheide
Waar ik wel vaker struin

Iets in de foto
Verbindt de kikker met jou
Een element waardoor het beestje
Je erg bevallen zou...

Ik keek nog eens goed naar de foto
En opeens begreep ik het toen
Vreemd? Welnee: jouw lievelingskleur
Was tenslotte groen...



| home |


(c) 2007-2010 by Marco Langbroek - All rights reserved.  Created 16 Aug 2007; Last update 25 May 2010
This page and the poems were created in memory of Chiara Scherpenisse (1986-2007).