Ze was tien, twaalf en veertien jaar oud. Een truttig in het roze gestoken popje. Thuis en op school werd ze betuttelend geprezen. Meisje werd ze genoemd. Schatje. Liefje. Snoepje. Men wilde haar zien dansen op het schooltoneel, horen zingen in de kerk, en thuis piano laten spelen voor de gasten, für Elise tot in het oneindige. Steeds hetzelfde kunstje, steeds opnieuw. En als ze een boos gezicht trok zeiden de volwassenen dat zoiets toch niet hoorde bij zo´n mooi meisje.
Met zestien staat ze het beeld dat de wereld van haar heeft niet langer toe. Het zwakke roze, de cocon van haar kinderjaren, heeft ze reeds van zich afgeschud. Haar innerlijke onzekerheid omkleedt ze nu met de mystieke kracht van zwart en metaal. Nachtzwarte haren en kleren. Stalen taatsen, ringen en gespen. Haar ouders lachtten haar gedrag weg. Iedere tiener of puber kent toch zeker een zwarte fase, zeiden ze. Haar zoeken naar zelfstandigheid slechts een fase? Hoe durfden ze!
Om helemaal zichzelf te worden verwerpt ze haar geboortenaam. Candy, zo wil ze heten. Candy, zoals in de tekst van haar favoriete song: Candy came from out on the island - in the backroom she was everybody´s darling.
Met lipstick schrijft ze haar nieuwe identiteit iedere ochtend op haar naakte lichaam, draagt hem onder haar kleren. En een maand lang gaat ze ´s avonds over straat in een gestolen t-shirt met haar ware naam op borsthoogte, sabbelend op een lollie die haar mond rood kleurt.
Ze gaat uit, steeds later, naar bars waar punkbandjes optreden en nummers van de Runaways spelen. Ze drinkt wodka en zegt weinig. Oudere jongens kijken naar haar, en zeggen dat ze er volwassen uitziet. Ze vinden haar cool. Ze vragen. Ga je mee naar mijn kamer? Blijf je een weekend? Bang om voorzichtig te zijn geeft ze al vlug toe. Daarna steeds vaker. Steeds meer. Alles beter dan braaf en lief en mooi zijn.
Als ze achttien is zal ze van school gaan en weg van huis. ´s Nachts zal ze door het neon-roze deel van de stad lopen, om daar haar plaats in te nemen tussen de meisjes die als lekkers in transparante wikkels te koop staan. Hier zal ze zijn wat ze uiteindelijk altijd al geweest is. Een liefje. Een schatje. Een snoepje.
© 2002 pretty blowy website
