De middag tevoren heb ik - geholpen door m'n broer en Bandit-Paul (op de foto) - de nieuwe tweedehands 20 liter tank op mijn LC4 gemonteerd. De tank was uitgespoeld en de kranen zaten met verse vloeibare pakking op hun plek. Iedere KTM is kennelijk uniek, want de extra steunen voor pasten absoluut niet. Workmate naar buiten, bankschroef er op en buigen maar...
Na het buigen waren de benzine leidingen aan de beurt. Het hele boeltje mooi weg gewerkt op zo'n manier dat het extra benzinefilter bij volgas zo nu en dan droog liep. Dat zou me tegen de avond nog wel even opbreken. De roadbook lezer nog snel even op het stuur gezet en mijn 400 was klaar voor de strijd.

Zondag morgen ging de wekker om 6:30. Ik neem 's morgens liever wat meer tijd - dan kan ik uitgeslapen op pad. Half acht draaide ik Lunetten uit op weg naar restaurant De Morkift bij Fleringen. De 150 kilometer 'verbindingsetappe' over de autosnelweg zijn iet voor herhaling vatbaar. Het schiet wel op, maar het blijft dood en dood saai. Tussen Hoevelaken en Apeldoorn begon mijn brommertje op een vervelende manier in te houden. Vuiligheid? Ik had de tank goed omgespoeld en een extra benzinefilter ingebouwd. Misschien een wat onderkoelde carburateur - displays onderweg gaven aan dat het slechts 4 graden was. Rijwind dus zeker onder het vriespunt! Hulde voor mijn nieuwe Scott neoprene handschoenen want ik heb echt de hele dag warme handen gehad.

Om kwart over negen rolde ik de parkeerplaats van De Morkift op. Toen ik afstapte kwam er net een XR400 met twee personen aangescheurd. Met Manfred en zijn vrouw (die achterop haar hand uitstak om richting aan te geven) heb ik de tocht samen gereden. Twee HPN's kwamen ook nog aanrijden - de één voorzien van startnummer 1. Dat wekt verwachtingen... Binnen wachtten elf aan elkaar te plakken vellen roadbook, koffie en onvervalste Twentse krentewegge. Louise bleek er ook al te zijn en zij me bij binnenkomst gedag. Altijd leuk om mensen live te ontmoeten die je via internet hebt leren kennen. Na het knippen en plakken ging het roadbook op de rol en reden Manfred en ik het erf af.

Het roadbook was goed opgezet en rijkelijk voorzien van straatnamen. Dat was wel zo handig want al snel klopte de km-stand van mijn fietscomputertje niet meer met het roadbook. Toch maar eens sparen voor een echte ICO. We werden over mooie kronkelige weggetjes geleid met een paar goede stukken zand tussendoor. Naar Twents gebruik werd er hier en daar nog wat kloot geschoten (of is het geklootschiet?). Ondanks dat het de vorige dagen veel had geregend ben ik maar één plasje van enige betekenis tegen gekomen waar ik natuurlijk doorheen ben gereden :-)
Na de lunch met koffie, een grote hamburger en wat 'rallye-vraat' zetten we onze tocht voort. Manfred zijn roadbook was inmiddels gescheurd en ik moest onderweg ook nog een keer stoppen om de boel weer draaiend te krijgen. Voortaan misschien ook maar een plakbandje op de achterkant...

Tot onze grote spijt liet het roadbook wel een boel mooie zandpaden links liggen. Voor de Vlaams-Nederlandse GS equipe misschien niet eens zo'n probleem, want één van beiden probeerde wel heel dicht langs een boom te rijden. 's Morgens was er ook al een TransAlp met met 2000 km op de teller een sloot in gereden. Veel te vroeg kwamen we aleer bij het eindpunt aan. Met een cola in de hand werden de motoren en banden op de gebruikelijke manier geïnspecteerd. Iedereen was het er verder over eens dat er veel te weinig van dit soort ritten zijn.

Voor de terugweg pakte ik eerst even mijn 1:100.000 topkaart om te zien of ik een beetje binnendoor kon rijden - en dat kon. Als ik maar in de buurt van de spoorlijn zou blijven kwam alles goed. Eén keer trappen en wegwezen. Daar waar het kon eens even wat kilometers zandweg goedgemaakt en tussen Rijssen en Holten het crossbaantje genomen waar ik eerder met de cursus van Henk Seppenwoolde was geweest (foto boven). De laatste keer was ik hier met mijn F650 - met een LC4 is het wel even andere koek! De kombochten gaan bijna vanzelf en de vering heeft duidelijk minder moeite met alle mega-wasborden. Op de lange rechte gravelpaden na het verlaten van het circuit maakte de motor mooi meters en verhoogde kruisingen werden vliegend verlaten.
In de buurt van Apeldoorn zie ik in de verte een paar ruiters aankomen en één van de paarden schrikt zichtbaar van mijn motor. Afstappen dus en even wachten tot ze voorbij zijn - dit tot grote tevredenheid van de cowboys.

In Hoenderloo wil de motor op reserve draaien en voordat de beide kraantjes zijn omgezet sta ik stil. Pas na lang doorstarten wil het aggregaatje weer lopen. Bijna driekwart meter benzineslang en een extra filter rijd je sneller droog dan dat je ze weer vol start... Thuis wordt de boel dus eens flink ingekort! Om de diepte van de reserve te meten vul ik het vat bij de dichtstbijzijnde pomp - exact 13,5 liter klotsen naar binnen, geen slechte score voor bijna 280 kilometer!
Inmiddels is het al over zessen en ik begin honger te krijgen. Gas er op dus en bij Veenendaal draai ik de A12 op waar ik mijn 400-tje eens flink de sporen geef. Bij 150 houd ik het wel voor gezien, maar zelfs deze KTM heeft dan nog best wat over! Dat was met mijn oude F650 toch wel even anders. Dertig klikken later sta ik voor mijn garage en neem ik tot de volgende keer afscheid van mijn mooie KTM.