Kinderboekenpagina
|
Home Kjoek : een website over kinderboeken Jipjip : een weblog over kinderboeken |
 |
Nieuwsbrief nummer 14, 16 maart 2003Vandaag werd de Vlaamse Jeugdboekenweek feestelijk geopend in Sint-Niklaas. De Jeugdboekenweek duurt tot en met 30 maart. In Nederland is op 12 maart de Boekenweek (voor volwassenen) begonnen; deze duurt tot en met 22 maart. http://www.jeugdboekenweek.be/ Afgelopen week ben ik naar de theatervoorstelling Iep! van het RO Theater geweest. Een prachtige voorstelling die heel dicht bij het boek van Joke van Leeuwen blijft, waarbij Joke van Leeuwen zelf live tekeningen maakt en met de uitbundige aankleding die kenmerkend is voor de jeugdvoorstellingen van het RO Theater. http://www.rotheater.nl/ Wie krijgt de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs? Over 6 dagen weten we het, tot die tijd kan er gestemd worden in de poll op de startpagina van mijn site. Heel lang had Ted van Lieshout de meeste stemmen, maar afgelopen week is hij ingehaald door Floortje Zwigtman. Ina Vandewijer en Maritgen Matter maken ook nog een kansje, dus het zal waarschijnlijk tot het laatste moment spannend blijven! http://home.wanadoo.nl/richard.thiel/index.htm De nieuwe poll wordt geplaatst op 22 maart en zal gaan over wie de Theo Thijssenprijs zal krijgen. Waarschijnlijk wordt begin april bekend gemaakt wie deze belangrijkste Nederlandse prijs op het gebied van jeugdliteratuur zal krijgen. Op zijn toch al uitmuntende website heeft Willy Schuyesmans sinds kort ook een plaatsje voor recensies. De recensies uit deze nieuwsbrief zullen daar ook worden geplaatst. http://dit.is/jeugdliteratuur NIEUWS OVER KINDER- EN JEUGDBOEKEN Op 8 maart is de schrijver René Struelens overleden. Guus Kuijer wint de Woutertje Pieterse prijs voor Ik ben Polleke hoor! Een beetje merkwaardig, want dit boek was in 2001 het kinderboekenweekgeschenk. Afgelopen jaar werd het herdrukt bij Querido. Dit jaar gaat de Boekenleeuw naar Ed Franck voor zijn boek Abélard en Héloïse, de Boekenpauw gaat naar Klaas Verplancke, voor zijn illustraties in Heksje Paddenwratje van Henri van Daele. Ook werden 4 Boekenwelpen en 2 Boekenpluimen uitgedeeld. http://www.boek.be/ NIEUWE BOEKEN Hidden wil een geitje / Corrie Hafkamp (Altamira) Sigge met een Z / Inger Lindahl (Ploegsma) De kist met het hangslot / Annie Makkink (Querido) Zomerland / Michael Chabon (Anthos / Manteau) Dag, oma / Angela Sommer-Bodenburg & The Tjong Khing (Ploegsma) Sammie Stokvis en de adem van Flatulus / Karel Verleyen (Davidsfonds / Infodok, 10+) Zwijgend water / Katrien Vandewoude (Clavis) EVENEMENTEN
16 - 30 maart Jeugdboekenweek Vlaanderen. Thema: jij & ik. http://www.jeugdboekenweek.be/ NIEUWE OF LEUKE SITES De site van Nico De Braeckeleer: http://www.nicodebraeckeleer.be/
VERJAARDAGEN
16 maart Sid Fleischman BOEKBESPREKINGEN
Heksendochter / Celia Rees (Van Goor, 14+) Deze twee boeken horen duidelijk bij elkaar: allebei hebben ze mooie omslagen met foto's van jonge vrouwen (de foto's worden ook op de website en op de oorspronkelijke Engelse versies van de boeken gebruikt). Heksendochter begint met 'Het hiernavolgende manuscript bestaat uit een merkwaardige verzameling losse papiertjes die de 'Mary-documenten' worden genoemd. Ze zaten verstopt in een doorgestikte deken…' In de loop van het boek wordt duidelijk hoe de papiertjes in de deken terechtkwamen. De grootmoeder van Mary wordt in 1659 in Engeland opgehangen wegens hekserij. Mary loopt zelf ook gevaar, maar een geheimzinnige vrouw helpt haar. Ze brengt Mary naar een groep puriteinen die op het punt staat de oceaan over te steken naar Amerika. De groep staat onder leiding van een jonge dominee. Aan boord van het schip sluit Mary vriendschap met een paar vrouwen. De puriteinen zijn bang voor hekserij, dus houdt Mary haar afkomst angstvallig verborgen. In Amerika blijkt de groep bij wie ze zich willen aansluiten alweer verder getrokken te zijn. Dus gaan ze hen achterna, door de wildernis. Hun gidsen zijn twee indianen. Na een lange tocht bereiken ze de nederzetting Beoela. Mary blijft er een beetje een buitenbeentje. Ze gaat vaak alleen het bos in en ontmoet daar de jonge indiaan Blauwe Gaai. Omdat ze in haar dagboek veel dingen schrijft die niemand weten mag naait ze de blaadjes in een deken die ze met een andere vrouw aan het maken is. Als er dingen misgaan in de nederzetting zijn er mensen die naar Mary wijzen, uit angst of uit jaloezie. Ze moet halsoverkop vluchten, de wildernis in. Het boek besluit met een vraag om hulp: wie informatie heeft over de mensen die in het dagboek genoemd worden, wordt verzocht contact op te nemen via een website of via een mailtje aan Alison Ellman. Door deze constructie krijgt het verhaal van Mary iets authentieks. Maar ook het verhaal zelf helpt daaraan mee. Het verhaal zit goed in elkaar, er wordt veel informatie gegeven over het leven van gewone mensen in die tijd. Ook wordt een goed beeld gegeven van het leven in een kleine afgesloten gemeenschap waar geloof en bijgeloof, afgunst en roddel een belangrijke rol spelen. Mary wordt neergezet als een sterke jonge vrouw, die ondanks de druk van de mensen om haar heen haar eigen weg gaat. De constructie is een van de aardige punten van Heksendochter, maar maakt het wat moeilijker om een vervolg te schrijven. Er kan natuurlijk niet nog een manuscript gevonden in een deken opduiken. Het tweede boek begint met Agnes Herne, een studente met indiaanse voorouders, die het boek Heksendochter van Celia Rees heeft gelezen en een mailtje stuurt aan Alison Ellman: ze weet misschien meer over Mary. Alison is laaiend enthousiast: ze weet al veel over behoorlijk wat personages in het eerste boek, maar wat er met Mary is gebeurd is nog volslagen duister. Ze neemt snel contact op met Agnes en samen gaan ze naar het reservaat waar Agnes' tante M woont. Terwijl Alison verder rijdt naar Canada voor onderzoek, brengt tante M Agnes in een trance waardoor ze ziet wat er zo'n 350 jaar eerder met Mary gebeurde. Mary komt bij Blauwe Gaai terecht. Ze wordt zijn vrouw en gaat met hem mee naar een indianendorp waar ze een zoon en een dochter krijgt. Na vijftien jaar breekt er oorlog uit tussen de blanken en de indianen. Mary verliest haar dochter en haar man en ze vlucht met haar zoon de Canadese grens over. Ze raakt in de ban van een Franse officier, maar haar zoon neemt haar weer mee. Uiteindelijk belanden ze in een dorp van een vijandige indianenstam, waar Mary goed werk doet als genezeres. Bloedzusters deelt een aantal van de sterke punten van het eerste boek: de hoofdpersoon, de goede beschrijving van het leven in de 17e eeuw in het nog nauwelijks ontdekte Amerika. Maar de constructie is anders. Aan de ene kant is dat een pluspunt, want de uitgebreide beschrijving van het werk van Alison Ellman en de geschiedkundige aantekeningen achter in het boek doen de verhalen alleen maar echter lijken. Maar het is ook een minpunt: het vertelperspectief wisselt tussen Agnes, Alison en Mary en er is minder ruimte voor het verhaal van Mary.
NIEUW OP MIJN SITE Alles staat hierboven al! Zie voor een compleet overzicht van de veranderingen op de site Wat is er nieuw op de site? MEDEDELINGEN
Deze Nieuwsbrief mag alleen in zijn geheel en zonder winstoogmerk verder verspreid worden. Oudere afleveringen zijn te lezen op http://home.wanadoo.nl/richard.thiel/nieuwsbr.htm © 2003 Richard Thiel Laatste wijziging: 16 maart 2003 |
|