In Noppennieuws 21 stond een klein berichtje over
een Allroad Toer die door de MC Grathem werd georganiseerd. Daar
hoefde ik niet lang over na te denken - meedoen! Omdat het aantal
deelnemers beperkt was heb ik die zelfde avond nog gebeld met Jan
Tullemans. Nu nog twee-en-een-halve maand wachten op de magische
datum van 12 september. Had ik in de tussentijd mooi nog even de
gelegenheid wat aan mijn rijtechniek te doen - los zand was niet echt
mijn pakkie an. Verder moest mijn Acerbis roadbookhouder maar eens
goed draaien. Met een paar klodders vaseline was dat zo geregeld.
Door beide draaiknoppen aan de linker kant van het kastje te zetten
werd de bediening ook een stuk makkelijker. Afgekeken van een foto in
de laatste Noppennieuws - stom dat je zelf niet zoiets kan
bedenken...De vooruitzichten waren voor het weer erg goed - zon en zo'n 30
graden. Na het ontbijt in het pak gehesen, volle camelbak met
ijsblokken om en Scott SixDays endurotas met broodjes, repen en
plakband voor het roadbook. Om een uur of 10 was ik bij Zaal Geraats
in Grathem. Even kennismaken met Jan, Angeline en Marielle (waar zo'n
telefoonlijst al niet goed voor is...) en daarna kon het plakken
beginnen. Negentien A5 velletjes voor 140 kilometer stofhappen.
Buiten bleek alles perfect in de Acerbis houder te passen - de
jongens met fietsrolhouders hadden wat moeite met het pak papier.
Tripmaster op nul en om half elf reed ik op mijn F650 'SixDays'
Grathem uit.
Na een kilometer of 10 kwam ik een groepje KTM's tegen dat de weg
niet echt leek te kunnen vinden. Voorop reed Aad (dat had 'ie
tenminste op zijn rug staan) op een DR800. Een beetje bij elkaar in
de buurt reden de DR en ik verder. Door het geblaas van de DR reed
hij af en toe een afslag voorbij zodat ik een paar keer door hem werd
bijgehaald.Inmiddels had ik ook het los zand rijden behoorlijk in de
vingers: gas GAS! Zouden die Catalanen zo op hun motormerk zijn
gekomen? In ieder geval doen die TKC80 het hier heel goed.
De puinwegen werden mooi afgewisseld met veldwegen en stukken door
het bos. Kan ik asiel aanvragen in het zuiden? Bij mij thuis midden
Nederland worden steeds meer zand- en veldwegen afgesloten. Dit is
echt fantastisch!
Ergens in het bos - Limburg? Brabant? België? wat maakt het
uit - rijd ik opeens achter die ene KTM Adventure. Die
spreekwoordelijke brul uit de uitlaat is kennelijk thuis gelaten,
want die Adventure klinkt best beschaafd. Samen rijden we lekker
stevig door met DR-Aad dan weer voor ons, dan weer achter. Bij het
rustpunt komen de verhalen los en druppelen andere rijders binnen:
het groepje KTM's, twee dikke BMW GS'sen, die andere Funduro (knap
hoor op T66) en een XL uit Zwolle. Op een Ténéré
na heb ik onderweg ook niet veel meer gezien van de 40 (?)
deelnemers.
Na de pakjes sap en stukken krentebrood gaan de Adventure en ik samen
verder. Dat rijdt eigenlijk best leuk. Inmiddels is mijn Sigma
tripmaster er zo'n beetje mee opgehouden. Af en toe worden nog een
paar meters bijgeteld tot ook dat ophoudt. Zowel de magneet als de
sensor zijn nog aan boord. Later blijkt dat de sensor gewoon vol met
Limburgs stof zit... Gelukkig heeft het roadbook een kolom met
tussenafstanden en met simpele rekensommetjes neemt mijn dagteller de
heilige taak van de tripmaster over. Omdat het roadbook erg duidelijk
is opgezet is de weg gewoon goed te vinden.
Nadat ik binnen 12 seconden in een
wielerwedstrijd ben gefinishd (dat gaf de display tenminste aan toen
ik de meet passeerde) links een zandweg in - en wat voor
één! Echt diep stuifzand. Gas Gas, kont naar achteren
en rijden maar! Hopelijk was de apparatuur van de fotoploeg in de
berm stofdicht, anders heb je krassen op de film ;-) Tijdens mijn
eerste pisstop komt mijn Adventure maatje weer bij en we zien zelfs
de DR nog even die twee anderen met pech assisteerde. Aad blaast er
vandoor en we zien hem pas in Grathem terug.
In een lekker tempo rijden we over veld- en boswegen met een grote
stofpluim achter ons aan. Samen rijden betekent dan ook òf
heel dicht bij elkaar blijven òf minimaal 100 meter ruimte
laten. Met het water uit mijn camelbak spoel ik het stof regelmatig
weg. Wie zei dat meer van het zelfde gaat vervelen? Dit verveelt in
ieder geval niet!
Na een lekker lang stuk langs het kanaal zie ik de toren van
Grathem alweer. Die 140 kilometer zijn echt voorbij gevlogen! Binnen
bij Zaal Geraats blijkt dat de Adventure en ik de eersten zijn die
terug zijn. Ik vraag me af waar de rijders dan zijn die voor mij zijn
gestart want ik heb er maar een handje vol gezien... Wat maakt het
ook uit, als je maar lol hebt.
Ik maak nog een door het dorp op die torenhoge KTM Adventure. Wat een
machine zeg! Na een minuut of 20 en een glas cola komt de DR
aanrijden met een lekke achterband. Het heeft zeker spijkers
geregend, want er waren meer lekke banden. Na nog een uurtje
motorpraat en andere sterke verhalen bedank ik de organisatoren even
voor de mooie dag en rijd ik terug naar Utrecht - maar nu wel
binnendoor. Volgende keer ben ik zeker weer van de partij!