Eigen verwachting

Iedere verantwoorde fokker heeft voor zichzelf een fokdoel geformuleerd. Het doel dat hij formuleert zal binnen de grenzen van het fokbeleid van het ras moeten passen. Wijkt een fokker, of een groep fokkers, hier sterk vanaf dan kan er een onbalans in de populatie ontstaan. Onbalans in een populatie vormt een bedreiging voor de hele populatie.

Iedere fokker ziet het liefst zijn fokdoel binnen enkele generaties gerealiseerd. Toch moet een fokker rekening houden met de tijd die nodig is om een verandering tot stand te brengen. Daarnaast moet de fokker rekening houden met wat andere fokkers doen. Samenwerking is een absolute noodzaak bij het behoud en het verbeteren van een ras. Deze noodzaak is sterker naarmate de populatie kleiner is.

Samenwerking van fokkers richt zich op diverse gebieden.
1. Uitwisseling van fokgegevens.
2. Samenwerking op het gebied van voortgebrachte nakomelingen
3. Afstemming van fokdoelstellingen.
Liggen de fokdoelstellingen ver uit elkaar dan kan dit betekenen dat de eigen verwachting bijgesteld zal moeten worden, in het belang van het ras.

Dit hoeft geenszins te betekenen dat een eigen fokdoel niet gerealiseerd zal worden. In tegendeel, door het gezamenlijk werken aan een populatie wordt de kans vergroot dat fokkers die dieren kunnen vinden (selecteren) die ze nodig hebben om hun fokdoel beter te benaderen.