Eind februari 2002 zijn zowel mijn KTM als de Montesa trial uit de garage gestolen. De trial was binnen een week alweer terug, eigenlijk zonder schade, maar van de KTM heeft niemand ooit meer iets vernomen. De opbouw met roadbooklezer en ICO tripmaster was net klaar... Na uitbetaling door de verzekering - die slechts een maand te laat uitkeerde - ben ik toch weer op zoek gegaan naar iets nieuws. Omdat het aantal keren dat ik kan rijden is afgenomen heb ik nog een streepje extremer gekozen: een GasGas EC 250.
De GasGas is echt een mooi stuk speelgoed. Rijdt zo gemakkelijk als een crosser, weegt niks (110 kg ofzo) en heeft een bult paardekrachten - volgens de catalogus bijna 50. Het enige dat wennen is, is het aanmaken van mengsmering want zonder dat doet een tweetakt na de eerste bocht niks meer.
Die Catalanen weten wel hoe ze een motor moeten bouwen! WP USD vering voor, Ölins achter, hydraulische koppeling en zesbak, verchroomd frame en heel mooie U-vormige velgen waar echt geen spat modder op blijft hangen. Het rijden op dit apparaat gaat wat gemoedelijker dan de KTM tweetakt die ik heb uitgeprobeerd. De eerste twee versnellingen maken trial passages makkelijker en voor de rest komt alle vermogen niet zo lomp en bruut naar boven. Zo houd ik dus meer tijd en kracht over om lekker te rijden. Binnenkort meer over dit mooie motortje...
Wie nou wie een oor aan naait - sorry, bij de neus neemt - wordt met de invoering van de euro wel heel erg duidelijk... Een nieuwe EC 250 model 2002 kost in Nederland een trotse € 7.399, terwijl de zelfde brommer in Frankrijk € 6.597 kost en in Duitsland slechts voor € 6.390 over de toonbank gaat. Zelfde Gasser, allemaal rood, zesbak, WP voor en Öhlins achter. Met aftrek van de BPM blijft er als Nederlandse prijs nog € 6.468 over, en dat komt meer in de buurt. Europese eenheid is dus slechts tot op zekere hoogte maar iets waard. De Staat der Nederlanden moet wel een grondige haat tegenover motards hebben...
Begin maart 2001 werd de motorbeurs
in Utrecht gehouden. Voor motor fanaten dit jaar de enige motorbeurs
in het land omdat de RAI het liet afweten. De beurs in Utrecht is
veel levendiger dan de RAI en grote gelikte stands van de importeurs
(en vooral veel personeel dat werkelijk geen bal van tweewielers
snapt, maar dit geheel terzijde) ontbreken. Wat niet ontbrak, maar
wel een beetje vreemd op mij over kwam was een dame in een zeer strak
pakje met 'Dakar' opschriften. Toen ik vroeg of ik zo'n kartonnen
bouwplaat van een KTM mocht hebben bleek dit alleen te kunnen als ik
voor 10 piek aan de loterij mee deed. De hoofdprijs was een nieuwe
520 EXC. Wat moet je daar nou mee als je al zo'n oranje ding hebt -
ik wilde alleen maar een bouwplaat. Het tientje was bedoeld als
sponsoring voor de jongens (en meisjes?) die komend jaar aan de Dakar
wilden meedoen. In mijn ogen een beetje een zinloze actie als je
bedenkt dat deelname bijna een ton per persoon kost...
Uiteindelijk kreeg ik toch nog mijn KTM Dakar trofee want in één van de stands stond de motor van Fabrizio Meoni, de winnaar bij de motoren. Dank zij Marijke gingen we samen op de gevoelige plaat.
Net als vorig jaar stond ik weer voor de NVVM op de stand. Het promoten van veilig motorrijden en het organiseren van cursussen blijft hard nodig! Ik vond het opvallend dat de meeste heren motorrijders lijken te lijden aan zelfoverschatting. 'Ik kan al veilig en goed rijden' heb ik die dag wel erg vaak gehoord. Voor nog een streepje beter leren rijden liepen ze dan ook niet warm. Als je alsog spijt hebt van deze inschattingsfout kan je natuurlijk even langs de NVVM surfen om je voor een cursus bij jou in de buurt op te geven.
Zoiets had ik altijd al willen hebben - een shirt om in de zomer in te kunnen rijden. Als er al iets op staat moet het alleen wel iets zijn waar ik wat mee heb. In de Duitse EnduoSzene-Online stond een mooi shirt voor een redelijke prijs. Na het opsturen van een internationale overschrijf kaart lag het hemd binnen een week in de bus. Genoeg naaktloperij - aankleden en Off-road!
Voor iedereen met een beetje oranje bloed of wensen in die richting wordt door KTM viermaal per jaar een magazine uitgegeven. Mooie foto's en achtergrond verhalen en nuttige technische tips.
Een abonnement kan je aanvragen via de KTM site, het magazine wordt dan gewoon toegestuurd. Bij de KTM dealer ligt trouwens ook een stapeltje.
Op zaterdag nog even in Zwartebroek boodschappen doen. Klaartje gaat
gezellig even mee 'Brommers kieken' (al betekent dat eigenlijk iets
anders...).
De kleine dame struint door de winkel en komt me opeens weg halen van
mijn benzine-en-modder verhalen. 'Kaa-Tee-Jem uitkiezen - Meine
meekomen'. Samen liepen we naar het rijtje waar de quadjes en mini's
staan. Eerst even op een quad laten proefzitten, maar haar blauwe
oogjes begonnen pas echt te schitteren toen ze op een echte oranje
KTjeMmetje ging zitten. Die wordt het dus, al zal ze nog wel een paar
jaar moeten wachten tot ze de remmen kan bedienen.
Op de terugweg in de auto had ze het over niets anders. Toen ik haar vroeg of ze die oranje kleur ook mooi vond bleek dat ze liever een blauwe wilde hebben. Ik vrees dat ik tegen die tijd nog wat heb uit te leggen ;-)
In de Enduro Szene Online die tweemaandelijks in mijn brievenbus valt kwam ik een advertentie tegen van Meine Zweirad, KTM dealer in Soltau (D). Mooie samenloop van naam en motormerk! Na een vriendelijk briefje werden een paar stickers opgestuurd om mijn LC4 mee op te vrolijken. Nochmals vielen Dank!
Even geen motornieuws... of toch wel! Eind september 2000 ben ik de eigenaar geworden van een Mitsubishi L200 pickup. Hiermee heb ik wat meer auto om me heen en kan ik bovendien mijn KTM achterop meenemen. Dat scheelt weer banden en vervelende verbindingsetappes naar en van offroad uitstapjes. Groot voordeel van een 'vrachtwagen' is dat hij een grijs kenteken (en dus lage houderschapsbelasting) heeft en op diesel rijdt, al is dat laatste niet echt meer voordelig met deze brandstofprijzen... De huif op de achterbak kan ik er in mijn eentje makkelijk afhalen. De houten onderbouw heb ik daarvoor in de schuur gezet.
 |
|