Teken:

Is een teek een nieuw dier?

De huidige teek is bekend sinds 1584 en werd toen “houtluis” genoemd en bracht ziekten over.

In Zuid-Afrika noemen ze de teek “bosluis”.

In 1910 werd de teek voor het eerst beschreven omdat er aan een tekenbeet ziekteverschijnselen gekoppeld werden.

In 1922 werd beschreven dat een verlamming door een tekenbeet of tekensteek werd veroorzaakt.

Vanaf dat moment was het vermoeden geboren dat de veroorzaker een spiraalvormige bacterie was.

In 1975 brak in het bosrijke plaatsje "Old Lyme" een epidemie uit van gewrichtsaandoeningen.

Er werd een link gelegd naar de bosrijke omgeving en de daar in overvloed aanwezige teken en zo werd de ziekte naar het stadje vernoemd.

De gevallen die daarop volgden beleefden hun hoogtepunten in zeer bosrijke streken in het zomerseizoen.

De overeenkomsten van de symptomen van deze ziekte, zoals die in het begin van 1900 beschreven, waren groot.

Opvallend was dat veel patiënten, nadat die door een teek gestoken waren, die symptomen gingen vertonen.

Zestig jaar later, in 1982 werd pas ontdekt dat de bacterie in de ingewanden van de teken, inderdaad spiraalvormig was.

Toen kam er een stroomversnelling op gang, wat betreft de onderzoeksresultaten.

In 1983 werd ontdekt dat het hier om een nieuwe soort ging, van het geslacht Borrelia.

Het eerste verslag van de ziekte van Lyme dateert uit 1989, van de Vereniging voor Infectieziekten.
Dus dit is geen nieuwe ziekte, zoals vaak gedacht wordt!

Dat betekent dus dat de ontdekkingen, onderzoek en kennis nog betrekkelijk jong zijn.

Wat is een teek voor een dier?

De teek behoort tot de familie van de spinnen. Hij behoort tot de mijtensoort en heeft 8 poten.

De vrouwtjes zijn groter dan de mannetjes en zijn rood van kleur. De mannetjes zijn zwart van kleur.

Als het vrouwtje zich vol met bloed zuigt bij een “gastheer”, gaat zij 2000 tot 3000 eitjes ontwikkelen en “loopt” daar dan mee rond.

Daarna is ze afhankelijk van de “goede wil” van het mannetje. Die heeft alle tijd van de hele wereld en vindt dat je niets moet overhaasten.

Het duurt soms wel een jaar of langer voordat het vrouwtje bevrucht wordt.

Dan raakt het gehele proces in een stroomversnelling, want dan is de draagtijd slechts 3 à 4 dagen.

De eitjes worden gelegd en de larven kunnen zich gaan ontwikkelen.

Van het vrouwtje blijft alleen het omhulsel over en daarmee is het leven van het vrouwtje afgelopen.

De vrouwtjes kunnen 4 jaar oud worden. Ze “eten” 3 à 4 keer in hun leven.

Hoe gaat de ontwikkeling van de larven verder?

Als de larve het eitje verlaat heeft de hij 6 poten en 2 zuignappen. Nadat hij eerste keer een “gastheer” heeft gevonden en “gegeten” heeft, gaat hij vervellen. Dan krijgt hij er 2 poten bij en heeft dan dus 8 poten zoals de spinachtige en wordt nimf genoemd.

Een teek loopt over het algemeen op 6 poten en gebruikt de voorste 2 poten als voelsprieten, omdat hij geen aparte voelsprieten heeft. In het voorste paar poten die als voelsprieten gebruikt worden, zitten zenuwen waarmee ze de geurstoffen van warmbloedige “gastheren” waarnemen.

Hoe zoekt een teek een “gastheer”.

Het is echt een fabeltje dat de teken uit de boom vallen.

Dat betekent dat ze in de struiken, in het gras en vooral in vochtige ondergrond kunnen zitten.

Dat betekent als je in het gras gaat zitten, dat je er bovenop kunt gaan zitten

Ze kruipen bij vochtigheidgraad van minstens 90 % omhoog tot maximaal 1 meter hoogte en wachten rustig af wat er gaat gebeuren.

Hun “gastheren” zijn in principe dieren en dat zijn voornamelijk muizen, egels en herten.

Muizen zijn daarbij de voornaamste “gastheren”.

Tijden het langslopen van de dieren en soms mensen komen ze op huid of kleding en gaan op hun gemak een warm en meestal vochtig plekje zoeken, tot zelf in de schaamstreek toe.

Taken zijn dus het meest actief bij een hoge luchtvochtigheid en een temperatuur van 50 graden Celsius en hoger.

Hoe “eet’ een teek?

Als de teek “zijn plekje” heeft gevonden zet hij zich met 2 zuignapjes vast op de huid.

Zijn snuit is voorzien van weerhaakjes en die boort hij door de huid heen.

Normaal zouden we dat voelen, maar hij spuit er gelijktijdig een soort pijnstiller in en daarom voel je het niet.

De teek is alleen geïnteresseerd in het bloed en niet het vocht wat daarin zit. Daarom zuigt hij zich vol met bloed, haalt de voeding er uit en geeft het water terug via dezelfde snuit.

De volwassen vrouwtjes teek zuigt 500 mg bloed op en geeft 2/3 vocht terug.

Voor die 500 mg bloed zal ze ongeveer een week nodig hebben en als er dan een mannetje in de buurt is heeft hij alle tijd om het vrouwtje te bevruchten, want die is toch met heel andere zaken bezig.

Omdat de teek het vocht terugspuit heeft hij nauwelijks uitscheiding.

Het “eetpatroon” bij de larven en de nimfen is voor mannetjes en vrouwtjes gelijk.

De volwassen mannetjes maken daarop een uitzondering want die “eten” niet meer.

Hoe groot is een teek?

De larven zijn met het blote oog bijna niet te zien.

afbeelding 1

Hier een vergrootte larve naast een lucifer om de verhouding aan te geven, hoe klein een larve in werkelijkheid is. Dus dat betekent dat het bij controle echt zoeken is of er teken op het lichaam zitten

De volwassen teken zijn met het blote oog wel zichtbaar maar

ze blijven klein.

afbeelding 2

Hier een volwassen mannetje met dezelfde vergroting als afbeelding 1. Dus dat betekent dat het bij controle echt zoeken is of er teken op het lichaam zitten

De volwassen teken zijn met het blote oog wel zichtbaar, maar

ze blijven klein.

afbeelding 3

Hier twee volwassen vrouwtjes en een volwassen mannetje. Ook weer me dezelfde vergroting als afbeelding 1. Dus dat betekent dat het bij controle echt zoeken is of er teken op het lichaam zitten

Hoe ontstaat de besmetting?

Nou is 500 mg bloed eigenlijk niet de moeite, dus is dat voor ons lichaam geen enkel probleem.

Het probleem ontstaat als de teek besmet is.

Een besmette teek kan zijn “gastheren” besmetten. Een gezonde teek die op een besmette “gastheer” neerstrijkt zal verder door het leven moeten als besmette teek, enzovoort.

15 jaar geleden was 1 op de 20 teken besmet, nu is 1 op 4 besmet.

Op de waddeneilanden is 90 % van de teken besmet, omdat dat daar vooral de muizen besmet zijn.

De teek kan besmet zijn met de Borrelia bacterie. Deze bacterie heeft de vorm van een balpen veertje, is zo dun als een mensenhaar en “zwemt” mee terug met het vocht wat de teek teruggeeft aan zijn “gastheer”.

In het lichaam aangekomen gaat hij zich vermenigvuldigen, want een lichaamstemperatuur van 37 graden Celsius is ideaal voor bacteriën

Dat betekent dus: zoveel te sneller als de teek verwijderd wordt, zoveel te kleiner de kans dat de besmetting wordt overgebracht.

De kans op besmetting na 6 tot 12 uur (tot 24 uur) is 10 %.

De kans op besmetting na 48 uur is 30 %.

De kans op besmetting na 72 uur is 90 %.

De gemiddelde besmettingskans is 25 %.

Dus de boodschap is: de teek zo snel mogelijk verwijderen.

Waar ben je dan mee besmet?

Als je besmet wordt, dan kan je de ziekte van Lyme hebben opgelopen. Dit kan een allesverwoestende werking in je lichaam hebben.

De Borrelia bacterie heeft dus de vorm van een balpenveertje en is dus zo dun als een mensenhaar.

Deze Borrelia bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt kan nog een viertal uitvoeringen hebben.

Vergelijk het maar met een gezin met 4 kinderen van dezelfde ouders, die ook allemaal anders zijn.

Ieder heeft zijn eigen interesse, zijn eigen kenmerken en dat is bij deze bacterie net zo.

Uitvoering 1: Is vooral geïnteresseerd in gewrichtsontstekingen.

Uitvoering 2: Is vooral geïnteresseerd in neurologische afwijkingen.

Uitvoering 3: Is vooral geïnteresseerd in ernstige huidafwijkingen.

Uitvoering 4: Is nog onduidelijk maar wel gevonden bij Nederlandse Lyme patiënten.

Deze bacterie heeft een soort “jasje” aan. Dit “jasje” bestaat uit een dunne slijmlaag en dat maakt hem eigenlijk onkwetsbaar omdat:

1: Deze slijmlaag doet dienst als afweer.

2: Deze slijmlaag doet dienst als schuilplaats, oftewel hij maakt zich onzichtbaar.

3: Hierdoor wordt hij niet opgemerkt door het immuunsysteem van je lichaam. (afweer van het lichaam)

4: Hij kan jaren in je lichaam verblijven, zonder activiteiten te ontwikkelen en is dan “schijndood”.

5: In de fase van “schijndood” heeft hij geen stofwisseling.

a: Dus neemt hij dan ook geen antibiotica op.

b: Dus heeft antibiotica geen effect.

c: Dus “kampeert” hij rustig ergens in je weefsels.

6: Hij heeft een eigen voortstuwing van ongeveer 1 mm per uur en kan zo voortbewegen door de weefsels en het bloed.

7: Als alle omstandigheden “gunstig” zijn kan deze bacterie herleven en terugkomen in het bloed en de systemen in het lichaam langzaam

maar zeker gaan verwoesten.

De uiterlijke kenmerken:

Huidaandoeningen kun je onder verdelen in 3 kenmerken:

De eerste uitvoering heeft de volgende kenmerken:

Ben je gebeten of gestoken door een besmette teek, kan dit een rode omranding om de tekenbeet geven.

Het komt ook voor dat deze rode omranding niet optreedt.

In de meeste gevallen zijn er geen klachten van pijn of jeuk.

In de loop van de weken daarna schuiven de randen steeds meer op.

De plaats waar er door de teek gebeten is wordt steeds lichter.

Er kunnen ook andere huidafwijkingen op de plek van de beet ontstaan.

Dus het idee dat je speciaal de rode omranding moet hebben na een tekenbeet, om besmet te zijn met de ziekte van Lyme is onzin.

In ongeveer 50 % van de besmetting met de Borrelia bacterie, dus de ziekte van Lyme komt de rode omranding niet voor.

Dus een rode omranding geeft bijna zeker aan, dat je besmet bent met de ziekte van Lyme.

Let op: De rode omranding geeft bijna 100 % zekerheid dat je besmet bent, ook al zijn de testen negatief.

Het advies is:

1: Raadpleeg bij een rode omranding altijd je huisarts, zodat die actie kan ondernemen.

2: Schrijf de datum op wanneer je gebeten bent.

3: Schrijf de datum op wanneer de rode omranding zichtbaar werd.

4: Schrijf de datum op wanneer de rode omranding weer verdween.

De tweede uitvoering heeft de volgende kenmerken:

1: Ook kan de huid kan na een tekenbeet plaatselijk rood worden.

2: De huid kan dan verdikken.

a: De huid kan dan in het begin vaak warmer worden dan normaal.

b: Er kunnen later verhardingen in de huid optreden.

3: De huid kan na verloop van maanden tot jaren papierdun worden.

4: De huid kan extra rood en extra rimpelig worden. Verder kan er meer pigmentvorming optreden, vooral op de armen en benen.

a: Dit alles gebeurt in fases en deze mate van huidaandoening komt pas voor in de 3e fase.

De derde uitvoering heeft de volgende kenmerken:

1: Er verschijnt één blauw knobbeltje met een doorsnede van ongeveer 1 tot 5 cm doorsnede.

2: Er is meestal een plaatselijke zwelling, van een lymfeklier.

3: Meestal gebeurt dat op de tepel of de oorlel en soms zit het knobbeltje op de neus of aan de balzak.

4: Dit uit zich pas na een paar weken tot een aantal maanden na nadat de infectie is ontstaan.

5: Het is van belang om te weten dat dit niet persé op de plaats hoeft te verschijnen waar de teek gebeten heeft

Fases:

We kennen 3 fases bij de ziekte van Lyme. Daarna kunnen de restverschijnselen optreden.

Eerste fase:
1: De eerste klachten na de tekenbeet, ontstaan meestal tussen de 3 dagen en 3 weken.

2: Zoals bij de uiterlijke kenmerken al genoemd, kan er een cirkelvormig, rode huiduitslag ontstaan rond de plaats waar de teek gebeten heeft.

3: Je kunt last krijgen van hoofdpijn.

4: Je kunt last krijgen van vermoeidheid.

5: Je kunt last krijgen van koorts.

6: Je kunt last krijgen van opgezette lymfeklieren.

7: Je kunt last krijgen van een grieperig gevoel.

Tweede fase:
Na enkele weken of maanden nadat je door een teek gebeten bent kun je last krijgen van:
1: Afwijkingen aan de huid.

Er kunnen kleine rode kringen ontstaan, zoals al eerder genoemd en deze kunnen verspreid zijn over het gehele lichaam
2: Afwijkingen in het zenuwstelsel.

Er kunnen hevige hoofdpijnen optreden, met daarbij nekstijfheid (met als oorzaak hersenvliesontsteking).

Ook kunnen er uitstralende zenuwpijnen optreden en uitval van zenuwen, zoals bijvoorbeeld verlamming van het aangezicht.

3: Afwijkingen aan het hart.

Door een mindere werking van de hartspier, met daarbij behorende ritmestoornissen kunnen hartafwijkingen ontstaan.

4: Klachten aan spieren en gewrichten.

Er kan pijn ontstaan die zich na enkele uren of dagen, plotseling verplaatst naar een ander gedeelte van het lichaam. Maanden na het

oplopen van de infectie kunnen nog gewrichtsontstekingen optreden.

5: Vermoeidheid.

Er kan zeer ernstige vermoeid optreden.

Derde fase:
1: Nu heet de ziekte ook wel chronische Lymeziekte.

a: Vanaf een jaar na het begin van de infectie kunnen de gewrichtsontstekingen langer aanhouden.

b: Gewrichten kunnen onherstelbaar beschadigd worden. 

2: Ook kunnen er ernstige neurologische afwijkingen ontstaan, die niet altijd meer verdwijnen als ze behandeld zijn.

a: Denk hierbij aan geheugenverlies.

b: Denk hierbij aan slaperigheid.

c: Denk hierbij aan gedragsveranderingen.

d: Denk hierbij aan en vermoeidheid.

e: In dit stadium komen ook huidafwijkingen voor, die zich vooral aan de vingers en tenen openbaren zijn.

f: Er kunnen ook ernstige loopstoornissen ontstaan.

g: Er kunnen ook oriëntatiestoornissen ontstaan.

3: Vaak hoor je dat mensen nog restverschijnselen hebben of overlijden gaan aan de symptomen (denk aan b.v. hartklachten).

Ongeveer 1/3 van alle patiënten, houdt in een vergevorderd stadium, na behandeling nog ziekteverschijnselen.

Het grootste probleem is:

1: Dat deze bacterie geheel verschillend in zijn DNA-structuur is ten opzichte van andere bacteriën.

2: Hij kopieert bepaalde genen van ziektes en maakt er een soort "blaasjes" van.

3: Deze stuurt hij dan het lichaam in en veroorzaakt op die manier verschillende ziektesymptomen.

4: Daardoor zijn ze moeilijk te vinden in allerlei onderzoeken.

Een lijst van mogelijke symptomen:

Deze symptomen uiten zich in last hebben van:

01: Een rode omranding die soms kan uitlopen tot een doorsnede van tientallen centimeters. Ook zijn andere typen uitslag mogelijk.   

02: Opgezwollen klieren in de hals, in de oksels of in de liezen.

03: Van een onregelmatige menstruatie, zonder aanwijsbare oorzaak.

04: Plotselinge en dus onverklaarbare koude rillingen, zweetaanvallen of koortsaanvallen.

05: Problemen met de maag, zoals misselijkheid en branderig gevoel in de maag.

06: Niet goed functioneren van blaas of urinewegen of irritatie aan blaas en urinewegen.

07: Pijnlijk gevoel in de borst of aan de ribben.
08: Sneller vermoeid zijn en last hebben van minder uithoudingsvermogen.

09: Het ongecontroleerd ritmisch samentrekken van sieren in het gezicht of op andere willekeurige plaatsen.

10: Veel hoesten en kortademigheid.

11: Gewrichten die pijnlijk worden en eventueel opzwellen, zoals polsen, enkels, knieën of ellebogen.

12: Pijnlijk gevoel in de onderbuik en in de testikels.

13: Pijnlijk gevoel in de borsten en zonder enige reden op gang komen van de melkproductie.

14: Pijnlijke gevoel in de keel.

15: Een hoofdpijn, meestal boven in het hoofd.

16: Piepend en krakend nekgewricht, stijve nek en pijnlijke nek.

17: Katers van meer dan normale grootte na overmatig alcoholgebruik.

18: Moeite hebben met gesprekken, wat samenhang betreft en moeite hebben met schrijven.

19: Onredelijke reacties op kritiek, last hebben van depressiviteit, last hebben van sterke wisselende stemmingen en geestelijke niet stabiel zijn.

20: Extra gevoelig voor wagenziekte, extra gevoelig zijn voor hoogtevrees en een verminderd gevoel hebben voor evenwicht.

21: Minder scherp zien, de dingen dubbel zien, overgevoelig zijn voor licht. Kortom oogproblemen.

22: Pijnlijke gevoel in de rug.

23: Om bij hetzelfde onderwerp te blijven

24: Verwardheid.

25: Onverklaarbare plotselinge haaruitval.

26: Verslechtering van het korte termijn geheugen en last hebben van vergeetachtigheid.

27: Tintelen, ongevoelige plekken, brandende of stekende pijn, die plotseling kan verspringen naar een andere plek.

28: De hartkleppen of ruisen van het hart. (door een arts geconstateerd)

29: Duizeligheid en vaak draaierig in het hoofd zijn.

30: Sterk verminderd seksueel functioneren.

31: De darmen, zoals verstopping en te dunne ontlasting.

32: Overslaan van hartslagen, een trage hartslag of een onregelmatige hartslag, met als gevolg benauwdheid.

33: Kramp in de spieren of last hebben van spierpijn.

34: Een verlamming in het gezicht, meestal aan één zijde met als gevolg daarvan problemen met praten.

35: Overgevoeligheid voor geluiden, van zoemen, fluiten, suizen, jeuk of pijn in de oren.

36: Ongecontroleerd schokken en trillen van armen en benen.

37: Concentratieverlies, lezen en om een tekst te begrijpen.

38: Met oriëntatie, op een plaats aankomen en niet meer weten waarom je daar bent of wat je daar moest doen en verdwalen..

39: Slapen, dat kan zijn te weinig slapen, of veel te langdurig slapen en niet uitgerust wakker worden.

40: Onverklaarbaar toenemen van gewicht of van onverklaarbaar afname van gewicht.

Dit is dus een droevige top 40 lijst in willekeurige volgorde.

Hieruit blijkt ga op tijd naar je huisarts en laat je niet te snel afschepen.

Ik ga er van uit, dat je serieus genomen wordt door je huisarts en die dan de uiterste inspanning zal doen om je weer gezond te maken voor zover mogelijk.

Of als dat niet meer mogelijk is, om de schadelijke gevolgen zo veel mogelijk te beperken.

Het is dus van belang dat je de “dodelijke” ernst inziet van een tekenbeet.

Als toelichting nog het volgende:

Het hersengebied bezit geen immuun systeem en beveiligd zichzelf door de toegang tot het hersengebied te beperken.

Als de Borrelia bacterie eenmaal door deze beperkte toegang heen is “geslopen” en de ontstekingen in volle gang zijn, wordt de toegang tot het hersengebied nog strenger bewaakt.

Dat betekent dat hij nauwelijks meer te bestrijden is, omdat ook medicijnen te maken hebben met deze beperkte toegang inclusief de verscherpte bewaking.

Dus van de medicijnen die we innemen, zullen er niet veel het hersengebied bereiken.

Vergelijk het maar met een terroristische aanval.

Is de ziekte van Lyme overdraagbaar?

Dat is wetenschappelijk nog niet bewezen.

Er is een sterk vermoeden van wel, maar er is nog geen wetenschappelijk bewijs van geleverd.

Is de ziekte van Lyme aan te tonen met een bloedonderzoek?

Als het immuun systeem van ons eigen lichaam de Borrelia bacterie niet op kan sporen is het niet zo vreemd dat een bloedtest dan onbetrouwbaar is. Op dit moment kan met een bloedtest geen betrouwbare oordeel worden gegeven over het wel of niet besmet zijn.

Wie weet wat de mogelijkheden in de toekomst zijn?????

Heeft een teek natuurlijke vijanden?

Voor zover bekend hebben ze nauwelijks natuurlijke vijanden.

Het schijnt dat op plaatsen waar veel parelhoenders voorkomen er minder teken voorkomen.

Ook de rode steekmier schijnt er wel raad mee te weten.

Wat kun je er zelf aan doen om te voorkomen dat je wordt gebeten?

Eigenlijk kun je er zelf weinig aan doen.

Er zijn middelen die aan de broekspijpen, de mouwen en de kraag gesmeerd kunnen worden en dat schijnt dan 4 uur te werken???????

Controle achteraf is de beste manier en dan de teken verwijderen met een tekentang of een pincet.

Zorg dat je voldoende gekleed bent, ook bij warm weer. Kleding beschermt tenslotte ook tegen warmte.

Hoe verwijder je een teek?

De huidige zienswijze is dat de teek niet eerst verdoofd moet worden met alcohol.

Tekentangen zijn in diverse uitvoeringen verkrijgbaar.

De volgorde bij het verwijderen van de teek is eenvoudig.

	1: Knijp de tekentang open.
	2: Zet de tekentang om de teek en laat de knijper los.
	3: Draai een kwartslag naar links en daarna een kwartslag naar rechts. (andersom mag ook)

4: Trek de tekentang met een rukje rechtstandig omhoog en trek zo de teek uit de huid.

5: Ontsmet de bijtplek met alcohol.

6: Schrijf de datum op wanneer je gebeten bent.

7: Controleer of één of meerdere van de op dit blad genoemde symptomen optreedt.

8: Aarzel niet om je huisarts te raadplegen als je het niet vertrouwt.

	ávorige		volgendeâ
	startpagina.		kleding
	voorwoord		techniek
	warming-up		voeten
	training.		hielspoor
	vocht.	Gastenboek	botontkalking
geboortekaartje	slaap		nazorg

De onderwerpen op de vorige bladzijde “botontkalking” waren:

Algemeen.

Hoe zijn de botten opgebouwd?

Hebben veel mensen botontkalking?

Hoe kan ik botontkalking tegen gaan?

Wat versnelt de botontkalking?

Gevolgen van botontkalking.

De onderwerpen op de volgende bladzijde “Nazorg” zijn:

Nazorg.

Mineralen.

Tabel vochtgebruik.

Overpeinzing.