Hoe werkt een Accordeon                                                             

Beetje Geschiedenis

 

 

   Domian.gif

 

 

 

 

 

 

hohner3.gif

 

 

 

 

 

 

 

 

logo.gif

 

In Europa wordt in 1618 voor het eerst melding gemaakt van het principe van de doorslaande tong in een werk van Michael Praetorius.

Het is 1821 als Friedrich Buschmann uit Friedrichsroda in Thüringen op het idee kwam meerdere doorslaande tongen van metaal zo op een klankhout te bevestigen dat men deze met de mond kon aanblazen, om het te kunnen gebruiken als stemapparaat. De eerste mondharmonica was geboren. 

In 1822 bracht hij enkele verbeteringen aan. Hij voorzag het geheel van een leren blaasbalg  en van dubbeltongen waarvan de een op zuiglucht en de andere op druklucht reageerde en voorzag de ventielen van speeltoetsen. Hij noemde het apparaat Handäoline.

Zyrill Demian, orgel- en pianobouwer in Wenen, kreeg op 23 mei 1829 een patent verleend voor een instrument dat hij "accordion" noemde.

Het is niet bekend of Demian weet had van de experimenten van Buschmann.

Het allereerste accordion van Demian is jammer genoeg niet bewaard gebleven. Wel weten we dat het een klein kastje was met een blaasbalg en vijf toetsen, waarvan iedere toets een akkoord liet horen.

De vibrerende delen waren dunne metaalplaatjes die in een kader doorslaand konden vibreren. Het geheel had een toonomvang van 5 tonen c t/m e.

Kort na dit eerste accordion bouwde Demian grotere modellen met zes toetsen, daarvan zijn er wel bewaard gebleven in het technische Museum van Wenen.

Iedere toets gaf 2 verschillende tonen, een bij het uittrekken en een bij het induwen van de balg.

Daardoor had een accordion met 5 kleppen een toonomvang van 10 tonen.

Bij elke van deze tonen hoorde een akkoord als begeleiding. 

Demian had zijn uitvinding "accordion" genoemd omdat zijn  instrument vier tonen tegelijkertijd met de melodietonen ten gehore bracht.

In 1831 bouwde Demian het eerste complete accordion dat in een rij de tonen van de betreffende toonladder omvatte en in de tweede rij de ontbrekende tussentonen.

In 1834 liep Demian zijn patent af waarna de productie van accordeons zich in Europa snel uitbreidde.

Een van deze eerste modellen van Demian vond zijn weg naar Italie waar in 1863 Paolo Soprani een exacte kopie van het origineel nabouwde. Dit was het begin van de Italiaanse accordeonindustrie rond Castelfidardo.

 

(Zeryll Demian originele patent)

 

Geschiedenis