Mijn naam is Mariëlle en ik ben van kleins af aan al helemaal dol geweest op dieren. Toen ik 14 jaar werd kreeg ik , na jaren gezeurd te hebben, een hond. Zijn naam was Duco en hij was een Duitse herder. Al snel werd hij ongeneselijk ziek. Hij was anderhalf jaar toen we hem moesten laten inslapen.
Het verlies van Duco was vreselijk, je beste maatje verliezen is echt afschuwelijk. Het gemis was heel erg en ik kon het niet aan om weer een hond te nemen, dat zou naar mijn gevoel niet eerlijk geweest zijn tegenover Duco.
In 1997 ging ik naar mijn nicht Marjan. Ze had altijd al ekh katten maar wat ze nu had had was echt waanzinnig. Er stond een kitten voor me met prachtige blauwe ogen, het was een prachtige sealpoint traditionele siamees. Na overleg met mijn ouders, want daar woonde ik nog, besloten we dat er zo'n kitten bij ons mocht komen wonen. We werden op de wachtlijst gezet en na enkele maanden konden we een beeldschoon sealpoint poesje komen halen. We noemden haar Simba en door haar is onze kattenhobby begonnen.
We hebben door de jaren heen meerdere katten gehad, Maine Coons, kruisingen en Ragdolls. Helaas heeft een poezenleven geen oneindig leven en hebben we helaas meerdere keren afscheid moeten nemen.... maar we zullen ze nooit vergeten, ze blijven voor altijd in onze harten.
Inmiddels is het april 2012 en hebben we nog 4 prachtige super lieve Ragdoll poezen (Maja, Speedy, Miam en Zimba), zij mogen zo af en toe een nestje grootbrengen wat echt fantastisch is.
Terug