raining:

Warmte:

Elke spier werkt op warmte. Die warmte wordt verkregen doordat de rode bloedlichaampjes, voeding en zuurstof “rond kruien” en omdat er daarna verbranding plaats vindt in de spieren. Dat sneller “rond kruien” vereist vaardigheid, vandaar dat ik goed getraind moet zijn.

Dit houdt automatisch in, dat alles wat ik aan warmte verlies, door mijn spieren weer extra aangemaakt moet worden. Dus onnodig warmteverlies bij sport, vraagt extra inspanning en is daardoor pure overbelasting.

Algemene regel:

Een goede sporter is “lui”. Dat wil zeggen het is de kunst om weinig te investeren en daarmee toch een optimale prestatie te leveren. Alles wat ik aan techniek aanwend, behoef ik niet aan kracht te leveren.

Training:

Ga ik iets ondernemen met iemand, dan maak ik van tevoren afspraken over wat ik wel en niet wil en wat ik wel en niet prettig vindt.

Dat is met mijn spieren net zo. Het is onredelijk om mijn spieren opdrachten te geven, waarvoor ze op dat moment niet berekend zijn. Dus moeten ik afspraken met mijn spieren maken, om te oefenen, als ik meer wil presteren.

Wanneer voelen mijn spieren zich het prettigst?

Dat is als ik ze 80 % belast van wat ze maximaal kunnen. Dus als ik met een 8 tevreden ben, kan ik dat heel lang volhouden. Als ik gaan trainen, ga ik mijn spieren wat zwaarder belasten als gewoonlijk, over een niet al te lange tijd. Ik moet mijzelf er prettig bij blijven voelen.

De spieren die ik extra belast, zullen wat op gaan zwellen, dus wat dikker en sterker worden. Dit betekent als ik op zaterdag ga trainen en voor de rest van de week er niets meer aan doe, zullen de spieren in ongeveer drie dagen, weer in hun ruststand zijn teruggekeerd. Eenvoudig gezegd: ik ben weer terug bij af.

Dagelijks één uur trainen, geeft een veel beter resultaat, dan één dag van zeven uur trainen.

Er is weinig veranderd sinds mijn babytijd. Het gaat nog steeds om drie maal de grote R. Dat was en is reinheid, rust en regelmaat. Dat geldt zeker in de sport. Ik moet me steeds bedenken, dat mijn spieren gewend zijn, aan hetgeen, wat ik er elke dag van verlang.

Dit betekent voor mij, dat ze snel vermoeid zullen zijn bij, een snellere- of langere pas. Daarom verdient bij mij een wisseltraining de voorkeur.

Dat kan in het begin bijvoorbeeld zijn, (na de warming-up), 100 meter versnellen of een langere pas en 900 meter gewoon wandelen. Als dit goed aanvoelt en goed gaat, kan ik dit opvoeren.

Stressfractuur:

Belangrijk: Ik moet naar mijn lichaam blijven luisteren. Dit klinkt allemaal heel gemakkelijk, maar blijkt in de praktijk verschrikkelijk moeilijk te zijn. Het is zo verleidelijk om met een ander mee te wandelen, want die heeft zo’n lekker tempo. Vaak kom je er te laat achter, dat dit “lekkere” tempo toch net iets te hoog voor jou ligt. Ook komt het nog wel eens voor dat die ander een grotere pas heeft en velen laten zich verleiden om die grotere pas over te nemen.

Als dat een over een korte tijd gebeurd heeft dat meestal niet zulke grote gevolgen.

Gebeurt dit over een langere tijd kan dat (grote) problemen geven.

Ieder heeft zijn eigen lengte van pas. Daarop hebben we getraind bijvoorbeeld voor een vierdaagse.

Dat betekent dat er bij elke stap nagenoeg dezelfde hoek ontstaat tussen het scheenbeen en de voet.

Gaan we nu een langere pas aanwenden als waar we op getraind hebben, verandert die hoek.

Dit is dan een niet getrainde, dus onbekende beweging voor de voet ten opzichte van het scheenbeen.

Dit wordt dus een belasting die we niet getraind hebben en die dus extra vermoeiend is en dus een overbelasting betekent. Het gevolg hiervan kan zijn dat er haarscheuren in het scheenbeen optreden.

Het bot heeft geen gevoel, maar het botvlies des te meer. Denk maar aan de trap tegen het scheenbeen. De pijn ontstaat omdat het botvlies beweegt ten opzichte van het scheenbeen.

Deze blessure uit zich als een zeurderige pijn in het scheenbeen en geeft een extra vermoeiend gevoel.

Veel mensen moeten tijdens een vierdaagse opgeven vanwege deze blessure.

Deze haarscheuren moeten weer dicht groeien en daar is TIJD en RUST voor nodig en daar hebben we de tijd niet voor, omdat we op tijd binnen moeten zijn.

Ik beschrijf deze blessure hier in 5 fases:

1: Deze blessure begint dus met overbelasting van de spieren van de voet naar het scheenbeen.

De spier gaat over in een pees en die vormt de aanhechting in het scheenbeen.

Dit geeft een vermoeid en pijnlijk gevoel.

2: De tweede fase is irritatie van de pees op de aanhechting van het scheenbeen.

Dit geeft een nog meer vermoeid en nog meer pijnlijk gevoel.

Pijn kost ook energie en is een beveiliging voor het lichaam.

Naarmate de pijn erger wordt zal hij ook verlammend gaan werken, zodat de bewegingen nog meer bemoeilijkt worden.

3: De derde fase is een ontsteking van de pees op de aanhechting van het scheenbeen.

Hierbij spreken we al van een peesschede ontsteking.

De pijn zal nog meer gaan overheersen en de plaats van de blessure zal warm worden en gaan kloppen.

Ook de vermoeidheid zal nogmaals groter worden en het tempo zal minder worden, omdat de spieren steeds minder kunnen functioneren.

Er blijven steeds meer afvalstoffen achter in de spieren en daardoor raken ze steeds verder verstopt. Gevolg is dat de doorbloeding steeds meer

geblokkeerd wordt.

4: De vierde fase zijn de haarscheuren in het scheenbeen bij de aanhechting van de pees en dat moet met rust genezen. Dit kan een felle stekende pijn

geven, die in combinatie met de vermoeidheid niet echt uitnodigt om nog verder te gaan. Dit alles kan alleen met rust genezen. Koelen kan even

verlichten, maar de blessure zal daarna in alle hevigheid de kop weer opsteken.

5: Gaan we toch door kan het chronisch worden en dan kom je er nooit meer van af.

Ik kan mijzelf dan ook niet voorstellen dat je op deze manier problemen voor later op je hals wilt halen.

De vervuiling in de spieren kunnen zelfs zulke vormen aannemen dat opdrachten van de zenuwen niet meer uitgevoerd kunnen worden. Dus uitval van functies.

Iemand die denkt een grote afstand ongetraind te kunnen wandelen is de beste kandidaat voor deze blessure.

Dus wandel je eigen tempo en houd je eigen lengte van pas aan. Dat is een discipline die je, jezelf op moet kunnen leggen om grote prestaties te leveren.

Om in het begin snel te wandelen, daar is niet veel kunst aan, maar om aan het eind nog snel te kunnen wandelen, is slechts voor weinigen weggelegd. Als je dat kunt, kun je jezelf een schouderklopje geven, omdat je dan, je krachten goed verdeeld hebt.

Ik ben me er van bewust dat er in dit stukje, niet veel nieuws staat, omdat het allemaal zo eenvoudig lijkt. Toch daag ik u uit om hiermee serieus aan de slag te gaan. Als de basis te wensen overlaat, zal hetgeen wat daarna komt, heel snel op losse schroeven komen te staan.

Een goede voorbereiding is het halve werk. Als u goed voor uw spieren zorgt, zullen uw spieren goed voor u zorgen. Breng een stuk rust in uw training, wees niet overmoedig, want u krijgt zelf de rekening gepresenteerd.

	ávorige		volgendeâ
	startpagina.		techniek
	voorwoord		voeten
	warming-up		hielspoor
	vocht.		botontkalking
	slaap.	Gastenboek	teken
geboortekaartje	kleding		nazorg

De onderwerpen op de vorige bladzijde “warming-up” waren:

Warming-up.

De spieren.

Wat doen mijn spieren?

Heb ik veel spieren?

Wat kan ik hier zelf aan doen?

Voeding-1.

De onderwerpen op de volgende bladzijde “vocht” zijn:

Vocht-1.

De nieren.

Dorst.

Soort drinken.

Voeding-2.

Vocht-2.

Zout.